33 İLİN BAŞSAVCISI DEĞİŞTİ

Adli ve idari yargı ana kararnameleri kapsamında; 4.608 adli yargı, 359 idari yargı mensubuna ilişkin olmak üzere toplam 4.967 kararname yayımlandı.

Kararnameyle Adıyaman, Artvin, Ağrı, Aydın, Bartın, Batman, Bilecik, Bingöl, Bitlis, Denizli, Düzce, Erzincan, Eskişehir, Hakkâri, Kırıkkale, Konya, Kütahya, Mardin, Mersin, Muğla, Muş, Nevşehir, Niğde, Ordu, Osmaniye, Samsun, Sinop, Tekirdağ, Tokat, Yalova, Çanakkale ve Şanlıurfa'nın başsavcıları değişti.

İSTANBUL’DAN 11 BAŞSAVCI

İstanbul’da görev yapan 11 savcı/başsavcı vekili, kararname ile Cumhuriyet Başsavcısı oldu.

5 BAM BAŞSAVCISI DEĞİŞTİ

Kararname kapsamında Bölge Adliye Mahkemeleri’nde de değişikliğe gidildi. Antalya, Adana, Tekirdağ, Malatya ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılıklarında görev değişimi yaşandı. Böylece toplam 5 Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısı değiştirilmiş oldu.

74 İLÇE/BÖLGE BAŞSAVCISI DEĞİŞTİ

Akçaabat, Akçakale, Akhisar, Akyazı, Alaşehir, Alanya, Aliağa, Ankara Batı, Bafra, Bergama, Besni, Biga, Boğazlıyan, Bor, Bozüyük, Bucak, Burhaniye, Ceyhan, Cizre, Didim, Dinar, Doğubayazıt, Elbistan, Ergani, Ermenek, Fatsa, Fethiye, Gemlik, Gerede, Hınıs, İnegöl, İnebolu, İskenderun, Kâhta, Kahramankazan, Karasu, Karşıyaka, Kırıkhan, Kızıltepe, Kuşadası, Marmaris, Menemen, Milâs, Mudanya, Mustafakemalpaşa, Nazilli, Nizip, Patnos, Pazar (Rize), Polatlı, Pazarcık, Salihli, Samandağ, Sandıklı, Seferihisar, Seydikemer, Suşehri, Şebinkarahisar, Şereflikoçhisar, Tavşanlı, Tarsus, Terme, Torbalı, Turhal, Turgutlu, Yüksekova, Zile, Çeşme ve Çubuk'un başsavcıları değişti.

27 İLİN ADALET KOMİSYONU BAŞKANI DEĞİŞTİ

2026 Yılı Ana Kararnamesi ile yargı teşkilatında kapsamlı görev değişiklikleri yapıldı. Kararname kapsamında 33 ilin Cumhuriyet Başsavcısı, 27 ilin ise adli yargı ilk derece mahkemesi adalet komisyonu başkanı değişti.

Kararnameyle birlikte Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına 160, Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliğine 471, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına 80, Bölge Adliye Mahkemesi Daire Başkanlığına 113, Yargıtay Tetkik Hâkimliğine 12 ve Yargıtay Cumhuriyet Savcılığına 15 atama gerçekleştirildi.

Düzenleme kapsamında İstanbul Ticaret Mahkemeleri de İstanbul Adliyesi bünyesinde birleştirildi. Böylece ticaret mahkemeleri tek çatı altında 30 mahkeme olarak faaliyet göstermeye devam edecek.

Kararnameyle Besni ve Suşehri’ne ilk kez asliye ceza Cumhuriyet başsavcısı ataması yapıldı. Ayrıca Serik, Ortaca, Suşehri ve Sandıklı adliyelerine ilk kez ağır ceza mahkemesi başkanı atanarak bu ilçeler ağır ceza merkezi haline getirildi.

KARARNAMEDE YARGI TEŞKİLATINA YENİ DÜZENLEME

2026 Yılı Ana Kararnamesi kapsamında yargı teşkilatında önemli görev değişiklikleri ve yeni atamalar yapıldı. Kararnameyle 33 ilin Cumhuriyet Başsavcısı, 27 ilin ise adli yargı adalet komisyonu başkanı değişti. Ayrıca Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına 160, Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliğine 471, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına 80, Bölge Adliye Mahkemesi Daire Başkanlığına 113, Yargıtay Tetkik Hâkimliğine 12 ve Yargıtay Cumhuriyet Savcılığına 15 atama gerçekleştirildi. İstanbul Ticaret Mahkemeleri’nin de İstanbul Adliyesi’nde tek çatı altında birleştirileceği ve 30 mahkeme olarak faaliyetlerine devam edeceği bildirildi. Kararnameyle Besni ve Suşehri’ne ilk kez asliye ceza Cumhuriyet başsavcısı atanırken; Serik, Ortaca, Suşehri ve Sandıklı adliyelerine de ilk kez ağır ceza mahkemesi başkanı ataması yapılarak bu ilçeler ağır ceza merkezi haline getirildi.

---

Adli ve İdari Yargı 2026 Yılı Ana Kararnamelerine İlişkin Duyuru

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesi tarafından, Adli ve İdari Yargı 2026 Yılı Ana Kararnamelerine ilişkin çalışmalar, 12 Haziran 2026 tarihi itibarıyla tamamlanarak karara bağlanmıştır.

Kararname ile atananlardan yeniden inceleme talebinde bulunmak isteyen meslektaşlarımızın, durumlarının bir an önce kesinleştirilmesini sağlamak amacıyla tebligat yapılmasını beklemeksizin, taleplerini en geç 18 Haziran 2026 Perşembe günü mesai bitimine kadar UYAP personel ekranından “Hâkim Savcı Atanma Talep Formu” başlığı altında yer alan açıklama kısmını doldurmak suretiyle göndermeleri gerekmektedir.

Meslektaşlarımızın ayrıca fiziki dilekçe göndermelerine gerek bulunmamaktadır. (Görev mahallinde bulunmayanların bulundukları yerlerdeki adliyeler aracılığıyla mutlaka UYAP üzerinden göndermeleri gerekmektedir.)

Meslektaşlarımızın yeniden inceleme talepleri Kararname Bürosuna ulaştıktan sonra, atanma talep formlarının ulaştığına ilişkin bilgi, ilgililere 24 saat içinde (hafta sonu ve resmi tatil gününe denk gelmesi halinde takip eden ilk mesai günü) formda bildirdikleri telefon numaralarına mesaj yoluyla bildirilecektir.

Kararname ile ataması yapılmayan meslektaşlarımızın, yeniden inceleme hakları bulunmamaktadır.

Meslektaşlarımızın atama tebligatlarının 22 Haziran 2026 Pazartesi gününden itibaren gönderilmesi planlanmaktadır.

Ataması yapılan meslektaşlarımıza yeni görev yerlerinde başarılar diler, kararnamelerin meslektaşlarımıza, ailelerine, yargı teşkilatımıza ve ülkemize hayırlı olmasını temenni ederiz.

Saygıyla duyurulur.



EK: 1- Adli Yargı Kararnamesi

EK: 2- İdari Yargı Kararnamesi

EK: 3- Yeniden İnceleme Taleplerinin Gönderilmesi Yöntemi

Törene ev sahibi Mersin Barosu Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerinin yanı sıra Adana Barosu Başkanı Av. Volkan Böke, Hatay Barosu Başkanı Av. Hatay Tut, meslektaşlar ve aileler katıldı.

Sağkan, plaket töreninde yaptığı konuşmada, yarım asrı bulan ve aşan bir süre yurttaşların hak arama mücadelesinde yanlarında olmanın, hukukun üstünlüğünü ve yargı bağımsızlığını savunmanın aynı zamanda demokrasiyi ve Cumhuriyet’i savunmak anlamına geldiğini söyledi. Meslek ustalarına verdikleri adalet mücadelesi için şükranlarını sunan Sağkan, “Ümit ediyorum ki bundan sonraki meslek yaşamınızda da bugüne kadar olduğu gibi meslektaşlarımızın ve baromuzun kutup yıldızı olmaya devam edeceksiniz” ifadelerini kullandı. Daha sonra plaket takdimine geçildi.

Görüntüle

Kararnamede Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı ve Başsavcı Vekilliklerine yönelik önemli görevlendirmeler yer aldı.

Kararnameye göre; İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekili olarak görev yapan Aykut Çelik, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı görevine atandı.

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreter Yardımcısı Ömer Örücü ve Ankara Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan ve Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nde vekâleten Genel Müdür Yardımcılığı görevini sürdüren Ahmet Akdeniz, Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği görevine atandı.

Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesi tarafından, Adli ve İdari Yargı 2026 yılı Nisan dönemine ilişkin terfi çalışmaları, 11 Haziran 2026 tarihi itibarıyla tamamlanarak karara bağlanmıştır.

Meslektaşlarımızın terfi tebligatlarının 25 Haziran 2026 Perşembe gününden itibaren gönderilmesi planlanmaktadır. Terfi sonuçlarına, tebliğden itibaren on gün içerisinde Hâkimler ve Savcılar Kuruluna müracaatla yeniden inceleme isteminde bulunabileceklerdir.

2026 Nisan dönemi itibarıyla terfi eden tüm meslektaşlarımıza başarılar diler, terfilerin meslektaşlarımıza, ailelerine, yargı teşkilatımıza ve ülkemize hayırlı olmasını temenni ederiz.

Saygıyla duyurulur.

Derece Terfi Sonuçları

İtibari Terfi Sonuçları

Birinci Sınıfa Ayrılma Sonuçları

Birinci Sınıf Olma Sonuçları

Kıstas Aylığı %81 Oranına Yükseltilme Sonuçları

Kıstas Aylığı %83 Oranına Yükseltilme Sonuçları

Kıstas Aylığı %85 Oranına Yükseltilme Sonuçları

Kıstas Aylığı %86 Oranına Yükseltilme Sonuçları

ZİRVE HAFTASI ADLİ PERSONELE İDARİ İZİN

Ekranhaber.com sitesinde yer alan habere göre, Cumhurbaşkanlığı tarafından uygun görülen düzenlemeyle; Altındağ, Çankaya, Etimesgut, Gölbaşı, Keçiören, Mamak, Pursaklar, Sincan ve Yenimahalle ilçelerinde bulunan adli kurumlarda görevli hakim, Cumhuriyet savcısı ve personel arasında zirvede doğrudan görevli olmayanlara, 6-12 Temmuz 2026 haftasında idari izin hakkı tanındı.

Buna göre, Ankara Adliyesi, Ankara Batı Adliyesi, Gölbaşı Adliyesi, Ankara İdari ve Vergi Mahkemeleri ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlığı ve Ankara Bölge İdare Mahkemesi Başkanlığı'nda görev yapan tüm personel idari izinli sayılacak.

Adalet Komisyonu Başkanı tarafından gönderilen yazıda şöyle denildi

"Bu kapsamda:

Ankara Adliyesi. Ankara Batı Adliyesi. Gölbaşı Adliyesi. Ankara İdari ve Vergi Mahkemeleri. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlığı ve Ankara Bölge İdare Mahkemesi Başkanlığında görev yapan hakim ve Cumhuriyet savcılarının idari izinli sayılmaları.

Yargılama faaliyetlerinin zamanında, tam ve etkin bir şekilde yürütülebilmesi bakımından.

-Önceden planlanmış duruşma, keşif gibi işlemlerin o mahkemenin yetkili hakimi tarafından yerine getirilmesi,

-Diğer işlerin ise nöbet hizmetlerine ilişkin 30/04/2014 tarihli ve (3) sıra sav ılı Yönerge uuarınca genel nöbet esasına göre yerine getirilmesi hususlarında.
gereğini ve bilgilerini rica ederim"

HSK GENEL KURUL KARARI İLE DANIŞTAY ÜYELİKLERİNE 2 KİŞİ SEÇİLDİ

Resmi Gazete’de yayımlanan Hakimler ve Savcılar Kurulu Başkanlığı'nın Genel Kurul Kararı ile Danıştay Üyeliklerine Seçme Kararı'na göre, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 8 ve 9’uncu maddeleri ile Geçici 27’inci maddesinin 17’inci fıkrası uyarınca boş bulunan üyelik kadrolarına seçim yapılması hususunun görüşülmesi üzerine, Ankara İdare Mahkemesi Başkanı Gülten Hatipoğlu ve İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Başkanı Recep Yılmaz Korkmaz seçildi.

- Edirne Bölge İdare Mahkemesinin kurulmasına,

- Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ illerinin halihazırda bağlı bulundukları İstanbul Bölge idare Mahkemesinin yargı çevresinden; Çanakkale ilinin halihazırda bağlı bulunduğu Bursa Bölge Idare Mahkemesi yargı çevresinden çıkarılarak Edirne Bölge İdare Mahkemesinin yargı çevresine dâhil edilmesine,

- İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin yargı çevresinin; İstanbul ve Kocaeli illerinin mülki sınırları olarak yeniden belirlenmesine,

- Bursa Bölge İdare Mahkemesinin yargı çevresinin; Bursa, Balıkesir, Bilecik, Eskişehir, Kütahya, Sakarya ve Yalova illerinin mülki sınırları olarak yeniden belirlenmesine karar verildi.

Ankara Cumhuriyet Başsavcısı Gökhan Karaköse, Yargıtay üyeliğine seçilerek görevine veda etti. Karaköse, "Başkentimizde Cumhuriyet Başsavcılığı görevini yaptığım süre boyunca şahsıma güvenini ve desteğini her zaman hissettiğim sayın Cumhurbaşkanımıza şükranlarımı arz ediyorum" dedi. Karaköse, Adalet Bakanı Akın Gürlek'e de teşekkür etti.

Adalet Bakanı Akın Gürlek, Yargıtay üyeliğine Ankara Cumhuriyet Başsavcısı Gökhan Karaköse ile Danıştay üyeliklerine Gülten Hatipoğlu ve Recep Yılmaz Korkmaz'ın seçildiğini duyurarak tebrik mesajı yayımladı.

Bakan Gürlek, sosyal medya hesabından paylaştığı mesajında, şu ifadeleri kullandı:

"Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından Yargıtay üyeliğine seçilen Sayın Gökhan Karaköse'yi, Danıştay üyeliklerine seçilen Sayın Gülten Hatipoğlu ve Sayın Recep Yılmaz Korkmaz'ı tebrik ediyorum. Yargı teşkilatımızın farklı kademelerinde edindikleri bilgi, tecrübe ve birikimleriyle yüksek yargımıza önemli katkılar sunacaklarına inanıyorum. Yeni görevlerinin kendileri, yüksek yargı camiamız ve ülkemiz için hayırlı olmasını diliyor, görevlerinde üstün başarılar temenni ediyorum."
Ankara Cumhuriyet Başsavcısı'ndan veda mesajı

Gökhan Karaköse, sosyal medya hesabından paylaştığı mesajıyla görevine veda ederken, Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Adalet Bakanı Gürlek'e teşekkür etti.

"Yargıtay üyeliğine seçilmiş olmam nedeniyle adliyemize veda vakti gelmiş bulunmakta...

Başkentimizde Cumhuriyet Başsavcılığı görevini yaptığım süre boyunca şahsıma güvenini ve desteğini her zaman hissettiğim sayın Cumhurbaşkanımıza şükranlarımı arz ediyorum. Aynı şekilde Sn. Adalet Bakanımıza, önceki dönem Adalet Bakanlarımıza, Bakan Yardımcılarımıza, Hakimler ve Savcılar Kurulumuzun kıymetli daire başkanları ve üyelerine teşekkürlerimi arz ediyorum.

Dünyaya dair belki de en anlamlı ifadenin fanilik olduğu, bu makamların hepimiz için geçici olduğu bilinciyle görev yaptığımı, aslolanın dürüst ve düzgün bir insan olarak bu yolculuğu tamamlamak olduğunu düşünüyorum.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı görevim boyunca birlikte çalıştığımız Komisyon Başkanımıza, Üyemize, Başsavcı Vekili arkadaşlarıma, Mahkeme Başkanlarımıza, hakim ve Cumhuriyet Savcısı meslektaşlarıma, avukat arkadaşlarımıza, müdürlerimize, adliye personelimize, ceza infaz kurumlarındaki çalışma arkadaşlarımıza, adliyemizde görevli basınımızın güzide temsilcilerine teşekkür ediyorum.

Ayrıca kurumlar arası uyumda büyük katkısı olan, kendileriyle çalıştığım için şanslı olduğum sayın Ankara valimize, önceki valimize, birim amirlerimize, özellikle emniyetimizin ve jandarmamızın değerli yöneticilerine ve tüm mensuplarına teşekkür ediyorum.

Büyük sorumluluk isteyen bu görevimde her zaman desteğini hissettiğim değerli eşime, çocuklarıma, anne babama, kardeşlerime, arkadaşlarıma ve başarılı olmamız için duasını esirgemeyen herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum.

Meslek hayatım boyunca tüm işlem ve tasarruflarımda hukuki güvenlik ilkesini tesis etmek amacıyla mühim bir duruş sergilediğimi düşünüyorum. Bizlerden adalet dışında hiçbir beklentisi olmayan necip milletimizin her bir ferdi adına makul sürede adaletin sağlanması ve hakkın teslimi için gayretli çalışmaya devam edeceğim.

Yıllar önce staj yaptığım Adliyeye ve buradaki mesai arkadaşlarıma veda edecek olmam nedeniyle bir burukluk yaşıyorum. Görevi devralan Başsavcı arkadaşıma muvaffakiyet ve başarı diliyorum.

Varsa hakkım helal olsun ve hepinizden hakkınızı helal etmenizi diliyorum.

Hoşçakalın..."

DANIŞTAY ÜYELİĞİNE SEÇİM

Öte yandan Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından Danıştay üyeliğine de seçim yapıldı.

Seçime ilişkin yapılan açıklamada şu ifadeler kullanıldı;

"Danıştay’da boş bulunan üyelik kadrolarına Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 10/06/2026 tarihli oturumunda yapılan gizli oylamayla seçim yapılmış olup,

1) Ankara İdare Mahkemesi Başkanı (37766) Gülten HATİPOĞLU

2) İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Başkanı (37790) Recep Yılmaz KORKMAZ

Danıştay Üyeliğine seçilmişlerdir.

Danıştay Üyeliğine seçilen meslektaşlarımıza yeni görevlerinde başarılar diler, seçimin yargı teşkilatına ve ülkemize hayırlı olmasını temenni ederiz."

İzmir Barosu tarafından yapılan açıklamada, soruşturmanın 19 Mart protestoları sürecinde baronun yürüttüğü faaliyetler ve yaptığı açıklamalar nedeniyle hazırlandığı belirtilen bir fezlekeye dayandığı ifade edildi. Açıklamada, söz konusu fezlekede baronun hak temelli açıklamalarının suç unsuru gibi gösterildiği ve bu kapsamda Adalet Bakanlığından soruşturma izni talep edildiği kaydedildi.

Baro, soruşturma izninin gerekçeleri arasında Kırıklar Ceza İnfaz Kurumu'ndaki hak ihlallerinin raporlaştırılarak kamuoyuyla paylaşılması, Menemen Ceza İnfaz Kurumu'nda 19 Mart protestoları kapsamında tutuklanan gençlere yönelik işkence iddialarının raporlanması ve kamuoyuna duyurulması ile Baro Başkanı ve yönetim kurulu üyelerinin protestolar sırasında eylemlere katılarak eylemlerin meşruiyetine vurgu yapmasının yer aldığını belirtti.

“İZMİR BAROSU HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜNÜ SAVUNMAK GERİ DURMAYACAK”

Barodan yapılan açıklamada şu ifadeler kullanıldı;

"2024-2026 dönemi İzmir Barosu Başkanı Av. Sefa Yılmaz ve İzmir Barosu Yönetim Kurulu üyeleri hakkında yeni bir soruşturma başlatıldı. Söz konusu soruşturma, Baronun 19 Mart protestoları süreci boyunca hak temelli açıklamalarını suç unsuru gibi gösteren ve Adalet Bakanlığından soruşturma izni talep edilen bir fezlekeye dayanmaktadır.

İzmir Barosunun Kırıklar Ceza İnfaz Kurumundaki hak ihlallerini raporlaştırarak kamuoyuyla paylaşması, Menemen Ceza İnfaz Kurumunda 19 Mart protestoları kapsamında tutuklanan gençlere yönelik gerçekleşen işkenceyi raporlayarak kamuoyuna duyurması ve İzmir Barosu Başkanı ve Yönetim Kurulu'nun 19 Mart sürecinde eylemlere katılarak yapılan eylemlerin meşruiyetine vurgu yapması gerekçeleriyle verilmiş olan soruşturma izni vesilesiyle bir kez daha söyleyelim:

İzmir Barosu 118 yıllık tarihi boyunca hiçbir baskıya boğun eğmeden her zaman hukukun üstünlüğünü, insan haklarını, yurttaşların temel hak ve özgürlüklerini savunmuştur. Bunu yaparken kurduğu her cümle, yazdığı her satır Avukatlık Kanunu’nun baro yönetim kurullarına yüklediği sorumluluk gereğidir.

Baroların mesleki ve yasal sorumlulukları kapsamında yürüttüğü faaliyetlerin soruşturma konusu yapılması, savunma mesleğinin kamusal niteliğini ve hukuk devletinin temel ilkelerini tartışmaya açmaya çalışmaktır. Ancak bilinmelidir ki İzmir Barosu, dün olduğu gibi bugün de hukukun üstünlüğünü, insan haklarını ve demokratik değerleri savunmaktan geri durmayacaktır.

Savunma susmadı, susmayacak!"

"HAKSIZ UYGULAMAYA DERHAL SON VERİLMELİDİR"

Türkiye Barolar Birliği'nden soruşturmaya ilişkin tepki açıklaması geldi. TBB'den yapılan açılamada şu ifadeler kullanıldı;

"Adalet Bakanlığının 14.05.2026 tarihli yazısıyla, İzmir Barosu Başkanı Av. Sefa Yılmaz ve Yönetim Kurulu üyeleri hakkında soruşturma izni verilmiştir. Bu karar, hukukun üstünlüğüne ve savunma mesleğinin bağımsızlığına yönelik ciddi bir tehdittir.

Soruşturma gerekçesi olarak; Menemen Ceza İnfaz Kurumundaki bir kısım tutuklulara yönelik sözlü ve fiziki saldırılar ile darp ve cebir iddialarını raporlamaları; keza Kırıklar Cezaevinde yaşandığı iddia olunan hak ihlallerine ilişkin hazırlanan raporu kamuoyuyla paylaşmaları; ve nihayet 20.03.2025 ve 22.03.2025 tarihli kolluk tutanaklarına göre protesto gösterilerine katılmaları gösterilmektedir. Söz konusu faaliyetler nedeniyle İzmir Barosu Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerine isnat edilen suçlar “halkı yanıltmaya yönelik gerçeğe aykırı bilgileri alenen yaymak” ve “2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’na muhalefet”tir.

İşkence ve kötü muamele, hiçbir koşulda müsamaha gösterilemeyecek insanlığa karşı suçlardır. Baroların ve avukatların en temel görevlerinden ve varlık sebeplerinden biri işkence ve kötü muamele iddialarına dikkat çekmektir. Bu görev, halkı yanıltmaya değil, en küçük bir şüphe söz konusu olduğunda gerekli denetim ve incelemelerin yapılmasını sağlamaya yöneliktir. Nitekim, 1990’lı yılların ardından işkence ve kötü muamele vakalarında fark edilir düzeyde azalma yaşanmasının ve ülkemizin artık bu suçlarla daha fazla anılmamasının sebebi, Baroların ve başta CMK sisteminde görev alanlar olmak üzere avukatların hassasiyetleri ve çabalarıdır. Baroların bu kapsamdaki faaliyetlerinin “halkı yanıltmaya yönelik gerçeğe aykırı bilgileri alenen yaymak” olarak nitelendirilmesi, işkence ve kötü muamele iddialarının dile getirilmesini engellemeye çalışmak anlamına gelir ve yalnızca insan hakları ihlallerinin görünmez kılınmasına hizmet eder. Altını çizerek ifade edilmelidir ki işkence iddialarına dikkat çeken Baroları suç işlemekle itham edenler, hukuk sistemimize en büyük zararı verenler olarak anılacaklardır.

Toplantı ve gösteri yürüyüşü anayasal bir haktır. Baro Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerinin hangi davranışlarının 2911 sayılı Kanun kapsamında suç unsuru taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, soyut bir ifadeyle, demokratik haklarını kullanarak protestoya katılmalarına suç izafe edilmesi, Barolara ve yönetimlerine olduğu kadar demokratik haklarını kullanan herkese dönük açık bir gözdağıdır.

Bunların yanı sıra, izin yazısının ilk kısmında, İzmir Barosunun çeşitli fiil ve açıklamaları uzun uzun listelenmiş olup, her ne kadar, bu faaliyetler ifade hürriyeti çerçevesinde değerlendirilerek soruşturma izni verilmemişse de, bu listenin varlığı kolluğun ve başsavcılığın Baro’nun her türlü faaliyetini yakından izlediğini, takip ve kayıt ettiğini göstermektedir. Birçok Baro ile birlikte yapılan ortak basın açıklamalarının da fezlekede yer alması tüm Barolar üzerinde baskı yaratma çabası olarak görülmektedir.

Kamusal görevlerini yerine getiren ve en temel haklarını kullanan İzmir Barosu Başkanı ve Yönetim Kurulu hakkındaki bu haksız uygulamaya derhal son verilmelidir. İzmir Barosu Başkanı ve Yönetim Kurulunun yanında; savunmanın susturulmasına, Baroların baskı altına alınmasına ve hukukun araçsallaştırılmasına karşı hukukun üstünlüğünü savunmaya devam edeceğimizi kamuoyunun bilgisine sunarız."

"İstanbul Barosu’na kayıtlı avukatların önemli bir bölümü işçi avukat veya 35 yaş altı genç avukatlardan oluşmaktadır. Meslekte artan işçileşme ve buna bağlı emek sömürüsünden uzaklaşmak isteyen genç avukatlar, serbest çalışmaya yönelmektedir.

Bugünkü çalışma düzeninde birçok avukat, geçimini sağlayabilmek için hukuk bürolarında yarı zamanlı ve parça başı işlerle çalışmakta; farklı dosyaları ise çoğunlukla tevkil yoluyla takip etmektedir. Görünürde bağımsız olan bu çalışma biçimi, gerçekte iş sahibi başka avukatlara sürekli bağlılığı da beraberinde getirmektedir.

Düzenli olarak tevkil işi yapan avukatlar geçim sıkıntısı yaşarken, sürekli tevkile başvuran meslektaşlarımızın da farkında olmadan bu emeği daha da ucuzlaştırdığı ve istihdam ihtiyacını bu şekilde kapatmaya çalıştığı görülmektedir. Bu ilişkide çoğu zaman güç dengesi bozulmakta, iş sahibi avukatın ekonomik ve mesleki konumu belirleyici hale gelmektedir. Güvencesizlik, denetimsizlik ve iş süreksizliği genç avukatların karşılaştığı başlıca sorunlardır. Bu tablo, mesleğin etik ilkeleri açısından da ciddi sorunlar yaratmaktadır.

Mesleğin serbest ve bağımsız niteliği gereği, bir işin bizzat iş sahibi avukat tarafından takip edilmesi esastır; tevkil ise istisnai bir yöntemdir. Bu asli–tali ayrımı, Avukatlık Kanunu’nun 171. maddesinde açıkça düzenlenmiştir. Kanun, tevkil ve buna ilişkin ücretlendirmeyi de meslektaşlar arasında ve müvekkilden bağımsız bir konu olarak ele alır. Ayrıca 56. maddede yer alan yetki belgesi düzenlemesi de bu anlayışla uyumludur.

Bugün gelinen noktada hem işçi avukatlık hem de atipik serbest çalışma biçimleri, işin avukat tarafından bizzat takip edilmesi esasının giderek aşındığını göstermektedir. Bu aşınma ise büyüyen bir emek sömürüsünü ortaya çıkarmaktadır. Tevkil nedeniyle oluşan ve meslektaşlar arası eşitlikten uzak bu ilişkinin görmezden gelinmesi, sayıları her geçen gün artan genç avukatların, onların yaşadığı güçlüklerin ve mesleğin genel sorunlarının yok sayılması anlamına gelmektedir.

Avukatlık mesleğinin asli çalışma biçimini göz ardı etmeden ancak hiçbir meslektaşın emeğini de karşılıksız bırakmadan, uygulamadan kaynaklı sorunlara kayıtsız kalmadan hazırladığımız “Tavsiye Niteliğindeki Tevkil Ücret Tarifesi” ile “Tevkil Tarifesine İlişkin Dikkate Alınacak İlkeler”i değerli meslektaşlarımızın bilgisine sunarız."

SÖZLEŞMELİ İCRA KÂTİPLİĞİ (657 SK. 4/B) SINAV İLANI

İcra Dairelerinde görev yapmak üzere;

Bakanlığımızca ekli listede yeri, sayısı, ünvanı ve niteliği belirtilen, 6/6/1978 tarihli ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren “Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar” ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4/B maddesi kapsamında, Bakanlığımızca yetki verilen Adalet Komisyonu Başkanlıkları tarafından yapılacak uygulama ve sözlü sınav sonucuna göre 900 sözleşmeli icra kâtibi alınacaktır.

Adalet Komisyonu Başkanlıklarınca yapılacak uygulama ve sözlü sınava, lisans mezunları için 2024 yılı Kamu Personel Seçme Sınavında (KPSS-2024) KPSSP3, ön lisans mezunları için 2024 yılı Kamu Personel Seçme Sınavında (KPSS-2024) KPSP93, ortaöğretim mezunları için 2024 yılı Kamu Personel Seçme Sınavında (KPSS-2024) KPSSP94 puan türünden 70 ve daha yukarı puan alanlar başvurabilecektir.

1-) Genel Şartlar

Sözleşmeli icra kâtipliği pozisyonlarına atanmak isteyenlerin Adalet Bakanlığı İcra Personelinin Sınav, Atama, Nakil, Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 3/A maddesinde belirtilen;

a) Türk vatandaşı olmak,

b) Merkezi sınavın (KPSS-2024) yapıldığı 2024 yılının Ocak ayının birinci günü itibarıyla otuz beş (35) yaşını doldurmamış olmak (01/01/1989 ve sonrası doğumlu olanlar),

c) Görev yapmasına engel olabilecek akıl hastalığı bulunmamak,

d) Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflâs, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak,

e) Kamu haklarından mahrum bulunmamak,

f) Askerlikle ilgisi bulunmamak veya askerlik çağına gelmemiş olmak ya da askerlik çağına gelmiş ise muvazzaf askerlik hizmetini yapmış yahut ertelenmiş veya yedek sınıfa geçirilmiş olmak,

g) En az lise veya dengi okul mezunu olmak,

h) Uygulama sınavında ve sözlü sınavda başarılı olmak, şartlarını taşımaları gerekmektedir.

2-) Başvuru Yeri ve Gerekli Belgeler

a) Başvuru Yeri

Başvurular Kariyer Kapısı üzerinden yapılacak olup, adaylar 07.06.2026 ila 22.06.2026 tarihi saat 23:59:59’a kadar https://kariyerkapisi.gov.tr/isealim üzerinden başvuruları gerçekleştireceklerdir. Şahsen veya posta yoluyla yapılan başvurular kabul edilmeyecektir.

Adaylar, sözleşmeli icra kâtipliği pozisyonları için başvurularını Adalet Komisyonu Başkanlıklarına yapacaklardır. Sözleşmeli icra kâtipliği pozisyonu için sadece bir komisyona başvuru yapılabilecektir. Birden fazla başvuru tespit edilmesi halinde adayın hiçbir başvurusu kabul edilmeyecek olup, bu şekilde sınava girenler kazanmış olsalar dahi istihdam edilmeyecektir.

Uygulama ve sözlü sınavlar Adalet Komisyonu Başkanlıkları tarafından gerçekleştirecektir. İcra kâtibi (Ek-1) pozisyonuna başvuracak adayların, başvurularını bu hususları göz önünde bulundurarak yapmaları gerekmektedir. İstihdam edilmeye hak kazanan adaylar başvuru yaptıkları Adalet Komisyonlarına bağlı olarak sınav izni verilen mahallerden herhangi birinde istihdam edilebileceklerdir.

Adaylar, başvuru için istenilen ve bu ilanın “Başvuru Esnasında Sisteme Yüklenmesi Gereken Belgeler” başlıklı 2-b maddesinde belirtilen belgeleri sisteme eksiksiz ve tek tek yüklemek suretiyle başvuru işlemlerini tamamlayacaklardır. Yanlış veya eksik belge yüklenmesi nedeniyle doğabilecek hak kayıplarından adaylar sorumludur.

Adayların başvuru işlemi tamamlandıktan sonra “Başvurularım” ekranından başvurularının tamamlanıp tamamlanmadığını kontrol etmeleri gerekmektedir. “Başvurularım” ekranından “Başvuru Alındı” ibaresi görülmeyen hiçbir başvuru değerlendirilmeye alınmayacaktır.

b) Başvuru Esnasında Sisteme Yüklenmesi Gereken Belgeler

-Mezuniyeti gösterir öğrenim belgesi, (Öğrenim bilgileri ilgili web servisleri aracılığı ile alınacaktır. Öğrenim bilgisi alınamayan veya hatalı olan adaylar söz konusu belgeyi sisteme kendisi yükleyecektir.)

-Denkliği gösterir belge, (Adaylar söz konusu belgeyi sisteme kendisi yükleyecektir.)

-Hukuk fakültesi, adalet meslek yüksekokulu veya meslek yüksekokullarının adalet, adalet ön lisans veya lise veya meslek liselerinin adalet alanı ve ilgili mevzuat uyarınca bunlara denkliği kabul edilen program veya alan mezunlarının ayrıca bu mezuniyetlerini gösterir öğrenim belgesi.

3-) Uygulama Sınavına Çağrılacakların Belirlenmesi, İlanı, Sınav Yeri, Zamanı ve Şekli

2024 yılı Kamu Personel Seçme Sınavında alınan puanlar esas olmak kaydıyla; KPSSP3, KPSSP93 ve KPSSP94 puanları ayrı ayrı, en yüksek puandan başlamak suretiyle sıralanarak; yetki verilen her bir Adalet Komisyonu için ilan edilen pozisyon sayısının on katı aday uygulamalı sınava çağırılacaktır. Son aday ile aynı puana sahip olan adayların tamamı uygulamalı sınava alınacaktır.

Uygulamalı sınava girmeye hak kazananlar ile sınav yerleri 16.07.2026 – 20.07.2026 tarihleri arasında sınav yapan komisyonların internet sitesinde yayınlanacak olup, ayrıca yazılı bildirim yapılmayacaktır. Sınava katılma hakkını elde edemeyen başvuru sahiplerine herhangi bir bildirimde bulunulmayacaktır.

01.08.2026 günü ve takip eden günlerde adayların bilgisayar ile vuruş hesabı yapılmadan üç dakikada yanlışsız ve tekrarsız olarak en az doksan kelime yazıp yazamadıklarının tespiti için uygulamalı sınav yapılacaktır.

Uygulamalı sınavdan en az bir hafta önce Bakanlık internet sitesinde ilan edilecek yazılı metinler arasından, sınav sırasında her bir grup için Adalet Komisyonu tarafından kura yöntemiyle belirlenerek adaylara verilen ya da uygulamalı sınav programı üzerinden otomatik olarak seçilen bir metinden bilgisayar ile üç dakikada yanlışsız ve tekrarsız en az doksan kelime yazanlar, uygulama sınavında başarılı olmuş sayılacaklardır.

Yapılacak uygulamalı sınavda başarılı sayılabilmek için; verilen metne sadık kalınıp kalınmadığına, yanlış yazılan kelime sayısı, yazı içerisindeki kelime ve cümle tekrarları ile kelime atlama nedeniyle metnin anlam bütünlüğünün bozulup bozulmadığına dikkat edilir. Bu işlem yapılırken yanlış yazılan kelime sayısının toplam yazılan kelime sayısına oranının yüzde yirmi beşten (%25) fazla olması veya toplam yirmi iki (22) ve üzeri kelime atlanması halinde yazılan metnin anlam bütünlüğü şartını taşımadığı kabul edilir. Uygulama birliğini sağlamak üzere Bakanlıkça değerlendirmeye ilişkin kriterler belirlenebilir. Uygulamalı sınavda aday F ya da Q klavyeden herhangi birini seçebilecektir. Değerlendirme yapılırken büyük/küçük harf ve noktalama işaretleri dikkate alınmayacaktır.

4-) Sözlü Sınava Çağrılacakların Belirlenmesi, İlanı, Sınav Yeri, Zamanı ve Şekli

Uygulamalı sınavda başarılı olanlar arasından doğru kelime sayısı esas alınmak kaydıyla; en fazla doğru kelime yazan adaydan başlamak suretiyle sıralanarak; her bir Adalet Komisyonu için ilan edilen pozisyon sayısının üç katı aday sözlü sınava çağırılacaktır. Son adayla aynı sayıda doğru kelime yazan adayların tamamı sözlü sınava alınacaktır.

Sözlü sınava girmeye hak kazanan adaylar ile sınav yerleri en geç 17.08.2026 günü sınavı yapan Adalet Komisyonlarının internet sitesinde yayınlanacak olup, ayrıca yazılı bildirim yapılmayacaktır. Sözlü sınava katılma hakkını elde edemeyen başvuru sahiplerine herhangi bir bildirimde bulunulmayacaktır. Adaylar 22.08.2026 günü ve takip eden günlerde sözlü sınava alınacaklardır.

5-) Sözlü Sınav Konuları

Sözlü sınavda Adalet Bakanlığı İcra Personelinin Sınav, Atama, Nakil, Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde belirtilen genel kültür ve genel yetenek konuları ile genel hukuk bilgisi, icra ve iflâs hukuku ile kalem mevzuatından soru sorulacaktır. Adayın sözlü sınavda başarılı sayılmak için, üyelerin yüz (100) tam puan üzerinden verdikleri notların aritmetik ortalamasının en az yetmiş (70) puan olması gerekir. Sözlü sınavda konular ve puanlama aşağıda belirtildiği şekilde olacaktır.

a) Alan bilgisi (40 puan),

b) Genel yetenek ve genel kültürü (20 puan),

c) Bir konuyu kavrayıp özetleme ve ifade yeteneği ile muhakeme gücü (20 puan),

d) Genel görünümü, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu ile liyakati (20 puan), olmak üzere toplam 100 puan üzerinden yapılır.

6-) Başarı Listelerinin Oluşturulması

Sözlü sınav sonucu en yüksek puan alan adaydan başlanmak üzere sıraya konularak sözlü sınav başarı listesi hazırlanacaktır.

Merkezi ve sözlü sınavda alınan puanların aritmetik ortalamasına göre en yüksek puandan başlanarak nihai başarı listesi düzenlenecektir. Nihai başarı listesi düzenlenirken; hukuk fakültesi, adalet meslek yüksekokulu veya meslek yüksekokullarının adalet ile adalet ön lisans programı, lise veya meslek liselerinin adalet alanı ve ilgili mevzuat uyarınca bunlara denkliği kabul edilen program veya alan mezunları en yüksek puan alan adaydan başlamak üzere, diğer adaylar ise bu sıralamayı takiben kendi aralarında en yüksek puandan başlayarak sıralanacak ve nihai başarı listesi sınavı yapacak Adalet Komisyon Başkanlığının bulunduğu adliye internet sitesinde ilan edilecektir.

Nihai başarı listesinde puanların eşit olması halinde; sırasıyla KPSS puanı, sözlü sınav puanı ve diploma notu yüksek olan aday sıralamada üstte yer alacaktır.

Nihai başarı bilgileri ilgili Adalet Komisyonu Başkanlığı internet sitesinde ilan edilecektir. Ayrıca adaylar Kariyer Kapısı https://kariyerkapisi.gov.tr/isealim adresli internet sitesinde bilgilerini görüntüleyebilecektir.

7-) Atama Sırasında İstenecek Belgeler

- Kariyer Kapısı üzerinden alınacak “Başvuru Bilgileri” çıktısı,

- Mezuniyeti gösterir öğrenim belgesi, (fotokopi veya e-devlet çıktısı)

- Denkliği gösterir belge, (fotokopi veya e-Devlet çıktısı)

- Hukuk fakültesi, adalet meslek yüksekokulu veya meslek yüksekokullarının adalet, adalet ön lisans veya lise veya meslek liselerinin adalet alanı ve ilgili mevzuat uyarınca bunlara denkliği kabul edilen program veya alan mezuniyetini gösterir öğrenim belgesi. (fotokopi veya e-Devlet çıktısı)

- KPSS sonuç belgesi,

- 2 adet biyometrik fotoğraf,

- Sağlık beyanı, (Ek-2)

- Askerlikle ilgisi bulunmadığına veya askerlik çağına gelmediğine ya da askerlik çağına gelmiş ise muvazzaf askerlik hizmetini yapmış yahut ertelenmiş veya yedek sınıfa geçirilmiş olduğuna dair belge, (fotokopi veya e-Devlet çıktısı)

- Adli sicil kaydı, (Adalet Komisyonları/İcra Daireleri Başkanlıklarınca temin edilecektir.)

- Mal bildirimi, (Ek-3) (El yazısı ile veya bilgisayar ortamında doldurulabilir.)

- Kamu görevlileri etik sözleşmesi. (Ek-5)

Gerek görülmesi halinde yukarıda belirtilen belgelerin asıllarının ibraz edilmesi adaylardan istenebilecektir.

8-) Atamaların Yapılması

Bakanlık tarafından, sınavı yapan Adalet Komisyonlarınca oluşturulan nihai başarı listeleri incelenerek başarılı olanlar ilan edilen pozisyonlara atanacaktır.

Sınav sonucunun tebliğinden itibaren kanuni bir mazereti olmaksızın 15 gün içerisinde istenilen belgeleri teslim etmeyenler ile aranılan şartları taşımadığı ve gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu anlaşılanların istihdamları yapılmayacaktır. İstihdam edilenlerden aranılan şartları taşımadığı ve gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu sonradan anlaşılanların ise sözleşmeleri feshedilecektir.

7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu uyarınca sınavı kazanan her bir adayın güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılacaktır. Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesinde Değerlendirme Komisyonu tarafından memuriyet veya kamu görevine uygun olmadığı değerlendirilen ve atamaya yetkili amir tarafından atanması uygun görülmeyen adayların istihdamı yapılmayacak ve kendileri ile sözleşme imzalanmayacaktır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4/B maddesi ile Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların Ek 1 inci maddesi uyarınca sözleşmeli personel, hizmet sözleşmesi esaslarına aykırı hareket etmesi nedeniyle kurumlarınca sözleşmesinin feshedilmesi veya sözleşme dönemi içinde sözleşmeyi tek taraflı feshetmesi halinde, fesih tarihinden itibaren, sözleşmeyi yenilememeleri halinde sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir yıl geçmedikçe kamu kurum ve kuruluşlarının sözleşmeli personel pozisyonlarında yeniden istihdam edilemeyeceğinden, bu durumdaki adayların (anılan Esasların Ek 1 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen durumlar hariç) istihdamı yapılmayacaktır.

Başarı sıralamasının kesinleştiği tarihten itibaren sözleşmeli icra kâtipliği pozisyonu için yapılacak müteakip sınavın ilan tarihine kadar yukarıda belirtilen nedenlerle istihdamın yapılmaması veya ölüm ya da sözleşme feshi sebepleriyle boş kalan veya boşalan pozisyonlara, başarı listesindeki sıralamaya göre yedekler arasından istihdam yapılabilecektir. Bunlar dışında kalanlar herhangi bir hak iddiasında bulunamayacaklardır. İlan metninde belirtilmeyen hususlar hakkında ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem yapılacaktır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası ile “Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar” hakkındaki 6/6/1978 tarihli 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre bu pozisyonlarda istihdam edilenlerin yer değişiklikleri özel şartlara bağlanmış olduğundan, ilgililerin ileride mağduriyete uğramamaları açısından eş, öğrenim, sağlık vb. gibi hususları dikkate alarak sınav izni verilen mahallerdeki pozisyonlara göre tercihte bulunmaları önem arz etmektedir.

Adaylar ünvan, sayı ve yer bilgilerini gösterir listeye (Ek-1), sağlık beyanına (Ek-2), mal bildirimine (Ek-3), Adalet Bakanlığı İcra Personelinin Sınav, Atama, Nakil, Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği (EK-4), kamu görevlileri etik sözleşmesine (Ek-5) Adalet Bakanlığının (https://www.adalet.gov.tr), İcra İşleri Dairesi Başkanlığının (https://iidb.adalet.gov.tr) ve Kariyer Kapısının (https://kariyerkapisi.gov.tr/isealim) adresli internet sitelerinde yer alan ilandan ulaşabileceklerdir.

Duyurulur.

Anayasa ve Avukatlık Kanunu yönünden yapılan değerlendirmede söz konusu düzenlemenin;

• Avukatlık sözleşmesinde taraflar arasındaki dengeyi sağladığı,

• Hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine hizmet ettiği,

• Hak arama özgürlüğünün etkin kullanımını desteklediği,

• Ölçülülük ilkesine uygun olduğu sonucuna ulaşıldı.

TBB'den yapılan açıklamada; "İtiraz konusu kuralın Anayasa’ya aykırı olmadığı ve iptal talebinin reddi gerektiğine ilişkin görüşümüz Anayasa Mahkemesi ile paylaşılmıştır." denildi.

TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ

1136 Sayılı Avukatlık Kanunu’nun 174. Maddesinin İkinci Fıkrasının İptaline İlişkin Norm Denetimi Hakkında Anayasa Mahkemesine Sunulmak Üzere Üçüncü Taraf Görüşü

Beyanda Bulunan (Üçüncü Taraf): Türkiye Barolar Birliği (TBB)

Konu: 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 174. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kuralın iptali talebiyle açılan norm denetimi davasında, kuralın Anayasa’ya uygunluğuna ilişkin kurum görüşümüzün ve hukuki değerlendirmelerimizin, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri çerçevesinde Yüksek Mahkemeye sunulmasından ibarettir.

Açıklamalar:

I. Usul ve TBB’nin Görüş Sunma Yetkisi Bakımından

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 49. maddesinin yedinci fıkrası ile buna koşut olarak düzenlenen Anayasa Mahkemesi İçtüzüğünün 84. maddesine göre “Bireysel başvuruların incelenmesinde, bu Kanun ve İçtüzükte hüküm bulunmayan hâllerde ilgili usul kanunlarının bireysel başvurunun niteliğine uygun hükümleri uygulanır.”

Anılan Kanun ve İçtüzük’te üçüncü taraf katkıları konusunda ayrıntılı hükümler bulunmamakla birlikte, diğer usul kanunları ve bu kanunlara dair içtihatlarda konu netleştirilmiştir. Bu bağlamda özellikle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 67’nci maddesinin altıncı fıkrası önem taşır. Bu hükme göre “Cumhuriyet savcısı, katılan, vekili, şüpheli veya sanık, müdafii veya kanuni temsilci, yargılama konusu olayla ilgili olarak veya bilirkişi raporunun hazırlanmasında değerlendirilmek üzere ya da bilirkişi raporu hakkında, uzmanından bilimsel mütalaa alabilirler. Sadece bu nedenle ayrıca süre istenemez”.

Bu madde ile taraflara, uzmanından bilimsel mütalaa alarak dosyaya sunma yetkisi vermekte olup bu kapsamda taraflar uzman hukukçulardan da bilimsel mahiyette rapor alarak iddia veya savunmalarının objektif bilimsel dayanaklarını ortaya koyabilmek için dosyaya sunabilirler. Bu raporlara uygulamada “Hukuki Mütalaa” veya “Bilimsel Görüş” denilmektedir.

Yargıtayın da pek çok kararında hukuki mütalaalara, hukuki niteleme açısından önem vermekte olduğu, hatta bilirkişi raporu ile hukuki mütalaa arasında çelişki olması durumunda yeni bir rapor alınması gerektiği yönünde içtihatta bulunabildiği görülmektedir.

İçtihat göstermektedir ki, ceza usul hukukunda üçüncü taraf görüşü olağan ve yargılamanın bir parçasıdır. AYM açısından da bu usul mevzuatı ve buna dayalı içtihat kıyasen uygulanabilir durumdadır. Üçüncü taraf görüşlerinin kabulünde kamusal bir yarar da vardır. Zira anayasa yargısında bir uyuşmazlık çözümü bir ölçüde “objektif dava” niteliği taşımaktadır. Tarafların taleplerinin ötesinde, yargılamanın sonuçları tüm diğer kişiler üzerinde etki doğurmakta, anayasaya uygunluk kamusal önem ve değer taşımaktadır. Bu nedenle de bu kamusal vurguyla bu usulün kabulünde yarar bulunmaktadır

II. İtiraz Konusu Kural

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 174. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan:

“Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.”

hükmünün iptali talep edilmektedir.

III. Kuralın Kapsamı ve Hukuki Niteliği

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 174. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kural, avukatlık sözleşmesinin tek taraflı irade beyanı olan azil ile sona ermesi halinde taraflar arasındaki menfaat dengesini ve ücretin akıbetini düzenlemektedir. Bu hüküm uyarınca, avukatın kusur veya ihmaline dayanmayan bir azil söz konusu olduğunda, avukatın üstlendiği işin karşılığı olan ücreti talep edebilmesi güvence altına alınmaktadır.

Anayasa Mahkemesinin B. 2018/35654, T. 10/2/2021 tarihli kararında da vurgulandığı üzere “Avukatlığın kamu hizmeti içeren serbest bir meslek olduğu tartışmasızdır.” Serbest meslek niteliği, avukatın gelirinin doğrudan müvekkilden alınan vekâlet ücretine dayanmasını zorunlu kılar. Kamu hizmeti niteliği ise, avukatın emeğinin sadece bireysel bir kazanç değil, adaletin tecellisi için vazgeçilmez bir unsur olduğunu göstermektedir.

Avukatlık Kanunu’nun bütünü incelendiğinde, özellikle avukatlık sözleşmesi ve ücret hükümleri bakımından kanun koyucunun, avukat ile iş sahibi arasında dengeli bir sistem kurmayı amaçladığı görülmektedir. Nitekim, iptali talep edilen bu düzenleme, avukat ile iş sahibi arasında kurulan vekâlet ilişkisinde hukuki güvenliği temin eden temel bir denge normudur. Zira kural, bir yandan avukatın kusuru olmaksızın sözleşmenin keyfi olarak sonlandırılması durumunda emeğinin karşılıksız kalmasını engellemekte; diğer yandan aynı maddede, avukatın sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kusurlu hareket etmesi hâlinde müvekkili ücret ödeme külfetinden kurtarmaktadır. Keza, avukatın haklı bir sebep olmaksızın işi bırakması hâlinde ücret talep edemeyeceği ve aldığı ücreti iade edeceği düzenlenerek iş sahibinin korunması sağlanmıştır. Bu çerçevede 174. madde, iki taraf bakımından karşılıklı yükümlülük ve güvenceler içeren bir denge normu niteliğindedir.

IV. Anayasal Çerçeve

İtiraz konusu kuralın değerlendirilmesinde özellikle aşağıdaki anayasal ilkeler dikkate alınmalıdır:

• Hukuk devleti ilkesi (Anayasa m.2)

• Hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı (Anayasa m.36)

• Sözleşme özgürlüğü (Anayasa m.48)

• Ölçülülük ilkesi (Anayasa m.13)

Anayasa Mahkemesinin yerleşik içtihadına göre hukuk devleti ilkesi, bireylerin hukuki durumlarının öngörülebilir olmasını ve hukuki güvenlik içinde bulunmalarını gerektirir. Ayrıca temel hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamaların ölçülü olması; yani elverişli, gerekli ve orantılı olması zorunludur.

V. Değerlendirme

A. Hukuki Güvenlik ve Belirlilik İlkesi Yönünden

Anayasa’nın 2. maddesinde güvence altına alınan hukuk devleti ilkesinin en temel unsurlarından biri hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesidir. Anayasa Mahkemesinin çeşitli kararlarında da vurgulandığı üzere, hukuki güvenlik ilkesi kişilerin mevcut hukuki durumlarına güvenerek davranabilmelerini gerektirir.

İtiraz konusu kuralın avukatlık sözleşmesinin sona ermesi ihtimalinde hukuki sonuçları açıkça öngördüğü, dolayısıyla hukuki güvenliği ihlal etmek bir yana, esasen tam da belirsiz bir durumda ne olacağını düzenlemeye bağlayarak hukuk devletine ve gerektirdiği ilkelere tam uyum sağlanmasına yönelik olduğu görülmektedir. Nitekim, bugüne kadarki uygulamada da Yargıtayın istikrar kazanmış içtihadı, kuralın her iki taraf için de öngörülebilir, adil ve ölçülü bir uygulama alanı yarattığını şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya koymaktadır.

Avukatlık sözleşmesi, tarafların karşılıklı güvenine dayanan ve çoğu zaman uzun süreli hukuki ilişki doğuran bir sözleşmedir. Bu sözleşmenin en temel unsurlarından biri olan ücretin, özellikle sözleşmenin sona ermesi hâlinde ne şekilde doğacağı ve korunacağı hususunun açık ve öngörülebilir olması gerekir.

İtiraz konusu düzenleme, avukatın kusuru bulunmaksızın sözleşmenin sona erdirilmesi hâlinde ücret hakkını koruyarak hukuki güvenliği sağlamaktadır. Buna karşılık kuralın iptali, avukatın her aşamada ücretini kaybetme riskiyle karşı karşıya kalmasına yol açacak; bu durum sözleşmeye duyulan güveni ortadan kaldıracaktır.

Anayasa Mahkemesinin çeşitli kararlarında vurgulandığı üzere, hukuki güvenlik ilkesi, kişilerin mevcut hukuki durumlarına güvenerek davranabilmelerini gerektirir. Avukatın üstlendiği işin karşılığını alabileceğine dair makul beklentisinin ortadan kaldırılması, bu ilkeyle bağdaşmayacaktır.

B. Sözleşme Özgürlüğü ve Taraflar Arasındaki Denge

Anayasa’nın 48. maddesinde düzenlenen sözleşme özgürlüğü, tarafların akdi ilişkilerini serbestçe kurmalarını ve düzenlemelerini içerir. İtiraz konusu kural, bu anayasal ilkeyle tam bir uyum içindedir. Müvekkilin sözleşmeyi feshetme (azil) hakkı elinden alınmamış, yalnızca haksız feshin sonuçları düzenlenerek sözleşmenin zayıf tarafı konumuna düşebilecek olan avukatın emeği güvence altına alınmıştır.

Avukatlık Kanunu’nun 163. maddesi uyarınca avukatlık sözleşmesi serbestçe düzenlenebilmekte olup, ücret bu sözleşmenin kurucu unsurudur. Kanun koyucu, ücret bakımından üst sınırlar öngörerek iş sahibini korumuş; buna karşılık avukatın emeğinin karşılıksız kalmasını önlemek amacıyla çeşitli güvenceler getirmiştir.

İtiraz konusu hüküm, bu sistem içinde avukatın kusuru bulunmaksızın sözleşmenin sona ermesi hâlinde ücret hakkını koruyan tek düzenleme niteliğindedir. Bu hükmün iptali, sözleşme özgürlüğünü fiilen tek taraf lehine bozacak ve taraflar arasındaki dengeyi ortadan kaldıracaktır.

Öte yandan, iptali istenen hüküm, avukatın haksız azil durumunda ücretin tamamına hak kazanmasına ilişkin olup, “haksız” olma unsuru söz konusu olduğundan, sözleşme özgürlüğünden bahisle bir ihlal hâlinden söz edilemez. Zira kanun koyucu, avukatın özen borcuna aykırı davrandığı hâllerde müvekkilin haklarını itiraz konusu kuralın ikinci cümlesi ile güvence altına almış; böylece bir denge oluşturmuştur. Kanun’un düzenlemesinin bir bütünlük arz ettiği görülmeden, dengeyi sağlayan kurallardan yalnızca birinin iptali, telafisi imkansız bir dengesizlik yaratacaktır.

Azlin haklı olduğu durumlarda ücret talep edilemeyeceği hususunda uygulamada en küçük bir tereddüt bulunmamaktadır. Söz gelimi, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 14.12.2009 tarihli, E. 2009/8351, K. 2009/14675 sayılı kararında “Avukatlık Kanunu’nun 174. maddesinin 2. fıkrası avukatın kusur ve ihmalinden dolayı azledilmesi hâlinde ücretin ödenmesinin gerekmediğini, hükme bağlamaktadır” denilmekte, vekalet ilişkisinin doğası gereği “… güvene dayanan bir sözleşme olduğuna göre davacı avukatın kendisi tevdi edilen işlerde özensiz davranması müvekkilinin güvenini sarsar. Bu nedenle müvekkil, vekili bulunan davacı avukatı azletmekte haklıdır” tespitini yapılarak, “Böylece azil haklı olduğuna göre davacı avukat herhangi bir ücret isteyemez” sonucuna ulaşılmaktadır.

Ayrıca belirtilmelidir ki, yüksek yargı içtihadında “haklı azil” konusu geniş değerlendirilmektedir. Buna göre, her ne kadar azlin haklılığını ispat yükü müvekkildeyse de (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2025/174, K. 2025/752, T. 26.11.2025 tarihli karar), esasen çoğu durumda somut bir kusur veya ihmal izafe edilmeksizin “güven ilişkisinin sarsılması” şeklinde çok genel ifadelerle yapılan azlin dahi yüksek yargı makamları tarafından haklı bulunabildiği görülmektedir. Çoğu durumda avukat, haksız azli ispatlamak için aslında müvekkilinin göstermediği “haklı nedenleri” çürütmek zorunda kalmakta; yani ispat yükü, negatif bir vakıanın ispatına (kusurunun olmadığını kanıtlamaya) dönüşmektedir. Bu itibarla, uygulamadaki nitelendirmelerle birlikte, “haksız azil” nedeniyle müvekkillerin üzerine ağır bir yük yüklenmiş değildir.

C. Avukatlık Kanunu’nun Sistematiği Yönünden

Avukatlık sözleşmesi, niteliği itibarıyla Türk Borçlar Kanunu (TBK) 502. madde ve devamında düzenlenen vekâlet sözleşmesinin unsurlarını taşımakla birlikte, Avukatlık Kanunu ile özel bir rejime tâbi kılınmıştır. TBK 512. madde, taraflara vekâlet sözleşmesini her zaman tek taraflı olarak sona erdirme hakkı (istifa veya azil) tanırken, bu hakkın “uygunsuz bir zamanda” kullanılması hâlinde karşı tarafın zararının tazmin edilmesini öngörür. Ancak Avukatlık Kanunu 174. maddesinin ikinci fıkrası, bu genel hükmün ötesine geçerek haksız azil hâlinde “ücretin tamamının” ödenmesini emreder. Bu özel hüküm, avukatın mesleki emeğini korumayı amaçlamaktadır.

Avukatlık Kanunu’nda vekâlet ücreti sistemi bir bütünlük içinde düzenlenmiştir.

Ücretin doğumu;

• işin tamamlanması (m.164),

• taraf iradesiyle sona erme hâlleri (m.165, m.172, m.174),

• vekâlet ilişkisinin kendiliğinden sona ermesi

gibi farklı ihtimallere göre düzenlenmiştir.

Bu sistemde ortak ilke, avukatın kusuru olmaksızın hukuki yardımın sona ermesi hâlinde ücret hakkının korunmasıdır. Nitekim sulh (m.165), ikinci avukatın görevlendirilmesi (m.172) ve istifa (m.174/1) gibi durumlarda da benzer bir yaklaşım benimsenmiştir.

Taraflar arasında geçerli bir ücret sözleşmesi bulunmadığı hallerde dahi kanun sistemi kendi içinde denge kurmaktadır. Bu gibi hâllerde Avukatlık Kanunu’nun 163/son maddesi hükmünce Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre hesaplanacak ücretin ödenmesi gerekmektedir. Sulh ile sonuçlanan işlerde ise menfaat tespiti “Sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar” üzerinden, bu da mümkün değilse “sulh ile sağlanan menfaatin sulh ile sonlandırılan tüm çekişmeler dikkate alınarak belirlenmesi” suretiyle yapılmaktadır.

Avukatın kendi kusuruyla işi bırakması (haksız istifa) halinde ise, itiraz konusu kuralın bir yansıması olarak avukat korunmamaktadır. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 16.01.2024 tarihli, E. 2023/5447, K. 2024/212 sayılı kararında “Üzerine aldığı işi haklı bir sebep olmaksızın takipten vazgeçen avukat hiçbir ücret isteyemez ve peşin aldığı ücreti geri vermek zorundadır. Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez. Anlaşmaya göre avukata peşin verilmesi gereken ücret ödenmezse, avukat işe başlamakla zorunlu değildir. Bu sebeple doğabilecek her türlü sorumluluk iş sahibinindir. Yazılı sözleşmedeki diğer ödeme şartlarının yerine getirilmemesinden dolayı avukat işi takip etmek ve sonucunu elde etmekten mahrum kalırsa sorumluluk bakımından aynı hüküm uygulanır” denilmiş; “davacı avukatın gerek ‘davalı şirket tarafından başarısızlıkla suçlandığı’ gerekse ‘ücretlerinin ödenmediği’ hususlarındaki istifa nedenleri haklı olmadığından, davacının haksız olarak vekaletten istifa ettiği” tespit edilerek, “haksız olarak istifa eden avukatın, istifa tarihi itibariyle hak etmiş olduğu aylık ücret ve kesinleşmiş olan işler dışında, derdest olup henüz sonuçlanmayan işler nedeniyle ücret talep edemeyeceği” hükme bağlanmıştır. Aynı davada “tahkim süresinin uzatılması talebinin reddine kesin olarak karar verildiği ve böylece ikinci tahkim sürecinin usulden bir sebeple karar olmaksızın sona erdiği” saptanarak avukatın ücrete hak kazanmadığı tescillenmiştir. Avukatın hapis hakkı da 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 166. maddesiyle sınırlandırılmıştır (Yargıtay 13. HD, E. 2013/17664, K. 2014/796 kararında “hapis hakkı” sınırları çizilmiştir).

Bu durum, kanunun sadece avukatı değil, kusur durumuna göre her iki tarafı da koruyan muazzam bir dengeye sahip olduğunu göstermektedir. İtiraz konusu kuralın iptali, bu bütünsel yapıyı bozacak ve kanunun diğer hükümlerini de işlevsiz hâle getirecektir.

D. Ölçülülük İlkesi Yönünden

Anayasa’nın 13. maddesindeki ölçülülük ilkesi haklara getirilen sınırlamaların elverişli, gerekli ve orantılı olmasını zorunlu kılar. Buna göre temel hak ve hürriyetler ancak kanunla ve anayasanın sözüne, ruhuna uygun olarak, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine sadık kalınarak sınırlanabilir.

İtiraz konusu düzenleme, müvekkilin azil hakkını ortadan kaldırmamakta; yalnızca bu hakkın kullanımının sonuçlarını düzenlemektedir. Müvekkil, her zaman avukatını azletme imkânına sahiptir. Ancak azlin haklı bir sebebe dayanması hâlinde avukatın ücret talep edemeyeceği açıkça hükme bağlanmıştır.

Dolayısıyla düzenleme müvekkilin korunmasını tamamen ortadan kaldırmamakta, yalnızca haksız azil hâlinde avukatın emeğini korumaktadır.

Bu yönüyle kuralın:

• elverişli olduğu (dengeyi sağlama amacına hizmet ettiği),

• gerekli olduğu (daha hafif bir araçla aynı sonucun sağlanamayacağı),

• orantılı olduğu (taraflar arasında makul denge kurduğu)

anlaşılmaktadır.

E. Hak Arama Özgürlüğü ve Savunma Hakkı Yönünden

Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama hürriyeti, kişilerin bağımsız yargı mercileri önünde iddia ve savunmada bulunabilmelerini ifade eder. Bu hakkın etkin kullanımı, büyük ölçüde avukatların sunduğu hukuki yardıma bağlıdır. Uygulamada, avukatlık ücretinin işin sonunda elde edilecek değer üzerinden kararlaştırılması yaygındır. Bu uygulama sayesinde kişiler, hukuki yardım alabilmekte ve hak arama özgürlüğünü fiilen kullanabilmektedir. Şayet itiraz konusu kural iptal edilirse, avukatlar yıllarca süren emeklerinin müvekkilin keyfi bir azil işlemiyle yok olması riskiyle karşı karşıya kalacaklar; dolayısıyla uzun süreli ve meşakkatli davaları üstlenmekten kaçınarak, ekonomik olarak dezavantajlı vatandaşların adalete ve hak arama yollarına erişiminin fiilen engellenmesine yol açılmış olabilecektir.

İtiraz konusu kuralın iptali hâlinde, avukatların ücretlerini tahsil edememe riski artacak; bu durum özellikle uzun süren ve yüksek emek gerektiren işlerin üstlenilmesini zorlaştıracaktır. Bunun sonucu olarak ekonomik açıdan zayıf kesimlerin avukata erişimi güçleşecek ve hak arama özgürlüğü dolaylı biçimde sınırlanacaktır.

Yukarıda da ifade edildiği üzere yerleşik içtihatta, azlin haklı olup olmadığı titizlikle incelenmekte; haklı azil hâlinde avukatın ücret talep edemeyeceği kabul edilmektedir. Buna karşılık, haksız azil hâlinde avukatın ücretin tamamına hak kazandığı istikrarlı şekilde uygulanmaktadır.

Bu içtihat birliği, uygulamada öngörülebilirlik ve istikrar sağlamaktadır. İtiraz konusu hükmün iptali, bu yerleşik yapıyı ortadan kaldırarak hukuki belirsizliğe yol açacaktır.

VI. Sonuç

Açıklanan nedenlerle;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 174. maddesinin ikinci fıkrasının:

• avukatlık sözleşmesinde taraflar arasındaki dengeyi sağlayan,

• hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine hizmet eden,

• hak arama özgürlüğünün etkin kullanımını destekleyen,

• ölçülülük ilkesine uygun bir düzenleme olduğu,

sonucuna ulaşılmıştır.

Bu itibarla Türkiye Barolar Birliğinin itiraz konusu kuralın Anayasa’ya aykırı olmadığı ve iptal talebinin reddi gerektiği kanaatini Anayasa Mahkemesi ile paylaşma zorunluluğu hâsıl olmuştur.

TBB tarafından hazırlanarak AYM'ye sunulan görüş için TIKLAYINIZ

Anayasa Mahkemesine Sunulmak Üzere 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 174. Maddesinin İkinci Fıkrasının İptali İlişkin Norm Denetimi Hakkında Üçüncü Taraf Görüşü

HIZ ARTIRILACAK

Yeni düzenleme ile ön inceleme duruşmalarının yanı sıra istinabe, yemin, isticvap ve tarafların dinlenmesi gibi usul işlemlerinin de e-Duruşma sisteminden yapılabilmesinin önü açılacak. Bakanlığın çalışmasına göre, e-Duruşma uygulaması yalnızca ilk derece mahkemeleriyle sınırlı kalmayacak. Bölge Adliye mahkemelerinde de sistem hayata geçirilecek. Ayrıca yapılacak yazılım geliştirmeleriyle birlikte avukatların yanı sıra davacı, davalı, bilirkişi, tanık ve uzman gibi yargılamanın diğer ilgililerinin de e-Duruşma yoluyla dinlenebilmesine imkan sağlanacak. Hakimlerin gerekli gördükleri hallerde e-Duruşma yöntemine resen karar verebilmesi de planlanırken, böylece yargılama süreçlerinde hız, erişim kolaylığı ve etkinliğin artırılması hedefleniyor.

Kararnamesi ile, Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi Ramazan Olpak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına, Antalya Cumhuriyet Başsavcıvekili Adnan Tabar Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Ahmet Ulutaş Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına, İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekili Evliya İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcıvekilliğine atandı.

Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Fatih Koçak, Yargıtay Tetkik Hakimi Ebru Cansu Karakuş, Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi Mehmet Zeki Aydın ile Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Mustafa Dündar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına getirildi.

Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimleri Özgür İnan Zor ile Ahmet Savaş Yargıtay Cumhuriyet Savcılığına atanırken, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Hakan Topuçar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi üyeliğine, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Yusuf Emre Köse de Ankara hakimliğine görevlendirildi.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyesi Bilal Aygör Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Daire Başkanlığına, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Hüseyin Serkan Yıldız ile Yargıtay Tetkik Hakimi Ayşen Uz Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına getirildi.

Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimleri Mehmed Yerlikaya ile Emrah Özkan Ankara Cumhuriyet Savcısı olarak görevlendirilirken, Erzurum Cumhuriyet Başsavcıvekili Fatih Uçar Konya Cumhuriyet Savcılığına, Diyarbakır Hakimi Sema Aygör Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliğine atandı.

Kararnameyle, İstanbul Cumhuriyet Savcısı Murat Yılmaz Antalya Cumhuriyet Başsavcıvekilliğine, Ankara Hakimi Ümmügülsüm Bozkurt Yargıtay Tetkik Hakimliğine, İstanbul Cumhuriyet Savcısı Ahmet Kemal Kale Silivri Cumhuriyet Başsavcıvekilliğine, Bafra Hakimi Tuğçe Aslan da Polatlı Hakimliğine getirildi.

HÂKİMLER VE SAVCILAR KURULU BİRİNCİ DAİRESİNİN
21/05/2026 TARİHLİ VE 1137 SAYILI ADLİ YARGI KARARNAMESİ

- Sicil No Adı ve Soyadı Bulunduğu Görev - Atandığı Göre

- 33432 Ramazan OLPAK Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 35238 Adnan TABAR Antalya Cumhuriyet Başsavcı Vekili - Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 36948 Ahmet ULUTAŞ Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 38127 Evliya ÇALIŞKAN İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekili - İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği

- 39829 Fatih KOÇAK Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 40164 Ebru CANSU KARAKUŞ Yargıtay Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 42151 Mehmet Zeki AYDIN Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 42185 Mustafa DÜNDAR Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 101484 Özgür İnan ZOR Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı

- 104668 Ahmet SAVAŞ Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı

- 107339 Hakan TOPUÇAR Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliği

- 107470 Yusuf Emre KÖSE Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Hâkimliği

- 107495 Bilal AYGÖR Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyesi - Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Daire Başkanlığı

- 119053 Hüseyin Serkan YILDIZ Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 120755 Ayşen UZ Yargıtay Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 125128 Mehmed YERLİKAYA Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Cumhuriyet Savcılığı

- 125252 Emrah ÖZKAN Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Cumhuriyet Savcılığı

- 126016 Fatih UÇAR Erzurum Cumhuriyet Başsavcı Vekili - Konya Cumhuriyet Savcılığı

- 211207 Sema AYGÖR Diyarbakır Hâkimi - Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliği

- 212430 Murat YILMAZ İstanbul Cumhuriyet Savcısı - Antalya Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği

- 219613 Ümmügülsüm BOZKURT Ankara Hâkimi - Yargıtay Tetkik Hâkimliği

- 220101 Ahmet Kemal KALE İstanbul Cumhuriyet Savcısı - Silivri Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği

- 286330 Tuğçe ASLAN Bafra - Hâkimi Polatlı Hâkimliği

Törende bir konuşma yapan Sağkan, bir gün önce Samsun’da kutladıkları 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı’na atıfla, “107 yıl önce atılan o ilk adım, 103 yıl önce Cumhuriyet’le ve hukuk devrimiyle taçlandı. 107 yıl önce yakılan meşale, hukuk devrimini koruma mücadelemizde yolumuzu aydınlatmaya devam ediyor” dedi.

Sağkan, meslek ustalarının yarım asra yaklaşan veya yarım asrı aşan bir süredir hukuk mücadelesi verdiklerini ifade ettiği konuşmasında, mesleğin temelinde, ruhunda ve felsefesinde usta-çırak ilişkisi olduğunun altını çizdi.

“Sizlerden öğrendiklerimizle bizler de Türkiye'deki 81 Baro ve Türkiye Barolar Birliği olarak, hukukun üstünlüğünü, yargı bağımsızlığını ve insan haklarını savunmaya devam ediyoruz” diyen Sağkan, “Bundan sonraki yıllarda da Barolarımız, meslektaşlarımız ve meslek büyüklerimiz Türkiye'de yargı bağımsızlığını, hukukun üstünlüğünü savunmaya, bugün olduğu gibi yarın da 86 milyonun adalet arayışında kutup yıldızı olmaya ve umudu artırmaya devam edecektir” şeklinde konuştu. Sağkan, meslek ustalarına, “İyi ki varsınız” diye seslenerek, şükranlarını sundu.

İstanbul Barosu Başkanı Avukat Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu da, TBB Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerine Türkiye’nin her yerinde savunma mesleğinin onuru ve savunmanın saygınlığı için verilen mücadeleyi örgütledikleri için teşekkür ederek, “Bu toplantı yalnızca sembolik bir kadirşinaslık değil onun ötesinde kurumsal süreklilik, hukuku etkili kılma iradesinin ortak bir biçimde burada tezahür etmiş olması bakımından da anlamlıdır” ifadelerini kullandı.

Açılış konuşmalarının ardından meslek ustalarına madalya ve beratları tek tek takdim edildi.

Haber ile ilgili Görseller

Görüntüle

MESLEKTAŞLARLA BULUŞMA

TBB heyeti ilk olarak Erzincan Barosu tarafından düzenlenen Avukatlar Günü etkinliğine katılarak, meslektaşlarla bir araya geldi. Meslektaşları kısa bir konuşmayla selamlayan Birlik Başkanı Sağkan, “Şiddetin her geçen gün yaygınlaştığı coğrafyamızda, avukata dönük şiddet olaylarının da arttığı bir süreci yaşıyoruz” dedi.

Sağkan, son beş ayda iki meslektaşımızın genç yaşta hunharca katledildiğini ifade ederek, Olağanüstü Baro Başkanları toplantısının ardından tüm Başkanlarla birlikte Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne kadar yürüdüklerini ve Meclis önünde tek ses, tek nefes olarak bir kez daha “avukata şiddete son” dediklerini kaydetti. Sağkan, “Yakın zamanda taleplerimiz kınusunda somut adımların atıldığını göreceğimize inanıyorum” dedi.

BARO SOSYAL TESİSİNİN AÇILIŞI

TBB yönetimi ertesi gün de Erzincan Barosu Sosyal Tesisinin açılışına katıldı. Baro Başkanı Av. Emre Bölükbaşı ve Yönetim Kurulu üyelerinin ev sahipliği yaptığı açılışa; TBB Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerinin yanı sıra Aksaray, Ardahan, Artvin, Bayburt, Çankırı, Erzurum, Karaman, Kırşehir, Sivas, Tunceli ve Yozgat Baro Başkanları, Baro temsilcileri ve meslektaşlar katıldı.

Açılışa Erzincan Valisi Doç. Dr. Hamza Aydoğdu, Belediye Başkanı Bekir Aksun ve kent protokolü de konuk oldu.

Sağkan, açılış töreninde yaptığı konuşmada, “Bugün burada bu sosyal tesisi hizmete açarken, bunun Erzincanlı meslektaşlarımızın gelişimine katkı sunmakla birlikte, başta bu topraklarda olmak üzere Türkiye’deki 86 milyon yurttaşımızın adalete erişimine bir katkı sunacağını bilmenin mutluluğunu yaşıyoruz” dedi. Tesisin yapımına katkı sunanlara teşekkür eden Sağkan, yeni tesisin hayırlı olmasını diledi.

HSK kararına göre, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün, yeni kurulan Sandıklı, Serik, Suşehri ve Ortaca Ağır Ceza Mahkemelerinin yargı çevrelerinin belirlenmesi teklifine ilişkin 13 Mayıs tarihli yazısı, Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu’nca görüşüldü. Genel Kurul kararıyla;

Sandıklı ilçesinin Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Sandıklı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Sandıklı, Hocalar ve Kızılören ilçeleri’ olarak belirlenmesine, Serik ilçesinin Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Serik Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Serik ilçesi’ olarak belirlenmesine, Suşehri ilçesinin Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Suşehri Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Suşehri, Akıncılar, Gölova, İmranlı ve Koyulhisar ilçeleri’’olarak belirlenmesine, Ortaca ilçesinin Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Ortaca Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Ortaca, Dalaman ve Köyceğiz ilçeleri’ olarak belirlendi.

Karar, belirtilen mahkemelerin faaliyete geçirildiği tarih itibarıyla uygulanacak.

----

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun Kararı

Karar Tarihi : 13.05.2026

Karar No : 700

Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün, yeni kurulan Sandıklı, Serik, Suşehri ve Ortaca Ağır Ceza Mahkemelerinin yargı çevrelerinin belirlenmesi teklifine ilişkin 13.05.2026 tarihli yazısı görüşülerek Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunca görüşülerek;

- Sandıklı ilçesinin Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Sandıklı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Sandıklı, Hocalar ve Kızılören ilçeleri olarak belirlenmesine,

- Serik ilçesinin Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Serik Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Serik ilçesi olarak belirlenmesine,

- Suşehri ilçesinin Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Suşehri Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Suşehri, Akıncılar, Gölova, İmranlı ve Koyulhisar ilçeleri olarak belirlenmesine,

- Ortaca ilçesinin Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Ortaca Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Ortaca, Dalaman ve Köyceğiz ilçeleri olarak belirlenmesine,

İşbu düzenlemenin anılan mahkemelerin faaliyete geçirildiği tarih itibarıyla uygulanmasına karar verildi

"5 Mayıs 2026 Salı günü Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sunulan “Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi”nin 6’ncı maddesi ile 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu’na ek madde eklenmesi teklif edilmektedir. Buna göre “en az üç farklı ülkede aktif olarak faaliyet gösteren” ve bazı faaliyetleri yapmak üzere kurulan, “yıllık hasılatının %80’ini yurt dışındaki ilişkili şirketlerden veya şirketler topluluğundan elde eden” sermaye şirketleri “nitelikli hizmet merkezi” olarak anılmakta; nitelikli hizmet merkezi olarak anılan bu şirketlere gelir vergisi ve kurumlar vergisi bakımından avantajlar sağlanmaktadır. Kanun teklifinin 6. maddesinin (a) bendinde bu şirketlerin faaliyet gösterebilecekleri alanlar arasında “hukuk danışmanlığı” da sayılmıştır.

“Nitelikli hizmet merkezi” statüsündeki hukuk danışmanlığı şirketlerine yönelik bu düzenleme, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun başta savunmanın bağımsızlığı olmak üzere temel ilkelerine, kurucu felsefesine ve emredici hükümlerine aykırıdır. Kanun teklifiyle getirilmek istenen model, yargının kurucu unsuru olan avukatlık mesleğini “ticari bir meta” hâline getirmekte olup, bu durum hukuk güvenliği ilkesi ve bağımsız savunmanın özü ile telafisi imkânsız bir çatışma içerisindedir.

1136 sayılı Kanun, avukatların bir araya gelerek çalışmasını “Avukatlık Ortaklığı” (Madde 44) ile sınırlandırmış ve bu yapıyı ticari şirketlerden keskin çizgilerle ayırmıştır. Avukatların bir araya gelerek kurumsal bir yapıda (Avukatlık Ortaklığı şeklinde) çalışmaları mümkündür; ancak Kanun, bu ortaklıkların amacından sapıp birer ticari şirkete dönüşmesini engellemek için çok katı sınırlar çizmiştir. Buna göre, avukatlık ortaklığının çalışmaları sadece “meslek çalışması” kabul edilir ve ticari sayılamaz. Anılan maddenin (B) bendi ise yabancı sermayeyi teşvik mevzuatı çerçevesinde Türkiye’de faaliyet göstermek isteyen yabancı avukatlık ortaklıkları bakımından çerçeveyi net şekilde belirlemiştir. Buna göre; mütekabiliyet esasına bağlı olarak, bu kanuna ve avukatlık ortaklığı düzenlemesine uygun olarak kurulabilecek yabancı avukatlık ortaklıkları, yalnızca yabancılar hukuku ve milletlerarası hukuk konularında danışmanlık hizmeti verebilirler.

1136 sayılı Kanun uyarınca avukatlık bir “kamu hizmeti” olup, aynı Kanunu’nun 35. maddesi hukuk danışmanlığının yalnızca baroya kayıtlı avukatlar tarafından yapılabileceğini düzenler. Bu anlamda bir kamu hizmetinin sanayi sektöründe olduğu gibi “hizmet ihracatı” üzerinden yabancı sermaye şirketlerine açılması, mesleğin temel felsefesiyle çelişmekte olup hukuk sistemimizin özüne aykırıdır. Bu model, hukuk hizmetini adalet arayışından kopararak kâr odaklı bir operasyona dönüştürmekte; yargı bağımsızlığının özünü sermayenin kârlılığına kurban ederek yargının üç ayaklı yapısını da sakatlamaktadır. Ayrıca teklif, Türkiye’deki avukatlar bakımından da büyük bir haksız rekabet ve eşitsizlik tablosu yaratmaktadır.

Kanun teklifindeki ticari şirket modeli “sınırlı sorumluluk” esasına dayanarak, avukatın mesleki hatalarından dolayı kişisel malvarlığıyla sorumlu olmasının önüne bir tüzel kişilik perdesi çekmektedir. Bu durum, vatandaşın hukuk güvenliğini zedeleyen bir koruma kalkanı yaratmaktadır. Ayrıca 1136 sayılı Avukatlık Kanunu uyarınca avukatlık ortaklıklarının yurt içinde şube açması yasaktır. Bir sermaye şirketi modelinde olacağı anlaşılan yabancı hukuk danışmanlığı şirketleri için bu sınırlamanın olmaması sadece haksız rekabet yaratmamakta emeğin karşısında sermayeye destek vererek hakkın özüne dokunmaktadır.

Düzenleme teklifi, mevcut Avukatlık Kanunu’nda yabancı avukatlık ortaklıkları için öngörülen alan sınırlamasını da mütekabiliyet şartını da tümüyle ortadan kaldırır niteliktedir. Hukuk hizmetinin bir şirket stratejisine ve hissedar kârına endekslenmesi, avukatın mesleki özerkliğini yok eder. Savunmanın bağımsızlığının zedelendiği bir sistemde, yargı bağımsızlığından ve adil yargılanma hakkından söz edilemez. Bu düzenleme, yargı erkinin kurucu unsuru olan savunmayı ve hukuk devleti ilkesini zedelemektedir.

Teklif’te yer alan hukuk danışmanlığı konusu daha evvel kamuoyunda tartışılmamış ve bu konuda Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınmamıştır. Birliğimiz Teklif’ten ancak Meclis Başkanlığına sunulduğu gün itibarıyla ve TBMM sitesi aracılığıyla haberdar olmuş; aynı gün yetkili kişi ve makamlar nezdinde girişimlerde bulunulmuştur. Avukatlık Kanunu’nun temel yaklaşımının, felsefesinin, ilkelerinin göz ardı edilmesini kabul etmiyor, hukuk devletinin temelini ilgilendiren bu konuda “hukuk danışmanlığı” ifadesinin düzenlemeden çıkarılmasının Meclisin ilgili komisyonu bakımından tarihi önemde olduğunu hatırlatıyoruz."

Türkiye Barolar Birliği

"Bazı basın yayın organlarında yayımlanan “Danıştay 5. Daire'den skandal karar: Kamikaze hâkim Metin Özçelik’in ihraç kararı iptal edildi” başlıklı haber nedeniyle kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi amacıyla açıklama yapılması zorunluluğu doğmuştur.

Söz konusu habere konu edilen eski hâkim Metin Özçelik hakkında; 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişimi sonrasında, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile irtibat ve iltisakının olduğu gerekçesiyle Hâkimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulu Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmiş, bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebi aynı Kurulun 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bu kararlara karşı ilgili tarafından Danıştay 5. Dairesinde açılan dava, anılan Dairenin 14/04/2022 tarih ve E:2017/2325, K:2022/2209 sayılı kararında yer alan “… davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.” gerekçeyle reddedilmiş, anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/04/2023 tarih ve E.2022/3843, K.2023/694 sayılı kararıyla söz konusu karar onanarak kesinleşmiş, böylece ilgilinin meslekten çıkarılması kesinleşmiştir.

Öte yandan, ilgili hakkında İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemdeki eylemleriyle ilgili olarak disiplin yönünden, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarılmasına ilişkin karara karşı açılmış ve kesinleşmiş iki dava daha bulunmaktadır:

İlgilinin, HSK 2. Dairesinin 21/01/2016 tarih ve E:2015/100, K:2016/30 sayılı meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Dairenin 19/04/2016 tarih ve 2016/208 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 20/02/2019 tarih ve 2019/125 sayılı kararına karşı açılan davada, Danıştay Beşinci Dairesince 26/10/2022 tarih ve E:2019/5353, K:2022/7696 sayılı kararla;“…davacının eylemlerinin mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte bulunduğunun sübuta erdiği anlaşıldığından, dava konusu kararda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/11/2024 tarih ve E:2023/2434, K:2024/2986 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.

İlgilinin, HSK 2. Dairesinin 02/10/2018 tarih ve E:2016/76, K:2018/565 sayılı meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine dair aynı Dairenin 30/04/2019 tarih ve K:2019/399 sayılı kararına karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 05/02/2020 tarih ve E:2016/76, K:2020/19 sayılı kararına karşı açılan davada ise, Danıştay Beşinci Dairesince verilen 26/10/2022 tarih ve E:2020/4194, K: 2022/7698 sayılı kararla,“… davacının eylemlerini mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak niteliğinde bulunduğunun sübuta erdiği anlaşıldığından dava konusu kararda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/11/2024 tarih ve E:2023/2435, K:2024/2987 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.

Anılan habere konu edilen olayda ise, aynı kişinin İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemde, Terörle Mücadele Kanunu’nun 10. maddesi ile görevli İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) soruşturması olarak adlandırılan dosyasında; şüphelilerin terör örgütü kurdukları ve örgüte üye oldukları bahanesiyle yürütülen soruşturma sırasında, “Siyasal ve Askeri Casusluk”, “Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme, Silahlı Örgüte Üye Olma” ve “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme” olmak üzere bazı suçları işledikleri iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41637 sayılı evrakında haklarında soruşturma yürütülen, 2015/39902 esas, 2015/3278 sayılı iddianameyle de 23/10/2015 tarihinde dava açılan kolluk amir ve memurları ile sivil kişi konumundaki şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde, planlı ve sistematik şekilde yürütülen bir organizasyonun parçası olarak hareket ederek mesleğin şeref ve onurunu bozan veya mesleğe olan genel saygı ve güveni gideren nitelikte eylemlerde bulundukları iddialarıyla HS(Y)K tarafından disiplin soruşturması başlatılmıştır.

HS(Y)K tarafından yürütülen anılan disiplin soruşturması neticesinde; HSK 2. Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararı ile Terörle Mücadele Kanunu’nun 10. maddesi ile görevli İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) adlı soruşturma dosyasında, somut suç delilleri ve yeterli araştırma bulunmaksızın, soyut iddialar ve standart gerekçelerle çok sayıda kişi hakkında terör örgütü üyeliği kapsamında soruşturmalar yürütüldüğü; bu kapsamda siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş insanı ve akademisyenlerin iletişimlerinin dinlendiği, teknik takibe alındığı ve HTS kayıtlarının incelendiği, ayrıca üst düzey devlet yetkililerinin gizli kalması gereken görüşmelerinin de kayda alındığı, tedbir kararlarının yeterli hukuki gerekçe olmadan tekrar tekrar uzatıldığı ve hatta gerçek kişiler dışında dernek, vakıf, şirket ve belli adresler hakkında da teknik takip uygulandığı iddia edilerek, soruşturma sürecinde hukuka aykırı dinleme ve izleme faaliyetleri yapıldığı, bu kapsamda eski hâkim Metin Özçelik’in 3 kez iletişimin tespiti veya uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği, bu davranışının örgüt amaç ve gayesi doğrultusunda olduğu, hakim ve savcılık mesleğinin, örgüt yararına araç olarak kullanıldığı, söz konusu eylem ve davranışın mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu gerekçesiyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca disiplin yönünden meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İlgilinin disiplin soruşturmasına konu anılan eylem ve davranışlarının aynı zamanda Türk Ceza Kanunu kapsamında suç teşkil etmesi nedeniyle hakkında yürütülen ceza soruşturması ve kovuşturması neticesinde, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 30/06/2021 tarih ve E:2016/2, K:2021/1 sayılı kararı ile ilgili hakkında, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçunun unsurları oluşmadığından atılı suçtan Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (CMK) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç uydurmak, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarını işlediğine dair delil elde edilemediğinden CMK’nın 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiş, anılan karar Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E:2022/546, K: 2023/356 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir. Diğer taraftan, ilgili hakkında siyasi ve askeri maksatla casusluk ve devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri açıklamak suçundan açılan kamu davasının Yargıtay 16. Ceza Dairesinin E:2016/2 sayılı dosyasından ayrılarak dairelerinin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin ve E:2021/17 sayılı dosyasında siyasal ve askeri casusluk ve devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından gizli kalması gereken belgeleri açıklamak suçlarından yargılamasının yapıldığı, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/02/2025 tarih ve E:2021/17, K:2025/2 sayılı kararı ile anılan suçları işlediği sabit olmadığından, CMK’nın 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

İlgili tarafından, anılan disiplin soruşturması neticesinde verilen meslekten çıkarma cezasına yönelik yapılan yeniden inceleme talebi, HSK 2. Dairesi'nin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararı ile reddedilmiştir. İlgilinin bu karara karşı yaptığı itiraz başvurusu da HSK Genel Kurulu'nun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bu kararlara karşı açılan ve söz konusu habere konu olan davada; Danıştay 5. Dairesinin 24/12/2025 tarih ve E:2023/23305, K:2025/15418 sayılı kararı ile disiplin soruşturmasına konu olan ve aynı zamanda suç teşkil eden eylemlerle ilgili olarak Yargıtay tarafından verilen beraat kararlarının kesinleştiği, davacının hâkim olarak görev yaptığı dönemde, sahip olduğu yargısal takdir hakkının sınırlarını aşarak örgütsel amaçlarla hareket ettiğini ortaya koyabilecek somut bir tespit, tanık beyanı ya da başkaca bir bilgi ve belgenin dava dosyasında bulunmadığı gibi davalı idarece de dosyaya sunulmadığı, davacıya isnat edilen eylemlerin sübuta ermediği gerekçeleriyle iptal kararı verilmiş olup, söz konusu karar henüz kesinleşmemiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; eski hâkim Metin Özçelik hakkında, 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişimi sonrasında 667 sayılı KHK uyarınca HS(Y)K tarafından, 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı meslekten çıkarma kararı verilmiş, bu karara karşı Danıştay 5. Dairesinde açılan dava neticesinde verilen ret kararı İdari Dava Daireleri Kurulunun onama kararıyla kesinleşmiştir. Ayrıca, ilgili hakkında İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemdeki eylemleriyle ilgili olarak disiplin yönünden, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca HSK 2. Dairesinin 21/01/2016 tarih ve E:2015/100, K:2016/30 sayılı ve 02/10/2018 tarih ve E:2016/76, K:2018/565 sayılı kararlarıyla ayrı ayrı meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, bu kararlara karşı Danıştay 5. Dairesinde açılan davalar neticesinde verilen ret kararları, İdari Dava Daireleri Kurulunun onama kararlarıyla kesinleşmiştir. Bu nedenle, ilgili kişi hakkında aynı zamanda suç teşkil eden önceki fiilleri nedeniyle 2802 sayılı Kanun’un 69. maddesi uyarınca HSK tarafından yürütülen disiplin soruşturması sonucunda verilen 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı meslekten çıkarma kararının Danıştay 5. Dairesince beraat kararları esas alınmak suretiyle iptal edilmiş olması, kişinin meslekten çıkarılmasına ilişkin daha önce verilmiş ve kesinleşmiş yargı kararları bulunduğu sonucunu değiştirmeyeceğinden, ilgili kişinin mesleğe iadesi hukuken mümkün bulunmamaktadır."

Danıştay Beşinci Dairesinin 24/12/2025 tarih ve E:2023/23305, K: 2025/15418 sayılı kararı

T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE

Esas No : 2023/23305
Karar No : 2025/15418

DAVACI : Metin Özçelik
DAVALI : Hakimler ve Savcılar Kurulu / ANKARA
VEKİLİ : Av.

DAVANIN KONUSU : 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan yeniden incelenme talebinin reddine dair aynı Dairenin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararın ve bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Davacı tarafından, avukatı ile görüşerek savunma hazırlamak için ek süre istediği halde ek sürenin verilmediği, savunma hakkının kısıtlandığı, disiplin cezasına konu eylemleri nedeniyle ceza yargılamasının yapıldığı ve Yargıtay 16. Ceza Dairesinin E:2016/2, K:2021/1 sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, dava konusu kararlarda disiplin suçunu nasıl işlediğine dair ve mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikteki hareketinin ne olduğuna ilişkin gerekçe yazılmadığı, suçlamanın kişiselleştirilmediği, yargı yetkisine giren konularda gözetim ve denetim yetkisinin bulunmadığı, hakimin verdiği karar nedeniyle hukuka aykırı şekilde cezalandırıldığı, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinde nöbetçi hakimken 14 şüpheli hakkında 3 adet iletişimin tespiti kararını yargısal takdir kapsamında verdiği, farklı saiklerle veya herhangi bir örgüt talimatı ile karar verdiğine ilişkin tespit bulunmadığı, alınan kararlarda şüphelilerin kimlik numaraları, adresleri ve telefon numarasını kimin kullandığı bilgisinin bulunduğu, aynı soruşturmada 9 hakim ve cumhuriyet savcısının örgütle bağlantılı hareket etmediklerine karar verildiği, aynı nitelikteki karar nedeniyle bazı yargı çalışanlarının sorumlu tutulmamasının hukuka aykırı olduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği, bu mahkumiyet kararında suç tarihinin 30/04/2015 olarak belirtildiği, verdiği kararların 2011 yılına ilişkin olduğu gözetildiğinde suç işleme kastıyla hareket edilmediğinin açık olduğu, dava konusu kararların Anayasa'ya, AİHS'ne, Danıştay içtihatlarına aykırı olduğu iddia edilmiştir.

DAVALININ SAVUNMASI : Soruşturma evrakında silahlı terör örgütü faaliyetine ilişkin bir delil olmamasına rağmen bu yöndeki vasıflandırmaya bağlı kalarak kolluktan gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve belgeler sunulamadığı halde muhatapların silahlı terör örgütüyle bağlantıları ilişkilendirilmeksizin, başka surette delil elde etme imkanının bulunup bulunmadığı yeterince irdelenmeksizin, soyut delillere dayanılarak talebe konu soruşturmanın tam olarak aydınlatılabilmesi, şüphelilerin tespiti ile suç delillerinin eksiksiz toplanabilmesi, grubun hiyerarşik yapısının deşifre edilerek faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, şüphelilerin suç delilleriyle birlikte yakalanabilmesi için başka türlü delil elde etme imkanın olmadığı ve suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunduğu şeklindeki matbulaştırılan gerekçelerle, 3 kez iletişimin tespiti veya uzatılmasına karar verildiği, davacıya isnat edilen fiillerle ilgili olarak davacının lehine ve aleyhine olabilecek tüm delillerin toplanarak, raporda yer alan her bir iddia tek tek ve ayrıntılı bir şekilde delilleri ile desteklenerek ortaya konulduğu, davacının iddialarının aksine soruşturma kapsamında her hususun göz önünde bulundurularak raporun tanzim edildiği, davacıya soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı, davacının savunmada bulunduğu, davacıya savunma yapması için hakkındaki tüm isnatların açık ve net bir şekilde bildirildiği, mevzuatın öngördüğü bütün olanaklar sağlanarak, yazılı savunmasını sunması için savunma hakkı yönünden her türlü imkânın verildiği ve yeterli sürenin tanındığı, aynı eylemde bulunan şahıslara aynı cezanın verilmesi gerektiğinin hatalı ve hukuka aykırı bir yaklaşım olduğu, her olayda şahıslar, eylemleri ve bu eylemlerin sonuçlarının ayrı ayrı kendi perspektifinde değerlendirilerek disiplin cezası uygulandığı, disiplin cezaları yönünden kıyas yapılmasının hukuki dayanağının bulunmadığı, hakimler ve savcılar hakkında verilecek disiplin cezaları bakımından ilgili hakkında ceza yargılamasının devam etmesi veya hakkında beraat kararı verilmesinin bağlayıcılığının bulunmadığı, davacının kendisine isnat edilen eylemleri, yargısal takdir kapsamında veya hataen değil, FETÖ/PDY terör örgütünün amaç ve menfaatleri uğruna, FETÖ/PDY terör örgütünün zihniyetine yarayacak bir bilinçten hareketle yerine getirdiği ve bu yönüyle, eylemlerinin, kamuoyu nezdinde hakimlik, savcılık mesleğinin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu, davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Dava dosyasının ve UYAP kayıtlarının incelenmesinden; dava konusu disiplin cezasının tesis edilmesinde belirleyici olan davacının İstanbul Hakimi olarak görev yaptığı dönemde meydana gelen olaylar ile ilgili olarak, aralarında davacının da bulunduğu kişiler hakkında açılan ceza davaları sonucunda, davacı hakkında Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin izinsiz kaydedilmesi, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarını işlediği sabit olmadığından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine
karar verildiği, anılan kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E: 2022/546, K:2023/356 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda, davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemin sebep unsurunu oluşturan ve anılan işleme esas alınan isnat edilen eylemlerin disiplin hukuku yönünden cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil olmadığından, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69/son hükmü uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemlerin iptali gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ: Dava; davacının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası gereğince meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesi'nin kararına karşı yapılan yeniden inceleme başvurusunun reddine dair anılan Dairenin kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin sayılı Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararının iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı İdarenin derdestlik itirazı yerinde görülmeyerek işin esası incelendi. 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "Meslekten çıkarma cezası" başlıklı 69.maddesinin 1. fıkrasında "Meslekten çıkarma: Bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesidir." hükmü; anılan maddenin son fıkrasında da, "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Hâkimlik ve savcılık mesleğini ifa eden yargı mensuplarının, toplum nezdinde güvenilir ve saygın kişiler olması gerektiği, toplumun yargı kurumlarına, yargı kararlarına ve yargı mensuplarına saygı duymalarının sebebinin, yargının tarafsızlığı ve bağımsızlığı yanında yargı mensuplarının kişiliklerine olan saygı ve güvenden de kaynaklandığı, yargı görevini yerine getiren kişilerin, adaleti gerçekleştirdikleri kadar bunu görüntü olarak da sağlamalarının icap ettiği, yargı kurumlarının itibarı ve güvenilirliği, hâkimlik ve savcılık mesleğini icra eden yargı mensuplarının kamuoyu nezdindeki itibarı ve saygınlığı ile doğru orantılı olduğu, hâkimlik ve savcılık mesleğinin şeref ve onurunu, nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte fiilleri işleyen hâkim ve savcıların meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmaları ile korunan hukuki değer, yargı kurumlarının ve yargı mensuplarının toplum nazarındaki saygınlıkları ve itibarları olduğu, bu mesleğin saygınlığı ve onuru hem yargı mensuplarının öncelikle kendi kişiliklerine yönelik özel saygınlığı ve hem de toplumun yargı kurumlarına ve yargı mensuplarına duyduğu genel güven ve saygınlığı ifade ettiği, Hukuk Devletinin, yargı kurumlarının ve yargı mensuplarının kamuoyundaki güven ve saygınlığını korumak ve buna aykırı her türlü tutum ve davranışları suç sayarak cezalandırmakla görevli ve sorumlu olduğu, bu nedenle, yasa koyucunun, yargı mesleğinin onur ve şerefini bozucu eylem ve davranışlarda bulunan yargı mensuplarını disiplin hukuku açısından, meslekten çıkarma cezası yaptırımına bağlamıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacının FETÖ/PYD örgütünün amaç ve gayesi doğrultusunda planlı ve sistematik biçimde bir organizasyonla hukuka aykırı eylemlerde bulunmaları nedeniyle mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görülen eylemleri sübut bulduğundan bahisle mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görülen eylemleri sübut bulduğundan bahisle 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69' uncu maddesinin son fıkrası gereğince meslekten çıkarma cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davacının Hakimler ve Savcılar Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3'üncü maddesinin (I) numaralı fıkrası kapsamında FETÖ örgütü ile iltisak ve irtibatlı olduğu sabit görüldüğünden meslekte kalmasının uygun olmadığı ve meslekten çıkarılmasına karar verildiği ve bu karara karşı açılan dava ve temyiz başvurularının reddedildiği, ceza davasında da aynı suçtan dolayı hüküm giydiği belirlenmiştir.

Dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatlı olduğu değerlendirilerek meslekten çıkarılmasına ilişkin kararı birlikte incelendiğinde, olayın tarihi, gelişim şekli gözönüne alındığında yargı yetkisini FETÖ/PDY terör örgütü ile ilişkisi kapsamında görev gereklerine aykırı hareket eden ve "mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte" eylemler gerçekleştirdiğinin sabit olduğu kabul edilerek 2802 sayılı Kanunun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca verilen meslekten çıkarma cezasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY

Davacının İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemde; İstanbul TMK 10. madde ile görevli Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütü kurdukları ve örgüte üye oldukları bahanesiyle yürütülen soruşturma sırasında, TCK’ nın 328. maddesinde belirtilen “Siyasal ve Askeri Casusluk”, TCK’ nın 314/1, 2 ve 312/1. maddelerinde düzenlenmiş “Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme, Silahlı Örgüte Üye Olma” ve “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme” olmak üzere bazı suçları işledikleri iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41637 sayılı evrakında haklarında soruşturma yürütülen, 2015/39902 esas, 2015/3278 sayılı iddianameyle de 23/10/2015 tarihinde dava açılan kolluk amir ve memurları ile sivil kişi konumundaki şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde, planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen bir organizasyonun parçası olarak hareket ederek mesleğin şeref ve onurunu bozan veya mesleğe olan genel saygı ve güveni gideren nitelikte eylemlerde bulundukları iddialarıyla disiplin soruşturması başlatılmıştır.

Disiplin soruşturması sonucunda düzenlenen 27/02/2018 tarihli soruşturma raporu ile davacının soruşturmaya konu fiilleri nedeniyle meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılması teklif edilmiş, anılan disiplin soruşturma raporunu değerlendiren Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararında; "... K. Y. tarafından, eşi H. A. Y.'ye ait olduğu iddiasıyla kollukta vermiş olduğu bir kısım belge ve dijital eşya ile ilgili yeterli araştırma yaptırılmaksızın, ifadelerde silahlı terör örgütüne işaret eden, cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinin varlığına, örgüt adına birlikte veya tek başına, nerede ve ne şekilde bir eylem gerçekleştirildiği veya gerçekleştirileceğine dair deliller, herhangi bir suç ve suç unsurunu çağrıştıracak maddi vakıalar ortaya konulmaksızın, iddiaların, CMK’ nın 135 ve 140. maddelerinde düzenlenmiş telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi ve teknik araçlarla izleme tedbirlerinin uygulanmasına imkân veren Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütüne üye olmak, örgüt adına eylem ve faaliyetlerde bulunmak şeklinde vasıflandırarak başlattığı 3 yıldan fazla süredir derdest bulunan, siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş adamı, akademisyen gibi toplumun farklı kesimlerinde yer alan kişilerin iletişimlerinin tespiti ve kayda alınmasına, birçok kimsenin teknik araçlarla izlenmesine, suç tarihine kıyasla eski yıllara uzanan HTS raporlarının teminine, önceki tedbir kararına nazaran kesintinin gerçekleşmesine rağmen tekrar tekrar uzatma kararlarının verilmesine, sadece gerçek kişiler hakkında uygulanabilecek bir tedbir olmasına rağmen dernek, vakıf, şirket gibi kuruluşlarla belli adreslerin teknik araçlarla izlenmesine kadar uzanan, özellikle Başbakanlık, Bakanlıklar ve MİT gibi kritik yerlerde görevli bürokratların hedef şahıs yapılmak suretiyle kendilerinin ve iletişim araçlarını kullanan Başbakan, bakanlar, eski ve hâlen görevdeki milletvekilleri ile MİT Müsteşarı gibi devletin en üst yetkililerinin, ülke yönetimine ilişkin soruşturma konusuyla neden sonuç ilişkisi kurulamayan, gizli kalması gereken iletişimlerinin dinlenmesi ve kayda alınmasına zemin hazırlandığı, 2011/762 sayılı soruşturma evrakında; kolluktan gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve belgeler sunulamadığı halde, muhatapların silahlı terör örgütüyle bağlantıları ilişkilendirilmeksizin, başka surette delil elde etme imkânının bulunup bulunmadığı yeterince irdelenmeksizin soyut delillere dayanılarak, talebe konu soruşturmanın tam olarak aydınlatılabilmesi, şüphelilerin tespiti ile suç delillerinin eksiksiz toplanabilmesi, grubun hiyerarşik yapısının deşifre edilerek faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, şüphelilerin suç delilleri ile birlikte yakalanabilmesi için başka türlü delil elde etme imkânın olmadığı ve suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunduğu şeklindeki matbulaştırılan gerekçelerle; bununla birlikte, bazen önceki tedbir kararına kıyasla kesintinin gerçekleştiği nazara alınmaksızın, bazen de tedbirin kimin hakkında talep edildiği açıklanmaksızın, (...) bu meyanda, İstanbul Hâkimi Metin Özçelik'in 2011/762’de sayılı soruşturma dosyasında 3 kez İletişimin tespiti veya uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği

1) CMK 250. madde ile görevli İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimliğinin 01/08/2011 tarih ve 2011/2361 teknik takip sayılı, şüpheliler H. A., K. T., İ. K., K. Ö., G. Ş., H. B., K. A., E. G., C.Y. A. ve S. Ç.’ nin kullanmış oldukları telefon numaralarının ve e- posta adreslerinin iletişimlerinin 1. kez 3 ay süreyle tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına,

2) CMK 250. madde ile görevli İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimliğinin 01/08/2011 tarih ve 2011/2357 teknik takip sayılı, şüpheliler M. E., B. E. ve E. B.’nin kullanmış oldukları bildirilen yeni telefon numaralarının ve e-posta adreslerinin iletişimlerinin ilk tedbir kararının bitiş tarihi olan 08/10/2011 tarihine kadar tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına,

3) CMK 250. madde ile görevli 11. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimliğinin 01/08/2011 tarih ve 2011/2356 teknik takip sayılı, şüpheli O. A.’nın kullanmış olduğu bildirilen yeni e-posta adresinin iletişiminin ilk tedbir kararının bitiş tarihi olan 27/10/2011 tarihine kadar tespiti ve kayda alınmasına, dair kararlar verdiği... somut olayın, kolluk ayağında başlayan kurgusal süreç ve aşaması ile birlikte adliyede yürüyen işlemler zincirinde; bir dinleme halkası olmadan diğerine geçilemediğinden, bir kez tedbir talebinde bulunulmuş veya bir kez karar verilmiş olsa dahi, yukarıda anlatılan şekilde örgüt amaç ve gayesi doğrultusunda yapılmış olduğundan, bu zincirdeki bir davranışın, hâkim ve savcılık mesleğinin, örgüt yararına araç olarak kullanıldığı anlamına geldiği, 2802 Sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 69. maddesinin son fıkrasında "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükmüne yer verildiği, ilgililerin yargı etik kurallarına uygun düşmeyen davranışları ile adalete olan güveni sarstıkları, hukuk zemininde kalmayan eylemleri ile adalet ülküsü dışında hareket ettikleri, adalet duygusu gözetmeden, FETÖ/PDY terör örgütünün amaç ve gayesi doğrultusunda amaçlar güderek yürüttükleri soruşturmalar ve aldıkları kararlar ile, yargısal yetkilerini, karşıt gördüklerini yok etme amacıyla kullandıkları, bu durumun, toplumsal barış, huzur ve güveni olumsuz etkilediği, yargıya duyulan güven ve saygınlığı ortadan kaldırdığı, adı geçenlerin söz konusu eylem ve davranışlarının mesleğin şeref ve onuru ile memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu, dijital KHK ihraç dosyaları, dosya inceleme tutanağı, iddianame ve takipsizlik kararları, yukarıda gösterilen deliller ve tüm dosya mündericatından anlaşıldığı" belirtilerek davacının 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası gereğince meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından, meslekten çıkarma cezasına yönelik yeniden inceleme talebi Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesi'nin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Davacının bu karara karşı yaptığı itiraz başvurusu da Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu'nun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Bakılan dava, davacının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu ikinci Dairesi'nin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararının, bu karşı yapılan yeniden inceleme başvurusunun reddine dair anılan Dairenin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararının ve bu karşı yapılan itirazın reddine ilişkin 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla açılmıştır.

Diğer taraftan, davacının, Hakimler ve Savcılar Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebi de aynı Kurul tarafından 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı kararla reddedilmiştir. Davacı tarafından, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin söz konusu kararların iptali istemiyle açılan davanın Dairemizin 14/04/2022 tarihli ve E:2017/2325, K:2022/2209 sayılı kararı ile; "...davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği..." gerekçesiyle reddedildiği ve anılan kararın temyiz incelemesi sonucunda Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/04/2023 tarihli ve E:2022/3843, K:2023/694 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 24/04/2017 tarih ve E:2015/3, K.2017/3 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinde onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Öte yandan davacının, dava konusu işlemlerde esas alınan eylemlerine ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (ilk derece) E:2016/2, sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda, 30/06/2021 tarih ve K:2021/1 sayılı kararı ile, davacı hakkında, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçunun unsurları oluşmadığından atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç uydurmak, suç delillerini gizleme, yok etme veya
değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarını işlediğine dair delil elde edilemediğinden Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E:2022/546, K: 2023/356 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Ayrıca, davacı hakkında siyasi ve askeri maksatla casusluk ve devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri açıklamak suçundan açılan kamu davasının Yargıtay 16. Ceza dairesinin (ilk derece sıfatıyla) E:2016/2 sayılı dosyadan ayrılarak yargılamasının dairelerinin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verildiği ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla) 2021/17 esas sayılı dosyasında siyasal ve askeri casusluk ve devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından gizli kalması gereken belgeleri açıklamak suçlarından yargılamasının yapıldığı, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/02/2025 tarih ve E:2021/17, K:2025/2 sayılı kararı ile davacının anılan suçları işlediği sabit olmadığından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine karar verildiği görülmüştür.

İLGİLİ MEVZUAT

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "Disiplin Cezaları" başlıklı 62. maddesinde, hâkim ve savcılara, sıfat ve görevleri gereklerine uymayan hal ve hareketlerinin tespit edilmesi üzerine durumun niteliğine ve ağırlık derecesine göre Hâkimler ve Savcılar Kurulunca, uyarma, aylıktan kesme, kınama, kademe ilerlemesini durdurma, derece yükselmesini durdurma, yer değiştirme ve meslekten çıkarma cezalarından birinin verileceği düzenlenmiştir.

Anılan Kanun'un "Meslekten Çıkarma Cezası" başlıklı 69. maddesinin 1. fıkrasında; "Meslekten çıkarma: Bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesidir." şeklinde tanımlanmış, son fıkrasında da; "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Disiplin cezaları, kamu hizmetinin gereği gibi yürütülmesi bakımından kamu görevlilerinin mevzuat uyarınca yerine getirmek zorunda oldukları ödev ve sorumlulukları ifa etmemeleri veya mevzuatta yasaklanan fiillerde bulunmaları durumunda uygulanan yaptırımlar olup, kamu görevlilerinin özlük hakları üzerinde doğrudan ve önemli sonuçlar doğurmaları sebebiyle subjektif ve bireysel etkileri bulunduğu gibi, kamu görevinin gereği gibi sürdürülmesi ve kamu düzeninin sağlanması bakımından objektif ve kamusal öneme de sahiptirler.

Bu tür eylemlerde bulunduğu iddia edilen kamu görevlilerinin disiplin cezası ile cezalandırılabilmeleri için cezayı gerektiren tutum ya da davranışın ilgilisi tarafından
işlenilmiş olduğunun kesin ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanması, haklarında açılacak disiplin soruşturmasında disiplin cezasına neden olan maddi vakıanın ve dolayısıyla suçun sabit olup olmadığı hususunun tespit edilmesi ile mümkündür.

Uyuşmazlıkta, olay tarihinde İstanbul hakimi olarak görev yaptığı döneme ilişkin olarak, İstanbul TMK 10. madde ile görevli Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütü kurdukları ve örgüte üye oldukları bahanesiyle yürütülen soruşturma sırasında, TCK’nın 328. maddesinde belirtilen “Siyasal ve Askeri Casusluk”, TCK’ nın 314/1, 2 ve 312/1. maddelerinde düzenlenmiş “Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme, Silahlı Örgüte Üye Olma” ve “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme” olmak üzere bazı suçları işledikleri iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41637 sayılı evrakında haklarında soruşturma yürütülen, 2015/39902 esas, 2015/3278 sayılı iddianameyle de 23/10/2015 tarihinde dava açılan kolluk amir ve memurları ile sivil kişi konumundaki şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde, planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen bir organizasyonun parçası olarak hareket edildiği iddiasıyla başlatılan soruşturma sonucunda hazırlanan 27/02/2018 tarihli soruşturma raporunda; aralarında davacının da bulunduğu ilgililerin; silahlı terör örgütü faaliyetine ilişkin bir delil olmamasına rağmen bu yöndeki vasıflandırmaya bağlı kalarak, Kolluk ve Cumhuriyet Başsavcılığından gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve belgeler sunulamadığı halde, muhatapların silahlı terör örgütüyle bağlantıları ilişkilendirilmeksizin, başka surette delil elde etme imkanının bulunup bulunmadığı yeterince irdelenmeksizin soyut delillere dayanılarak, talebe konu soruşturmanın tam olarak aydınlatılabilmesi, şüphelilerin tespiti ile suç delillerinin eksiksiz toplanabilmesi, grubun hiyerarşik yapısının deşifre edilerek faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, şüphelilerin suç delilleri ile birlikte yakalanabilmesi için başka türlü delil elde etme imkanın olmadığı ve suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunduğu şeklindeki matbulaştırılan gerekçelerle; bu meyanda davacının 2011/762’de sayılı soruşturma dosyasında 3 kez İletişimin tespiti veya uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği,

diğer taraftan davacı ve diğer ilgililer hakkında Hakimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesinin soruşturma ve kovuşturma izni ve Hakimler ve Savcılar Kurul Başkanının oluru ile başlatılan soruşturma sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı HSYK Soruşturma Bürosunun 31/03/2016 tarih ve 2015/3 soruşturma, 2016/1 Esas, 2016/1 iddianame numarasıyla düzenlemiş olduğu iddianameyi inceleyen Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi 19/07/2016 tarih, E:2016/94, E:2016/198 Karar sayılı son soruşturmanın açılması kararıyla, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya teşebbüs, suç uydurmak, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarından yapılan yargılama neticesinde Yargıtay 16. Ceza dairesinin (ilk derece sıfatıyla) 30/06/2021 tarih ve E:2016/2 K:2021/1 sayılı kararında özetle; suç tarihi ve öncesinde CMK 250. maddesiyle görevli İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yapan davacı sanığın 2011/762 nolu soruşturma dosyasında haklı ve ikna edici belgeler sunulmadığı halde katılan ve mağdurları silahlı terör örgütü ile ilişkilendirerek yapılan talepler üzerine nöbetçi hakim olarak görev yaptığı tarihlerde 3 kez iletişimin tespiti, kayda alınmasına ve teknik araçlarla izlenmesine karar verdiği ve Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Daire Başkanlığının 30.05.2015 tarihli ve 45599763.56586 sayılı yazısında sanığın paralel devlet yapılanması kapsamında örgütlü bir şekilde hareket ettiğine ve örgütle bağlantılı olduğuna dair iz ve emarelerin bulunduğuna dair yazıya dayanılarak FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu ve atılı diğer suçları işlediği iddia edildiği, davacının üzerine atılı Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin izinsiz şekilde kaydedilmesi, suç delillerini gizlemek, suç uydurma suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından ayrı ayrı beraatine karar verildiği, davacı sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olup olmadığı hususuna ilişkin olarak; MİT Başkanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığı ve HSYK Genel Sekreterliğine yazılan müzekkerelere verilen cevapta, sanığın ByLock kullandığı, tespit değerlendirme tutanağının geldiği, 126643 ID numarası olduğu, ayrıca dosyada etkin pişmanlıkta bulunan D. A. G.'nin beyanında; İstanbul Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemesine atandığında, sohbet imamı C. G.'ye bizden iyi bir hakim var mı diye sorduğunda, sanık Metin Özçelik'i söylediğini, böylece
sanığın örgüt üyesi olduğunu anladığını belirttiği, ayrıca yine etkin pişmanlıkta bulunan M. H.'nin sanığın örgüt üyesi olduğunu belirttiği ve örgütün A takımından olduğunu söylediği, tanık Ç. S.'nin de sanığı 26. dönem hakim adayları albümünden teşhis ederek, üniversite yıllarında İzmir'de cemaat toplantılarından tanıdığını belirttiği, yine tanık A. Ş.'nin de 2011 yılına kadar örgütte kaldıktan sonra ayrıldığını, sanık Metin'i fakülteden arkadaşı olması nedeniyle örgüt üyesi olduğunu belirttiği, toplanan tüm bu delillerden sanığın FETÖ/PDY terör örgütü üyesi olduğu anlaşılmışsa da, sanık Dairelerinin 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı dosyasında FETÖ/PDY terör örügtü üyeliğinden cezalandırılmış olduğundan, bu dosyadaki suç tarihinin ve suç delillerinin önceki dosya ile aynı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında FETÖPDY terör örgütü üyeliğinden açılan kamu davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E:2022/546, K: 2023/356 sayılı kararında özetle; Kamuoyunda Selam Tevhid soruşturması olarak bilinen dosyada talepleri bulunan Cumhuriyet savcısı ve kararları bulunan hakimler hakkında yapılan inceleme ve soruşturmada dosya sanıklarının FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olduklarına ilişkin iz ve emarelerin bulunduğuna yönelik Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Daire Başkanlığınca gönderilen 28/11/2015 ve 30/05/2015 tarihli cevabî yazıları da gözetilerek kamu davası açıldığı ve sanıkların silahlı terör örgütüne üye olma suçunun yanında iletişimin tespiti karar ve talepleri uyarınca atılı suçlar nedeniyle cezalandırılmaları talep edilmiş ise de; cezalandırılması talep edilen sanıklar dışında başkaca hakim ve savcıların da benzer mahiyette kararlarının bulunması, sanıkların kastları şüphe oluşturmakla birlikte cezalandırılmaları için yeterli kanaati oluşturmaması, dinlemelerin bizzat yapılmaması, dosya kapsamında tapelerin bulunmaması, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Bilgi Teknolojileri Şube Müdürlüğünün 06/04/2015 tarihli ve 20150331095011557611 sayılı yazısında dinleme işleminin kişilerin özel hayatına yaptığı etki ve mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulduğunda, dinleme işlemlerinin Teknik Büro Amirliği dışında hiçbir yerde yapılmaması yönünde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen bir tanesi Amerika Birleşik Devletleri'nde olmak üzere birçok farklı yerden dinleme işleminin gerçekleştirilmesi, İstanbul 1 No'lu TMK Hâkimliğinin 10/02/2014 tarihli ve 2014/167 talimat numaralı kararına istinaden görevlendirilen adli bilişim uzmanları tarafından HP Marka DL580G7 model sunucunun (server) alınan imajı üzerinden 25/02/2014 tarihinde sunucu (server) içerisindeki veriler hakkında tanzim edilen rapor içeriğine göre, TibNET programı kullanıcılarının yapmış olduğu işlemlerin log kayıtlarına ait verilerin tablo içerisinde yer aldığı ancak programın kullanılmaya başlandığı tarihten itibaren kesintisiz olarak bulunması gereken log kayıtlarının 22/01/2014 tarihinde saat 03.14 itibarıyla ile başladığının ve bu tarihten önceki log kayıtlarının sunucularda (server) bulunmaması, sanıkların talep ve karar dışında atılı suçlara ilişkin olarak özellikle suç tarihinde Cumhuriyet savcısı olan sanıkların kolluk güçlerinin sunduğu maddi delillere istinaden iletişimin tespiti, kayda alınması ve teknik takip yapılması yönünde talepte bulunmaları, suç tarihinde hakim olan ve bu yönde karar veren sanıkların iletişimin tespiti sırasında kimin kim ile konuştuğuna ve hangi konuşmaların TAPE hâline getirildiğine dair bilgilerinin olmaması hususları hep birlikte değerlendirilerek, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına geleceği belirtilerek sanık Metin Özçelik, hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme ve kişisel verilerin izinsiz kaydedilmesi, resmî belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma, suç uydurma, suç delillerini, gizleme, yok etme veya değiştirme suçları yönünden verilen beraat kararlarının onanmasına karar verildiği görülmüştür.

Ayrıca, dava konusu işlemlere esas alınan eylemler nedeniyle Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme, Devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri casusluk maksadıyla açıklama suçlarından yapılan ceza yargılamasında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/02/2025 tarih ve E:2021/17, K:2025/2 sayılı kararında "...Bahse konu soruşturma dosyalarının 2010 ve 2011 yıllarında açıldıkları, Emniyet Genel Müdürlüğünün 26/05/2017 tarihli bilgi notunda da; Kudüs Ordusu (Selam Tevhid) örgütünün yargı kararlarıyla terör örgütü olarak kabul edildiği, 1990'lı yıllarda yaşanan pek çok sansasyonel cinayet olayına adının karıştığının belirtildiği, bu nedenle soruşturmalar kapsamında görev alan hakim ve savcıların bir terör örgütü hakkında dinleme ve teknik takip kararları verdiklerini nitelendirerek bu şekilde kararlara imza atmış olabileceklerinin Dairemizce değerlendirildiği, söz konusu soruşturma dosyalarını şekillendiren, dinleme ve teknik takip kararı alınacak kişilerle ilgili talep yazılarını hazırlayan ve bu dinleme ve teknik takip kararlarını icra eden İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü kadrosunda görevli emniyet personeli olan sanıklar hakkındaki dava dosyasında (Dairemizin 2022/39808 temyiz esas numarasına kayıtlı) yapılan inceleme sonucunda; soruşturmayı yapan kolluk birimlerince söz konusu dinleme, tespit ve takiplerde usul hükümlerine aykırı olarak tedbire konu kişilerin genellikle kimlik bilgilerine yer verilmediği, bazen soyadı yazılmaksızın sadece ismin, bazen pasaport numarasının yazıldığı, kimi zaman da dinlenecek kişilerin x,y,z şeklinde ifade edildiğinin görüldüğü, söz konusu kolluk personelinin eylemi TCK'nın 328 inci maddesi kapsamında kalsa da bu kolluk görevlileriyle dosyamız sanıkları arasında herhangi bir bağlantı tespit edilemediği, kolluk görevlilerinin dinlenilecek ya da takip edilecek kişi ve yerleri belirledikten sonra bu kapsamda talepler hazırlayıp, dosyalarda görev alan hakim ve savcılardan Selam Tevhid terör örgütünün faaliyetlerinin deşifre edilmesine yönelik çalışmalar kapsamında bu taleplere yönelik kararları aldıklarının Dairemizce değerlendirildiği, dosyamız sanıklarının kolluk görevlileriyle işbirliği içinde bu kararlara imza attıklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin kanıya varılamadığı, etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunan sanık D. A. G.'nin anlatımlarının da bu durumu doğruladığı, yine dosya kapsamında sanıkların FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün talimatıyla söz konusu soruşturmada görev alıp kararlara imza attıklarına dair de herhangi bir delil, bilgi, belge ve beyan tespit edilemediği, ilgili soruşturma dosyalarında görev aldıkları halde haklarında herhangi bir dava açılmayan ve görevlerine halen devam eden hakim ve Cumhuriyet savcıları ile haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçundan dava açıldığı halde beraat kararları alan ve bu kararları kesinleşen sanık hakim ve Cumhuriyet savcılarının da bu durumu doğruladıkları anlaşılmakla; sanıkların üzerlerine atılı Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme (TCK 328. Md.) ve Devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri casusluk maksadıyla açıklama (TCK 330. md.) suçlarını işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı..." gerekçesiyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca davacının beraatine karar verildiği görülmüştür.

Bu itibarla; ceza kovuşturması neticesinde disiplin soruşturmasına esas eylemleri nedeniyle, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçunun unsurları oluşmadığından atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, suç uydurmak, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak, Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme, Devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri casusluk maksadıyla açıklama suçlarından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilen ve anılan beraat kararlarının Yargıtay incelemesi sonucunda onararak kesinleşen davacının, yalnızca FETÖ ile irtibatı veya iltisakı nedeniyle meslekten çıkarılması hususunun, nöbetçi hakim olarak FETÖ/PDY'nin amacı doğrultusunda hareket ederek karar verdiğini ortaya koymakta yeterli olamayacağı, FETÖ kumpası olduğu konusunda şüphe bulunmayan soruşturmaya konu dosyalarda arzulanan kararların alınması için talep yazılarını hazırlayan Jandarma İstihbarat Personeli ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine yönelik davalı idare tarafından somut bir tespit sunulmadığı, bir başka ifadeyle Hakim olarak görev yapan davacının yargısal görev ve takdir yetkisini kullanırken yanılma ihtimalinin de bulunduğu, sahip olduğu yargısal takdir hakkının sınırlarını aşarak örgütsel amaçlarla hareket ettiğini ortaya koyabilecek somut bir tespit, tanık beyanı ya da başkaca bir bilgi ve belgenin dava dosyasında bulunmadığı gibi davalı idarece de dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davacıya isnat edilen eylemlerin sübuta ermediği ve bu haliyle davacının meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararı ile bu karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine dair aynı Dairenin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararının ve bu karara yönelik itirazının reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararının davacıya ilişkin kısmının İPTALİNE,

2. Davacının adli yardım isteminin kabul edilmiş olması nedeniyle davanın açılışı sırasında tahsil edilemeyen ve bakılan dava iptal kararı ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam 1.787,25-TL yargılama giderinin davalı idareden alınmasını temin amacıyla müzekkere yazılmasına,

3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 24/12/2025 tarihinde, oyçokluğuyla karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

( X ) K A R Ş I O Y :
I- DAVANIN KONUSU-MADDİ OLAY

Dava, üç yıldan fazla süredir derdest bulunan bir adli soruşturma kapsamında, sözde
Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütüne üye olmak, örgüt adına eylem ve
faaliyetlerde bulunmak şeklinde vasıflandırarak başlatılan siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş
adamı, akademisyen gibi toplumun çok geniş ve farklı kesimlerinin dahil edilerek yürütülen
ve Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı, Bakanlar, Milletvekilleri ve MİT Müsteşarı gibi üst düzey
devlet yöneticilerinin de iletişimlerinin tespiti ve kayda alınmasına karar verilen dosya
kapsamında davacı Metin Özçelik'in, İstanbul Hakimi olarak görev yaptığı dönemde usulsuz
bir şekilde 3 kez iletişimin tespiti, kayda alınması ve uzatılmasına ya da fiziki takibe karar
verdiği, planlı ve sistematik bir organizasyonun parçası olarak gerçekleştirildiği bu
eylemlerinin hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve
itibarını bozacak nitelikte olduğu gerekçesiyle, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun
69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin
Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926
sayılı kararı, bu karara karşı yapılan yeniden incelenme talebinin reddine dair aynı Dairenin
29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararı, bu karara yönelik itirazının
reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 27/09/2023 tarih ve
E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararının iptaline karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.

II- İLGİLİ MEVZUAT

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın Haberleşme hürriyeti başlığını taşıyan 22.
maddesinde;
“Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Haberleşmenin gizliliği esastır.
Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın
korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya
birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı
olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri
bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı
yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını kırksekiz saat içinde
açıklar; aksi halde, karar kendiliğinden kalkar.
İstisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kanunda belirtilir.” hükümlerine yer
verilmiştir.

2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu'nun Yetkiler
başlığını taşıyan 6. maddesinde;
“...(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/3 md.) Bu Kanunun 4 üncü maddesinde sayılan görevlerin
yerine getirilmesi amacıyla Anayasanın 2 nci maddesinde belirtilen temel niteliklere ve
demokratik hukuk devletine yönelik ciddi bir tehlikenin varlığı halinde Devlet güvenliğinin
sağlanması, casusluk faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, Devlet sırrının ifşasının tespiti ve
terörist faaliyetlerin önlenmesine ilişkin olarak, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca
bulunan hallerde Teşkilat Başkanı veya yardımcısının yazılı emriyle telekomünikasyon
yoluyla yapılan iletişim tespit edilebilir, dinlenebilir, sinyal bilgileri değerlendirilebilir, kayda
alınabilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde verilen yazılı emir, yirmidört saat içinde
yetkili ve görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir.
Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir derhal kaldırılır.
Bu halde dinlemenin içeriğine ilişkin kayıtlar en geç on gün içinde yok edilir; durum bir
tutanakla tespit olunur ve bu tutanak denetimde ibraz edilmek üzere muhafaza edilir. Bu
işlemler, MİT tarafından kurulan merkez veya 4.7.1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve
Selahiyet Kanununun ek 7 nci maddesinin onuncu fıkrası hükmüne göre kurulan merkez
tarafından yürütülür. (Değişik son cümle: 4/5/2007-5651/12 md.) 4/12/2004 tarihli ve 5271
sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 135 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendinin (14)
numaralı alt bendi kapsamında yapılacak dinlemeler de bu merkezler üzerinden yapılır.
(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/3 md.; Değişik üçüncü fıkra: 17/4/2014-6532/3 md.) Yetkili ve
görevli hâkim, Ankara ağır ceza mahkemesinin üyesidir.
(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/3 md.) Kararda ve yazılı emirde, hakkında tedbir uygulanacak
kişinin kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları veya iletişim bağlantısını
tespite imkân veren kodundan belirlenebilenler ile tedbirin türü, kapsamı ve süresi ile tedbire
başvurulmasını gerektiren nedenler belirtilir. Kararlar, en fazla üç ay için verilebilir; bu süre
aynı usûlle üçer ayı geçmeyecek şekilde en fazla üç defa uzatılabilir. Ancak, casusluk
faaliyetlerinin tespiti ve terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde devam eden tehlikelere ilişkin
olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim üç aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit
defalar uzatılmasına karar verebilir...” hükümlerine yer verilmiştir.
2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun Ek 7. maddesinde;
“Polis, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Anayasa düzenine ve genel
güvenliğine dair önleyici ve koruyucu tedbirleri almak, emniyet ve asayişi sağlamak üzere,
ülke seviyesinde ve sanal ortamda istihbarat faaliyetlerinde bulunur, bu amaçla bilgi toplar,
değerlendirir, yetkili mercilere veya kullanma alanına ulaştırır. Devletin diğer istihbarat
kuruluşlarıyla işbirliği yapar.

(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/1 md.) Birinci fıkrada belirtilen görevlerin yerine getirilmesine
yönelik olarak, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun, casusluk
suçları hariç, 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yazılı suçlar ile bilişim suçlarının işlenmesinin önlenmesi amacıyla hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Emniyet Genel Müdürünün, Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi
Başkanının veya bilişim suçlarıyla sınırlı olmak üzere bilişim suçları ile ilgili daire başkanının
yazılı emriyle, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişim veya internet bağlantı adresleriyle
internet kaynakları arasındaki veri trafiği ile iletilen veriler tespit edilebilir, dinlenebilir, sinyal
bilgileri değerlendirilebilir, kayda alınabilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde verilen
yazılı emir, yirmidört saat içinde yetkili ve görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını
en geç kırk sekiz saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar
verilmesi halinde tedbir derhal kaldırılır. Bu halde dinlemenin içeriğine ilişkin kayıtlar en geç
on gün içinde yok edilir; durum bir tutanakla tespit olunur ve bu tutanak denetimde ibraz
edilmek üzere muhafaza edilir.

(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/1 md.; Değişik fıkra: 27/3/2015-6638/5 md.) Yetkili ve görevli
hâkim, Ankara ağır ceza mahkemesi üyesidir.

(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/1 md.) Kararda ve yazılı emirde, hakkında tedbir uygulanacak
kişinin kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları, ilgili internet bağlantı
adresi veya bağlantıyı tesbite imkân veren kodundan belirlenebilenler ile tedbirin türü,
kapsamı ve süresi ile tedbire başvurulmasını gerektiren nedenler belirtilir. Kararlar, en fazla
üç ay için verilebilir; bu süre aynı usûlle üçer ayı geçmeyecek şekilde en fazla üç defa
uzatılabilir. Ancak, terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde devam eden tehlikelere ilişkin
olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim üç aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit
defalar uzatılmasına karar verebilir...” hükümlerine yer verilmiştir.
2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu Ek 5. maddesinde;
“Jandarma, bu Kanunun 7 nci maddesinin (a) bendine ilişkin görevleri yerine getirirken
önleyici ve koruyucu tedbirleri almak üzere, sadece kendi sorumluluk alanında 4.12.2004
tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun, casusluk suçları hariç, 250 nci
maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yazılı suçların işlenmesinin önlenmesi
amacıyla, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Jandarma Genel
Komutanı veya istihbarat başkanının yazılı emriyle, telekomünikasyon yoluyla yapılan
iletişimi tespit edebilir, dinleyebilir, sinyal bilgilerini değerlendirebilir, kayda alabilir.
Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde verilen yazılı emir, yirmidört saat içinde yetkili ve
görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını en geç kırk sekiz saat içinde verir. Sürenin
dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir derhal kaldırılır. Bu
halde dinlemenin içeriğine ilişkin kayıtlar en geç on gün içinde yok edilir; durum bir tutanakla
tespit olunur ve bu tutanak denetimde ibraz edilmek üzere muhafaza edilir. Bu işlemler,
4.7.1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 7 nci maddesinin
onuncu fıkrası hükmüne göre kurulan merkez tarafından yürütülür. 5271 sayılı Kanunun 135
inci maddesi kapsamında yapılacak dinlemeler de bu merkez üzerinden yapılır.[27]
(Değişik ikinci fıkra: 27/3/2015-6638/6 md.) Yetkili ve görevli hâkim, Ankara ağır ceza mahkemesi üyesidir.
Kararda ve yazılı emirde, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü,
kullandığı telefon numaraları veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodundan
belirlenebilenler ile tedbirin türü, kapsamı ve süresi ile tedbire başvurulmasını gerektiren
nedenler belirtilir. Kararlar, en fazla üç ay için verilebilir; bu süre aynı usûlle üçer ayı
geçmeyecek şekilde en fazla üç defa uzatılabilir. Ancak, terör örgütünün faaliyeti
çerçevesinde devam eden tehlikelere ilişkin olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim üç
aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit defalar uzatılmasına karar verebilir...”
hükümleri yer almaktadır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan
İletişimin Denetlenmesi başlığındaki beşinci bölümünün İletişimin tespiti, dinlenmesi
ve kayda alınmasını düzenleyen 135. maddesinde;
“(Değişik: 21/2/2014–6526/12 md.) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada,
suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka
suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde
sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın
telekomünikasyon yoluyla iletişimi dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri
değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim,
kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine
karar verilmesi hâlinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır. (Mülga son iki
cümle: 24/11/2016-6763/26 md.)

(2) (Ek: 21/2/2014–6526/12 md.) Talepte bulunulurken hakkında bu madde uyarınca tedbir
kararı verilecek hattın veya iletişim aracının sahibini ve biliniyorsa kullanıcısını gösterir belge
veya rapor eklenir.

(3) Şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasındaki iletişimi kayda alınamaz. Kayda alma gerçekleştikten sonra bu durumun anlaşılması hâlinde, alınan kayıtlar
derhâl yok edilir.

(4) Birinci fıkra hükmüne göre verilen kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir
uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını
tespite imkân veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir. Tedbir kararı en çok iki
ay için verilebilir; bu süre, bir ay daha uzatılabilir. (Ek cümle: 25/5/2005 – 5353/17 md.)
Ancak, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili olarak gerekli görülmesi halinde,
hâkim yukarıdaki sürelere ek olarak her defasında bir aydan fazla olmamak ve toplam üç ayı
geçmemek üzere uzatılmasına karar verebilir.

(5) Şüpheli veya sanığın yakalanabilmesi için, mobil telefonun yeri, hâkim veya
gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararına istinaden tespit
edilebilir. Bu hususa ilişkin olarak verilen kararda, mobil telefon numarası ve tespit işleminin
süresi belirtilir. Tespit işlemi en çok iki ay için yapılabilir; bu süre, bir ay daha uzatılabilir.

(6) (Ek: 2/12/2014-6572/42 md.) Şüpheli ve sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişiminin
tespiti, soruşturma aşamasında hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde
Cumhuriyet savcısı, kovuşturma aşamasında mahkeme kararına istinaden yapılır. Kararda,
yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü,
telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu ve tedbirin süresi
belirtilir. (Ek cümleler: 24/11/2016-6763/26 md.) Cumhuriyet savcısı kararını yirmi dört saat
içinde hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin
dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi hâlinde kayıtlar derhâl imha edilir...”
hükümlerine yer verilmiştir.

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun meslekten çıkarma cezası başlığını
taşıyan 69. maddesinin son fıkrasında ; “...Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil
suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve
memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma
cezası verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

III- HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Hakimlerin İletişimin Denetlenmesine İlişkin Mevzuattan Doğan Sorumlulukları
Hukuk sistemimizde haberleşme hürriyeti ve haberleşmenin gizliliği kural olarak
benimsenmiş ve güvence altına alınmıştır. Bu kuralın istisnaları, sınırları, esas ve usulleri de
yine yasalarımızla belirlenmiştir.

İletişimin denetlenmesi; kişilerin iletişiminin teknik/teknolojik vasıtalarla tespit edilmesi, gizli
bir şekilde dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesidir. İletişimin
denetlenmesine uygulamada "teknik takip" de denilmektedir. İletişimin denetlenmesi,
teknolojik gelişmelere paralel olarak çeşitli biçimlerde de uygulanabilir.
Yukarıda yer verilen mevzuat çerçevesinde, Milli İstihbarat Teşkilatı, Emniyet veya
Jandarma teşkilatı idari bir tedbir olarak suçun önlenmesi amacıyla henüz adli soruşturma
ve kovuşturma aşamasına geçmeden iletişimin denetlenmesi idari tedbirine
başvurabilmektedir. Veya bir suç dolayısıyla yargı makamlarınca yürütülen soruşturma ve
kovuşturma aşamasında da sanık veya şüphelinin iletişimi denetlenebilmektedir. Her
durumda da hakim kararı bulunması zorunludur.
İletişimin Denetlenmesi Tedbirinin Uygulama Şekilleri

1-İletişimin Tespiti:
İletişimin tespiti belli bir telefon numarasından kimlerin ne zaman arandığı, konuşmanın ne
kadar süreyle yapıldığı (HTS kaydı), elektronik posta yoluyla kimlerle iletişim kurulduğu
hususlarının tespit edilmesidir. İletişimin tespiti, iletişimin içeriğine müdahale etmeden
iletişim araçlarının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, arama süresi, yer
bilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemlerden oluşmaktadır. İletişimin
tespiti geçmişe yöneliktir. Kişinin geçmişte özgür iradesiyle yapıp bitirdiği iletişimine dair
harici bilgilerinin tespitidir.

2-İletişimin dinlenmesi ve kaydedilmesi:
Uygulamada iletişimin dinlenmesi ve yazıya dökülmesi suretiyle oluşturulan “tape”, yerel
mahkemeler ve Yargıtay tarafından “iletişim tespit tutanağı” olarak adlandırılmaktadır.
İletişimin tespiti terimiyle iletişim tespit tutanağının hiçbir ilgisi yoktur. Yargıtay kararlarında
geçen iletişim tespit tutanakları ile kastedilen, dinleme kararına dayanılarak elde edilen
iletişim içeriğinin yazıya dökülerek tespit edilmesi anlamına gelmektedir.

3-Sinyal bilgilerinin Değerlendirilmesi:
İletişimin içeriğine müdahale niteliğinde olmayıp yetkili makamdan alınan karar kapsamında
sinyal bilgilerinin iletişim sistemleri üzerinde bıraktığı izlerin tespit edilerek, bunlardan
anlamlandırılan sonuçlar çıkarmak üzere gerçekleştirilen değerlendirme işlemlerini ifade
eder. Örneğin, şüphelinin yerinin tespiti amacıyla cep telefonunun hangi baz istasyonunda
sinyal verdiğinin tespiti sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbiri yoluyla mümkündür.

İletişimin Denetlenmesi Tedbirinin Uygulama Şartları
Hakkında İletişimin Tespiti Yapılacak Kişi: İdari ve önleyici tedbir olarak 2937 sayılı
Devlet İstihbarat Hizmetleri Ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu, 2559 sayılı Polis Vazife ve
Selahiyet Kanunu ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu kapsamında
belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde önleme amaçlı tedbir uygulanacak kişinin
kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları, ilgili internet bağlantı
adresi veya bağlantıyı tesbite imkân veren kodunun belirtilmesi zorunludur. Veya
5271 sayılı CMK m.135’e göre sadece şüpheli veya sanığa ait iletişimin tespitine karar
verilebilir. Şüpheli, soruşturma evresinde suç şüphesi altında bulunan kişiyi; sanık,
kovuşturma evresinde suç şüphesi altında bulunan kişiyi ifade eder (CMK m.2). Şüpheli
veya sanık dışında kalan üçüncü kişiler hakkında iletişimin tespiti tedbiri uygulanamaz.
İletişimin tespiti kararı mutlaka kişi yönünden sınırlanmalıdır.
Suça/Fiillere İlişkin Şartlar: İdari ve önleyici amaçlı tedbir olarak iletişimin denetlenmesi
toplumun güvenliğinin sağlanabilmesi, suçun önlenmesi ve gelecekte işlenecek suçların
takibatı için önlem almak amacıyla kişilerin haberleşme özgürlüğünü kısıtlayan, adli
dinlemelerden farklı olarak kişi hakkında henüz bir suç soruşturması yokken uygulanan bir
tedbirdir. 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanununun
"Yetkiler" başlığını taşıyan 6. maddesinde açıklanan, Anayasanın 2 nci maddesinde
belirtilen temel niteliklere ve demokratik hukuk devletine yönelik ciddi bir tehlikenin varlığı
halinde Devlet güvenliğinin sağlanması, casusluk faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, Devlet
sırrının ifşasının tespiti ve terörist faaliyetlerin önlenmesine ilişkin olmalı veya 2559 sayılı
Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun Ek 7. maddesi ile 2803 sayılı Jandarma Teşkilat,
Görev ve Yetkileri Kanunu Ek 5. maddesinde sayılan suçlarla ilgili olmalıdır.
Adli dinlemelerde ise iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin
değerlendirilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde belirtilen
suçlardan olması gerekir.

İletişimin tespiti kararı herhangi bir suç ile ilgili alınabilir, suç sınırlaması yoktur. İletişimin
dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerine ancak
belirlenen katalog suçlarla ilgili başvurulmasına rağmen iletişim tespiti tedbirine TCK’da yer
alan herhangi bir suç ile ilgili başvurulabilir.

Savcılık veya Hakim Kararı Şartı: İdari ve önleyici tedbir olarak 2937 sayılı Devlet
İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet
Kanunu ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu kapsamında yapılacak
dinlemeler de yetkili ve görevli hâkimin onayı ile mümkündür.
İster önleyici idari bir tedbir olarak uygulansın isterse adli süreçteki soruşturma ve
kovuşturma sırasında olsun yetkili ve görevli hakim kararı zorunludur. Şüpheli ve sanığın
telekomünikasyon yoluyla yaptığı iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal
bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerine soruşturma aşamasında hâkim veya gecikmesinde
sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma aşamasında davaya bakan
mahkemenin kararı ile başvurulabilir. Savcılık veya mahkeme kararında, yüklenen suçun
türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası
veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir.
Somut Delillere Dayanan Kuvvetli Şüphe Sebeplerinin Varlığı Şartı: Yukarıda belirtilen
suçların işlendiğine dair somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebepleri bulunmadan
iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirine
başvurulamaz. “Kuvvetli şüphe sebebi” kavram olarak “kuvvetli şüphe” ifadesinden farklı bir
anlam taşımaktadır. Ancak, uygulama ve doktrinde kuvvetli şüphe sebebinin tam bir tarifi
yapılamadığından kanun metnine “somut delillere dayanan” ibaresi eklenerek tedbirin
uygulanması için “somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebepleri” aranmıştır.
Başka Yollardan Delil Elde Etme İmkânının Bulunmaması Şartı: Başka suretle delil elde
edilmesi imkânının bulunmaması, soruşturma veya kovuşturma sırasında diğer tedbirlere
başvurulmuş olsa bile sonuç alınamayacağı hususunda bir beklentinin varlığı veya başka
yöntemlerden biri veya birkaçının uygulanmasına rağmen delil elde edilememesi ve delillere
ancak iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi
tedbiriyle ulaşılabilecek olmasını ifade eder. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda
iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya değerlendirilmesi tali (ikincil) nitelikte bir koruma
tedbiri olarak düzenlenmiştir. Tedbir talep ve kararında özellikle hangi delillerin niçin yetersiz
kaldığı ve bu tedbire başvurulmasının zorunlu nedenleri açıklanmalıdır.
Tedbire Başvurulmasını Gerektiren Nedenlerin Belirtilmesi Şartı: İdari ve önleyici tedbir
olarak 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu, 2559 sayılı
Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri
Kanunu tedbirin türü, kapsamı süresi tedbire başvurmayı gerektiren nedenlerin açıkça
belirtilmesini şart koşmaktadır. Hakim burada da CMK 135 kapsamında yapacağı objektif ve
sübjektif şartların varlığının bulunup bulunmadığını değerlendirecektir.
Süre Şartı: İletişimin dinlenmesi, kaydedilmesi veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi
kararı en çok yukarıda belirtilen ilgili kanunlarda belirtilen süreler için verilebilir; bu süre, yine
anılan kanunlarda belirtilen süreler kadar uzatılabilir.

Hakimlerin Disiplin Hukukuna İlişkin Mevzuattan Doğan Sorumlulukları
Disiplin cezaları, kamu hizmetinin gereği gibi yürütülmesi bakımından kamu görevlilerinin
mevzuat uyarınca yerine getirmek zorunda oldukları ödev ve sorumlulukları ifa etmemeleri
veya mevzuatta yasaklanan fiillerde bulunmaları durumunda uygulanan yaptırımlar olup,
kamu görevlilerinin özlük hakları üzerinde doğrudan ve önemli sonuçlar doğurmaları
sebebiyle subjektif ve bireysel etkileri bulunduğu gibi, kamu görevinin gereği gibi
sürdürülmesi ve kamu düzeninin sağlanması bakımından objektif ve kamusal öneme de
sahiptirler.

Yargı erki gibi önemli bir gücü kullanan hâkim ve savcıların uyacakları kurallar ve bu
kurallara uyulmaması durumunda uygulanacak yaptırımlar özel bir önem atfedilerek
düzenlenmiştir. 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun meslekten çıkarma cezası
başlığını taşıyan 69. maddesinin son fıkrasında yer verilen "Disiplin cezasının
uygulanmasını gerektiren fiil; Suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile

a)-mesleğin şeref ve onurunu ve

b)-memuriyet nüfuz ve itibarını

bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." düzenlemesi de
bu hassasiyet gözetilerek getirilmiştir. Bu nedenle hâkim ve savcılar hukuk kurallarına bağlı
kalarak sıfat ve görevlerinin gereklerine uymayan hal ve hareketlerden sakınmalıdır.
Tarafsızlık veya tesir altında kalınarak karar verildiği hususunda şüphenin bulunması bile
kabul edilemez.

İstisnai bir uygulama olarak iletişimin denetimi hususunda önemli görev ve yetkiler verilen
hakim ve savcıların kanunlarla belirlenmiş amaç, usul ve esaslara uymaması fiillerinin de
hakimlik mesleğinin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olacağı
kuşkusuzdur.

IV- İNCELEME VE GEREKÇE
Yukarıda alıntı yapılan mevzuat hükümlerinden ve doktrinde konuyla ilgili yapılan
değerlendirmelerden anlaşıldığı üzere haberleşmenin denetlenmesi tedbiri iki şekilde
uygulanabilmektedir. Henüz suç işlenmemişken idari (önleyici) amaçlı iletişimin
denetlenmesi toplumun güvenliğinin sağlanabilmesi, suçun önlenmesi ve gelecekte
işlenecek suçların takibatı için önlem almak amacıyla veya adli amaçlı olarak, bir suç
dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturma aşamasında kişilerin haberleşme
özgürlüğünü kısıtlayan tedbirdir. İlkinde dinlenilecek kişilerin tespitinde ve tedbir sürecinin
başlamasında güvenlik güçlerinin, ikincisinde ise hakim ve savcıların inisiyatifi ön plandadır.
Her iki durumda da karar mercii olan hakimlerin bu inisiyatifin doğru ve keyfilikten uzak bir
şekilde kullanılmasında önemli sorumlulukları bulunmaktadır.

Bu tedbirin uygulanmasında, Anayasamızın 2. maddesinde düzenlenen hukuk devleti ilkesi
ile Anayasamızın 23. maddesinde düzenlenen idarenin anayasa ve kanunlara uygun olarak
yetki ve görevini yerine getirmesi gerektiği şeklindeki düzenlemelerden hareketle; temel hak
ve özgürlüklere saygılı bir şekilde belirlilik, orantılılık ve gereklilik esasları çerçevesinde
kurallara riayet edilmelidir.

Kanunlarda önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbirine hangi tehlike derecesinde
başvurabileceği açıkça belirtilmemiş olsa da, adli amaçlı koruma tedbirlerindeki şüphe
derecesi değerlendirildiğinde, bu tedbir için de belirli bir tehlike derecesinin aranmasının
zorunlu olduğu kabul edilmelidir; zira aksi bir durumda, idari nitelik taşıyan tedbirler
tamamen keyfi hale dönüşebilir ve denetlenebilir olmaktan da çıkar. Bunu önlemek için
hakim denetimi zorunlu görülmüştür. Bu kapsamda önleme dinlemelerinin talepten sonraki
aşamasını oluşturan hakim kararlarının bu yönüyle değerlendirilmesi gerekmektedir.
İletişimin dinlenilmesi ve kayda alınmasına yönelik kararın verilebilmesi için katalog suç
şeklindeki objektif şartların yanında olaya göre değişen subjektif nitelikteki “suç işlendiğine
ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde etme imkanının”
bulunmaması şartlarının yanında "tedbire başvurma nedenleri”nin hakim tarafından
dikkatle incelenmesi zorunludur. Hakim; iletişimin dinlenmesi ve denetlenmesi talebinin
kabulüne karar verirken bu şartları sağlayan somut olay, bilgi ve belgeleri ilgili makamlardan
talep etmelidir. Aksi uygulamada kararın kanunların öngördüğü subjektif şartlara uygunluğu
denetlenememiş ve ön şartlar sağlanmamış olur. Kunter/Yenisey/Nuhoğlu’na göre “İletişimin
denetlenebilmesi için kuvvetli, makul ve kanuna aykırı olarak elde edilmemiş şüphe
sebeplerinin varlığı" şarttır.

Doktrinde isabetle belirttiği üzere iletişimin dinlenilmesi son çaredir. Hakim idari
makamlardan veya soruşturma makamından delil elde etme hususunda hangi çabalarının
sonuçsuz kaldığını talep etmek durumundadır. Suç işlediği değerlendirilen kişinin güçlü
konumu nedeniyle aleyhine tanıklık yapılmak istenmemesi, delilleri ortadan kaldırma
hususunda tecrübeli ve becerikli olması, işlenen suçlarda azmettiren konumunda bulunması
nedeniyle aleyhinde fiziksel bir delil bulunmaması, işlediği suçun ve işlenme biçiminin
doğasının başka delil elde etme biçimlerine büyük ölçüde kapalı olması gibi yaşamsal
durumlar, kişi hakkında yapılan önceki yargılamada delil yetersizliği nedeniyle verilmiş bir
beraat kararı gibi hukuksal durumlar bu kapsamdadır.

Dairemizde görülen dava dosyalarından da; önleyici ve adli amaçlı dinlemelerin FETÖ/PDY
örgütünün amaçlarına ulaşmak aracı haline getirildiği, bu amaçlardan birisi de özellikle
örgütün faaliyetlerini gerçekleştirmesine engel olan veya muhalif olan resmi veya özel kişiler
hakkında bilgi toplanarak kamuoyuna çeşitli yöntemlerle servis etmek suretiyle örgütün
hukuk dışı menfaatlerine hizmet etme amacıyla kullanıldığı, örgütle irtibatlı ve iltisaklı hakim
ve savcıların da yetki ve nüfuzlarını örgütün amaç ve gayesi doğrultusunda kullanarak
usulsüz dinleme kararları vermek suretiyle, planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen bir
organizasyonun parçası olarak bu fiilleri gerçekleştirdikleri bilinmektedir.
Diğer taraftan, davacının, Hakimler ve Savcılar Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve
2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve
irtibatının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten
çıkarılmasına karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebi de aynı
Kurul tarafından 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı kararla reddedilmiştir. Davacı
tarafından, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin söz
konusu kararların iptali istemiyle açılan davanın Dairemizin 14/04/2022 tarihli ve
E:2017/2325, K:2022/2209 sayılı kararı ile; "...davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının
olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği..."
gerekçesiyle reddedildiği ve anılan kararın temyiz incelemesi sonucunda Danıştay İdari
Dava Daireleri Kurulunun 05/04/2023 tarihli ve E:2022/3843, K:2023/694 sayılı kararı ile
onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ayrıntıları kararda belirtildiği üzere, 3 yıldan fazla
süredir derdest bulunan bir adli soruşturma kapsamında, sözde Selam Tevhid (Kudüs
Ordusu) Terör Örgütüne üye olmak, örgüt adına eylem ve faaliyetlerde bulunmak şeklinde
vasıflandırarak başlattığı siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş adamı, akademisyen gibi toplumun
farklı kesimlerinde yer alan kişilerin iletişimlerinin tespiti ve kayda alınmasına, birçok
kimsenin teknik araçlarla izlenmesine, suç tarihine kıyasla eski yıllara uzanan HTS
raporlarının teminine, önceki tedbir kararına nazaran kesintinin gerçekleşmesine rağmen
tekrar tekrar uzatma kararlarının verilmesine, sadece gerçek kişiler hakkında
uygulanabilecek bir tedbir olmasına rağmen dernek, vakıf, şirket gibi kuruluşlarla belli
adreslerin teknik araçlarla izlenmesine kadar çok geniş bir alana uzanan, özellikle
Başbakanlık, Bakanlıklar ve MİT gibi Devletin üst düzeyde ve kritik makamlarında görevli
bürokratların hedef şahıs yapılmak suretiyle kendilerinin ve iletişim araçlarını kullanan T.C.
Başbakanı, Bakanlar, eski ve hâlen görevdeki Milletvekilleri ile MİT Müsteşarı gibi devletin
en üst makamlardaki yöneticilerinin soruşturmaya dahil edildiği ve soruşturma konusuyla
neden/ sonuç ilişkisi kurulamadan, gizli kalması gereken iletişimlerinin dinlenmesi ve kayda
alınmasına zemin hazırladığı, ilgililerden gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve
belgeler sunulamadığı halde, muhatapların var olup olmadığının dahi değerlendirilmediği,
Devlet ricalinin bir silahlı terör örgütüyle bağlantılarının olduğu algısı oluşturularak, bazen
önceki tedbir kararına kıyasla kesintinin gerçekleştiği dahi nazara alınmaksızın, bazen de
tedbirin kim ya da kimler hakkında talep edildiği açıklanmaksızın davacının 3 kez iletişimin
tespiti, kayda alınması ve uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği anlaşılmaktadır.
Devleti oluşturan Yasama, Yürütme ve Yargı organları Anayasa ve kanunlar çerçevesinde
görevlerini yerine getirirler. Bu erkler hukuk devletinde Anayasa ve kanunların vermediği bir
yetkiyi kullanamazlar. Devletin yargı, emniyet ve istihbarat gibi stratejik müesseselerine
sızmış olan FETÖ ile irtibatlı ve iltisaklı yargı mensupları ve kolluk görevlilerince hayal ürünü
bir terör örgütü ihdas edilerek, bu örgüte üyelik ve örgütün amaçları doğrultusunda faaliyet
gösterdikleri gerekçesiyle o tarihte yürütme yetkisi ve görevini yerine getiren Türkiye
Cumhuriyeti Başbakanının, Bakanlarının, MİT Müsteşarının, üst düzey devlet yöneticilerinin
ve Milletvekillerinin açılan torba soruşturma kapsamına hukuka aykırı bir şekilde dahil
edilerek iletişimlerinin denetlenmesine yönelik kararların verilebilmesi ağır hukuki sonuçları
olacak çok ciddi bir olaydır. Oysa hakim ve savcılar ancak yukarıda da açıkladığımız üzere
usulü ve sınırları kanunlarla belirlenen çerçevede bu yetkilerini kullanabilirler. Bu yetkinin
sınırlarının pervasızca aşılabilmesi, müteaddit defalar aşma iradesinin ortaya konulması
yargısal faaliyet kapsamının ötesinde başka bir amaca hizmet edildiği kanaatini
güçlendirmektedir. Nitekim davacı anılan torba soruşturma kapsamında farklı tarihlerde 3
kez hukuka aykırı dinleme/ teknik takip kararları vererek hakimlik şeref ve onurunu
memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak kadar ileriye götürdüğü kanaatini teyit etmektedir.
Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile davacı hakkında yürütülmüş olan
soruşturmalar kapsamında ortaya konulan bilgi, belge ve deliller bir bütün olarak
değerlendirildiğinde; davacının sözde terör örgütü "Selam-Tevhid" dosyası kapsamında
müteaddit defa verdiği iletişimin denetlenmesi kararlarında sübjektif şartların
değerlendirilmediği, objektif şartların da yeterince irdelenmediği görülmüştür. Tedbire
başvurma nedenleri noktasında suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve
başka suretle delil elde etme imkânının bulunmaması şartlarının varlığı değerlendirilip
yargılama yapmadan talep formundaki bilgilerin doğru olduğu kabulüyle karar verildiği
görülmüştür. Öte yandan Türkiye Cumhuriyeti Başbakanının, Bakanlarının, MİT
Müsteşarının, üst düzey devlet yöneticilerinin ve Milletvekillerinin de dahil edilerek Türk
Milletinin tamamını ilgilendiren böylesine önemli bir soruşturmada verilen dinleme
kararlarının usulü dairesinde çok ciddi bir inceleme sonunda karara bağlanması gerekirken,
bu hassasiyetin gösterilmemiş olması da eylem birliği içinde bulunduğu başka bir
organizasyonla planlı ve sistematik bir şekilde hareket edildiğini göstermektedir. İddia edilen
hayali isimde bir terör örgütünün olup olmadığı dahi tartışılmadan, üst düzey devlet
yöneticilerinin isminin dinlenilecekler listesine eklenmesi yargılama faaliyetinin ötesinde
FETÖ'nün yargı ve kolluk eliyle yürütme yetkisine müdahale iradesi ve amacına dönüşen
davacının bu eylemlerinin hakimlik şeref ve onurunu memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak
nitelikte olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

V-SONUÇ

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ve irtibatlı olduğu yargı kararlarıyla sabit olan
davacının bu dosya kapsamındaki FETÖ'nün gizli ve illegal amaçlarının gerçekleşmesini
hedefleyen yukarıda izah edilen fiillerinin niteliği ve ağırlığı da dikkate alındığında,

hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını
bozacak nitelikte olduğu sabit görülmekle, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun
69'uncu maddesinin son fıkrası gereğince meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına
ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle iptal yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum.

Üye

İstanbul Barosu tarihiyle, coğrafyasıyla, bugünkü üyelik bileşimiyle eşsizdir. Bu bakımdan şanslısınız ama tabi ki görev ve sorumluluklarınız da ağır.

Sav, savunma, hüküm üçlüsünün ekseninde yer alan savunma olarak amacınız adaleti sağlamaktır.

Eğer bir ülkede hukuk yoksa, iktisat da ikinci plana atılır ve toplumsal yoksullaşma başlar. Bugün Türkiye’de toplumsal yoksullaşma en başta savunmayı, savunma içerisinde de genç avukatları etkilemektedir.

Türkiye Cumhuriyeti hukuk devleti olmasının yanı sıra hem sosyal devlet hem de bir çevre devletidir. Bu açıdan hukuk düzeninin bekçisi olarak sizler; toplumsal adaletin, çevresel adaletin ve Türkiye’deki demokrasi sorunu düşünüldüğünde siyasal adaletin de bekçilerisiniz.

Bugün Anayasamızda demokratik hükümlerin yanında otoriter hükümler yoluyla keyfi uygulamalara tanık oluyorsak, 2017‘de normatif anayasa hukukunda gerçekleşen metamorfoz nedeniyledir.

Asla umutsuz olmamalıyız; çünkü çok zengin bir anayasal ve siyasal mirasımız var. Halkımızın çok büyük bir kısmı demokrasiden yana ve sizler gibi hukuk yolunda azimli ve kararlı bir şekilde yürüyen genç kuşaklarımız var.

Bugün insan hakları dünya anayasası olan, 30 maddelik, 27 Mayıs 1949 günü Resmi Gazete’de yayınlanarak iç hukukumuza dahil edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi metnini de ruhsat alan meslektaşlarımıza ilk kez vermenin sevincindeyiz." dedi.