1 - Bu topraklarda uygulanan yegane politika sanıyorum ki yetersiz olduğumuz ön kabulü ile başlıyor. Anadolu coğrafyasında, Türkiye Cumhuriyeti toprakları içerisinde yaşayan milletlerin vasıfsızlaştırıldığı, Batı Avrupası ve bilumum ecnebi toplumların hep bizden birkaç fersah önde olduğu yeni bir sosyal hakikat olarak tepemizde belirmiş. Bir asırdır, yaklaşık 10 asırdır biriken bilgi birikimini dışlama, hatta özde bir inovasyon olmasa dahi dışlamaya heves etme eylemi, aslında inkar etmemeli, hepimiz tarafından gerçekleştiriliyor. Bu değişim kovalama özentisi de elbette yeni Türk Devletinin resmi politikasına yama yapılmış. Şahsi olarak anlamakta zorluk çektiğim, evveliyatı bin yıllık olan hazinenin tasnife tabi tutulmadığı, hadi bunu ikincil gösterebiliriz ve fakat bu kül halindeki yaşama ve yaşatma kültürünün yeni nesle aktarımının yobazlık olarak gösterilmesi hususu. Yine bu katı tutum yalnızca ilmi meselelerde değil, sosyal hayatımızda da mevcut. Televizyon prodüksiyonu çapında, güdümlü olarak kurduğumuz küçük dünyalarda ne kadar çok Batı olur veya Batılı görünürsek toplumun bize nihayetinde ‘‘Modern’’ kaşesi vuracağını düşünüyoruz. Kısa geçmişimize dair her şey, lokal bütün uğraşlar dominant bir öğreti ile ötekileştiriliyor. İbretlik toplum çözümlememi tamamladım. Girizgahta takla attıktan sonra, bahsimin konusu, yeni pop, neu hipster düşünce henüz hasıl olmadan, eski rahat/bohem ve karanlık/bohemin son prenslerinden biri olan, büyük sanatkar, ünlü tenkitçi, rahmetli Necip Fazıl KISAKÜREK Beyefendi. Beyefendi hakkında piyasa bilgisi vermekten ziyade kısa bir geçiş yapacağım. Avrupa görmüş ve bir kısım zaman çılgınca yaşamış, kumar alışkanlığı, kesin delili olmamakla birlikte madde kullanımı gibi birtakım şeytani şeyler ile iştigal etmiş bir feylesof kendisi. Sonrasında da değişimi, uç tavırları, lirik Allah inancı ve tümleşik siyasi fanatizmi ile tanınıyor memleketimizde. Ancak siyasetle fazla muhatap olması dolayısı ile kendisinin yüce bir sanatkar olduğu hakikatinin atlandığını düşünüyorum. Reis Bey’den söz edeceğim. Bir tiyatro metni çözümlemesinden ziyade, bir duygu coğrafyası olan Necip Fazıl KISAKÜREK’i bildirmek amacım.

Reis Bey’i, kurgusal öneminden ziyade bir sanat eseri, bir mana deryası mahiyetinde değerlendiriyorum. Türkiye Mahkemelerinde kurulmuş olan tiranlığın ekspresyonudur bu eser. Türk Mahkemelerinde Anadolu insanına yapılan eziyetler hakkında pek çok başka kaynak verilebilir, ancak meselemiz elbette bu değil. Reis Bey, ismi ve cismi ile hatta makamı arasında paralel kimi geçişler yaşayan ana karakterimiz. Her türlü savunma, savunma hakkı gibi ceza muhakemesi ögelerini külliyen reddettiği, bu ön reddini de her türlü beyanatın his istismarı olduğu odağına dayandırdığı, delilleri yalnızca aleyhe yorumladığı, kanunun tetikçisi olduğu bildirilmiş. Ve fakat grotesk hasılalar örüntüsü ile her hayatın kırılma noktası, yaşanan her muhteşem hezeyan gibi, bir ilkel sorunsal olan ne denli adil olduğumuzun sorgusu başlıyor. Verdiği yanlış bir hüküm ve bu yanlışlığı fark etmesiyle, tüm kadim geçmişine, varlığının her parçasına tam bir düşmanlık besleyen, kendi tinsel infazını mümkün kılan bir Ağır Ceza Reisinden bahsediliyor. Eser hakkında daha fazla bilgi vermek sanatkarın hatırasına saygısızlık gibi olacak. Kısaca geçiyorum. Metin, çatışma içeren her edebi eserde olduğu gibi çok fazla ötekileştirme barındırsa da sağlam negatif tebliğleri mevcut. Şahsi, naçizane ve pek değersiz bir kanaatte bulunarak, merhametin ağza sakız niteliği ile Hak, Hukuk, Adaletin günümüzdeki işlevini hissettirdiğini düşünüyorum. Otomatik bir sistem algısı ile düzene şehit edilen duygu, düşünce ve arasında tarifi mümkün olmayan içgüdüsel bir üslup saptadığımı söylemeliyim. Bir küçük örnek olmak üzere, Reis Bey’in tılsımlı idam elbisesi(gömleği) hakkında beyanatı:

-          Reis Bey : Seni doğru biçen makastara ne mutlu!.. Ceza felsefesinde bir görüş vardır : Bir masuma kıymaktansa, bin cürümlüyü cezasız bırakmak yeğdir. Ben de diyorum ki, cemiyette bir ferdi korumak için, bin kişiye bu gömleği giydirmekten kaçınmamalıdır. O bir kişi bütün cemiyettir!

Söz konusu piyes, sözlü oyun, aslında kitaplardan, tavırlardan ve uygulamadan gördüğümüz bu değersiz ve biçimsiz kırtasiye algısını işaret ediyor. Kurduğumuz cezalandırma idealleri ve başta iktibasçı, sonra iktisatçı ama bir türlü his sahibi olamamış hukukçulara manifesto niteliğinde. Okumanızı dilerim.

2 - Ün tasdikinde toplumla ve popüler algıyla yarışamam. Ancak birkaç Necip Fazıl bildirisi vermekten onur duyarım. Zira ‘‘vecizecilik’’ diye uydurduğum kavram uyarınca sosyal ağlarda saptadığım vecize aşığı bir insan topluluğu mevcut. Anlamda sonsuz doygunluk içeren garip çıkarımlar ve pek tabi Marx, B. Shaw, Nietzsche kutsal cümleleri çok popüler. Armonik vecizelerin değil de, öykülerin, şiirlerin ve tiyatronun değerlendiği günler, umarım. Bu sefer rivayet olunan bir mahkeme tiradı paylaşacağım. Pek tabii yaşanması muhtemel bir hadise, kaynak bildirmiyorum, obsesyon sahipleri Malatya Mahkemeleri arşivlerini incelesinler. Ben daha ziyade incelikli ve müstehzi üsluba işaret etmek çabasındayım. Ayrıca varsın rivayet olsun, bir kıssadan bir yük elde etmek mümkün olur belki. Bir duruşma esnasında, Beyefendi savunmasında;

-Benim, müteşebbis sanıkları doğrudan doğruya azmettirdiğime dair elde hiç bir delil bulunmadığına, her şey yazılarımdan alınan ilhamla yapılmış farz edildiğinde ve bütün mes'ele böyle bir faraziyenin ceza hukuku bakımından suç teşkil edip etmeyeceği üzerinde olduğuna göre, bu davayı kökünden hall ve fasl edici bir misali takdim etmeliyim: Dünya edebiyatında kıskançlığın şaheseri Othello’dur. Şekspir in meşhur Othello’su. İmdi; hastalık derecesinde kıskanç bir koca, sırf bu hissi yüzünden karısını öldürse de cebinden Othello çıksa şu, kürsünün üzerine eğilmiş beni hayretle dinleyen kaytan bıyıklı savcı, Şekspir’in iskeletine pranga vurulması için Londra Savcılığına müzekkere mi yazacaktır? Daha evvel de söylediğim gibi, her insanda, mücerrede ve umumi telkinlere karşı bir (fren) ve hareketini sırf nefsine bağlayıcı şahsi bir istiklal ve mesule duygusu olmak lazım gelmez mi?

İnternette dizilmiş, hukuk fakültesi öğrencilerinin mutlaka okuması gereken kitaplar, izlemesi gereken filmler gibi bir görev listesi tanzim etmekten kaçınarak, bu coğrafyanın insanının özellikle de toplumu inşa eden her dinamiğin sindirmesi gereken bir feylesoftur Necip Fazıl KISAKÜREK, bu değer bizatihi Beyefendinin kendisinden meydana gelmektedir. Yukarıda yapılan açıklamalar da bu odak çerçevesindedir. Biliyorum ki bir Sokrates değil, ilmi koşullanmamız hiçbir zaman Necip Fazıl Bey’e asgari değeri vermeyecek. Kabul edilebilir bir tavır. Örneğin dünyanın en nitelikli mikrotonal enstrümanını da bir Türk hoca, Tolgahan ÇOĞULU yarattı. Ama elbette Johannes BRAHMS’ta ve romantik dönem klasik müziğinde çoğunlukla hissettiğimiz o tarifsiz, o kadife, o histerik yaylıların verdiği hazzı hiçbir enstrüman veremez. Bize ait olanı küçümseme güdümü işte tam da böyle şekil buluyor!

Velhasıl kelam, elin ecnebisi ışıklar içinde yatıyorsa şayet, Necip Fazıl Beyefendi de ışıklar içinde yatsın, kabri bol ışıklı olsun, rahmet üzerinden eksilmesin. Dönem medyası ve diğer siyasi iştirakler tarafından Necip Fazıl Beyefendi de yaşadığı çok katmanlı kaos dolayısı ile toplum tarafından ötekileştirilmeye mahkum edilmişti. Hakkındaki suçlamalar geneliyle düştüyse de, bilmiyorum, vicdanlara bir teması olacak ki böylesine nefret bilenmiş kendisine. Hakkındaki gerçeğin ne olduğu bilinmiyor. Bilmeye de çok ihtiyacımız yok. Ama anlamak daha değerli bir hakikattir. Bundan hareketle, alimin ve ilmin ötekileştirilmediği, ıssızlığın ortasında kalmadığımız günler dileğiyle. Cümleye selam olsun…
 
Murat Aytek KORKMAZ - 2014 Şubat’ı
Hukuk Fakültesi Öğrencisi
   
Edit nev’inden not : Reis Bey’in güncel baskısı mevcut. İlgili yerlerden temini çok zor olmasa gerek. Kısacık zaten. Necip Fazıl’ın savunmaları da Müdafaalarım isimli kitapta toplanmıştır. Dik perdeli manzumları ve beyitleri de tüm internet arşivlerinde mevcuttur.

(Bu köşe yazısı, sayın Murat Aytek KORKMAZ tarafından www.hukukihaber.net sitesinde yayınlanması için kaleme alınmıştır. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısının tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısının bir bölümü, aktif link verilerek kullanılabilir. Yazarı ve kaynağı gösterilmeden kısmen ya da tamamen yayınlanması şahsi haklara ve fikri haklara aykırılık teşkil eder.)
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Ali Veli 3 yıl önce

..kavrama ,yorum ve yansıtma dikkatımızı çekti. okuyuculara da tavsiye edriz.
genç hukuçu delikanlıya geniç,derin çalışmalar temmeni ederiz.
almanya