BANGALORE YARGI ETİĞİ İLKELERİ
1-) Bu ilkeler, Birleşmiş Milletler’in 2000 yılı Nisan ayında Viyana’da gerçekleştirilen ilk toplantısından sonra Şubat 2001 tarihinde Hindistan’ın Bangalore şehrinde gerçekleştirilen ikinci toplantıda, Yargısal Tutarlılığın Kuvvetlendirilmesi Hakkındaki Yargı Grubu
tarafından taslak olarak kabul edilmiştir.

2-) 25-26 2002 Kasım tarihlerinde Lahey Barış Sarayında yapılan Adalet Başkanları Yuvarlak Masa Toplantısında, Yargısal Tutarlılığın Kuvvetlendirilmesi Hakkındaki Yargı Grubu tarafından ilk taslak gözden geçirilmiş ve taslak üzerinde anlaşma sağlanmıştır.

3-) Bangalore İlkeleri, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu’nun 23 Nisan 2003 tarihli oturumunda kabul edilmiştir.

4-) Avrupa Konseyi’nin Avrupa Hakimleri Danışma Komitesi de bu ilkeleri, 13 Kasım 2000 tarihli oturumunda (ilkeler henüz BM tarafından
onaylanmadan) Bakanlar Komitesi’ne bu konuda tavsiye kararı vaz’etmek üzere önermiştir.

Resim: Bangalore HighCourt   


Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler

T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.1
2003/43 Sayılı

Birleşmiş Milletler

BANGALOR YARGI ETİĞİ İLKELERİ


Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler

T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.2

ÖNSÖZ

Uluslararası İnsan Hakları Bildirgesi’nin, herkesin, hak ve yükümlülüklerinin
belirlenmesinde ve kendisine herhangi bir suç isnâdında bağımsız ve tarafsız bir mahkeme
tarafından tam bir eşitlikle, âdil ve alenî olarak yargılanma hakkına sahip olduğunu temel bir
prensip olarak tanımış olmasından,

Siyâsî ve Medenî Haklar Uluslararası Sözleşmesi’nin, herkesin mahkemeler önünde
eşit olduğuna, ve hakkındaki bir suç isnâdının veya hak ve yükümlülükleri ilgili bir hukuki
uyuşmazlığın karara bağlanmasında, hukuken kurulmuş yetkili, bağımsız ve tarafsız bir yargı
yeri tarafından âdil ve alenî olarak, sebepsiz gecikme olmaksızın, yargılanma hakkına sahip
olduğunu garanti altına almış olmasından,
Bölgesel insan hakları belgelerinde, ulusal anayasalarda, yasalarda ve yazılı olmayan
hukukta, ve hukuksal teâmül ve geleneklerde yukarıda anılan prensip ve hakların tanınmış
olması ya da yansıtılmış olmasından,

Diğer tüm hakların, nihâî anlamda icra edilebilmesinin, yargıya ilişkin konuların tam
ve doğru bir şekilde yönetimine bağlı olması keyfiyetinin; insan haklarının korunması
açısından yetkili, bağımsız ve tarafsız bir yargıya vurgulama yaptığından,
Aynı şekilde yetkili, bağımsız ve tarafsız bir yargının, meşrûiyet ve hukuk devleti
ilkesine riayet açısından, mahkemelerin görevlerini yerine getirip getirmediği hususunda
esaslı bir unsur olmasından,

Modern ve demokratik bir toplamda, yargının iç tutarlılığı ve manevi gücü ile yargı
sistemine olan kamusal güvenin son derece önemli olmasından,
Bireysel ve kurumsal olarak, yargı sistemine olan güveni sürdürme ve artırma çabası
ve kamusal bir güvence olarak, hâkimlerin hâkimlik makamına saygı göstermeleri ve onur
duymalarının esas olmasından,

Yargı etiği ile ilgili yüksek standartları muhâfaza etmeye ve ilerletmeye yönelik temel
sorumluluğun, her ülkede yine yargının üzerinde olmasından,
Ve Yargının Bağımsızlığına Dair Birleşmiş Milletler Temel İlkelerinin yargının
bağımsızlığını güvence altına almak ve ilerletmek için dizayn edilmiş olması ve evvelemirde
bu ilkelerin devletlere yöneltilmiş olmasından,

DOLAYI,
Hâkimlere yönelik meslek ahlâkı standartlarını oluşturmak niyetiyle, AŞAĞIDAKİ
PRENSİPLER tasarlanmıştır. Bu prensipler, hâkimlere rehberlik edecek ve yargı etiğini
düzenleyecek bir çerçeveyi yargıya temin edecek şekilde öngörülmüştür. Yine bu prensipler,
yasama ve yürütme mensupları ile avukatların ve kamuoyunun, yargıya daha iyi destek
olmalarına ve onu daha iyi anlamalarına yardımcı olacak şekilde tasarlanmıştır. Bu prensipler,
hâkimlerin; yargı mesleği standartlarını takviye etmek üzere oluşturulan ve bizzat kendileri de
bağımsız ve tarafsız olan uygun kurumlar karşısında, meslekî davranışlarından dolayı sorumlu
olduklarını varsayar ve bu prensipler, hâkimleri bağlayıcı mevcut hukuk ve davranış
kurallarını değiştirmeyi değil onları tamamlamak niyetiyle öngörülmüştür. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler

T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.3

Değer 1:
BAĞIMSIZLIK
İlke:
Yargı bağımsızlığı, hukuk devletinin ön koşulu ve âdil yargılanmanın temel
garantisidir. Bundan dolayı hâkim, hem bireysel hem de kurumsal yönleriyle yargı
bağımsızlığını temsil ve muhâfaza etmelidir.
Uygulama:

1.1 Hâkim, doğrudan ya da dolayısıyla her hangi bir sebeple ya da her hangi bir
yerden gelen müdâhale, tehdit, baskı, teşvik ve tüm hâricî etkilerden uzak,
hâkimin olayları değerlendirmesi temelinde, vicdânî hukuk anlayışı ile uyum
içerisinde bağımsız olarak yargısal işlevini yerine getirmelidir.

1.2 Hâkim, genelde toplumdan, özelde ise karar vermek zorunda olduğu ihtilâfın
taraflarından bağımsızdır.

1.3 Hâkim, yasama ve yürütme organlarının etkisi ve bu organlarla uygun
olmayan ilişkilerden fiîlen uzak olmakla kalmayıp, aynı zamanda öyle
görünmelidir de.

1.4 Hâkim, yargısal görevlerini yerine getirirken, tek başına karar vermek zorunda
olduğu hususlarda diğer yargıçlardan da bağımsızdır.

1.5 Hâkim, yargının kurumsal ve eylemsel bağımsızlığını sürdürmek ve arttırmak
için, yargısal görevlerinin ifasına yönelik koruma tedbirlerini almalı ve bunları
artırmalıdır.

1.6 Hâkim, yargı bağımsızlığını sürdürmede esas olan yargıya yönelik kamusal
güveni güçlendirmek amacıyla, yargı etiği ile ilgili yüksek standartlar
sergilemeli ve bunları ilerletmelidir.

Değer 2:

TARAFSIZLIK
İlke:
Tarafsızlık, yargı görevinin tam ve doğru bir şekilde yerine getirilmesinin
esasıdır. Bu prensip, sadece bizâtihî karar için değil aynı zamanda kararın
oluşturulduğu süreç açısından da geçerlidir.

Uygulama: 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.4

2.1 Hâkim, yargısal görevlerini tarafsız, önyargısız ve iltimassız olarak yerine
getirmelidir.

2.2 Hâkim, mahkemede ve mahkeme dışında, yargı ve yargıç tarafsızlığı açısından
kamuoyu, hukuk mesleği ve dava taraflarının güvenini sağlayacak ve artıracak
davranışlar içerisinde olmalıdır.

2.3 Hâkim, duruşma ve karar aşamalarında, kendisini yargılamadan zorunlu olarak
el çektirecek olasılıkları makul ölçüler içerisinde asgariye indirecek şekilde
hareket etmelidir.

2.4 Hâkim, önündeki bir dava veya önüne gelme ihtimâli olan bir konu hakkında,
bilerek ve isteyerek; yargılama aşamasının sonuçlarını veya sürecin açıkça
âdilânelik vasfını makul ölçüler çerçevesinde etkileyecek veya zayıflatacak
hiçbir yorumda bulunmamalıdır. Ayrıca hâkim, her hangi bir şahsın ya da
meselenin âdil yargılanmasını etkileyebilecek alenî olsun veya olmasın her
hangi bir yorum da yapmamalıdır.

2.5 Hâkim, tarafsız olarak karar veremeyeceği durumda veya makul olarak
düşünme yeteneği olan bir kişide tarafsız olarak karar veremeyeceği izlenimi
yaratması halinde, yargılamanın her hangi bir aşamasına katılmaktan
çekinmelidir. Sınırlı sayıda sayılmamakla birlikte bu durum aşağıdaki
ihtimâllerde söz konusu olur:

2.5.1 Hâkimin, yargılama aşamasında delil kâbilinden tartışılan olaylarla
ilgili kişisel bir bilgiye sahip olması veya davanın bir tarafıyla ilgili
gerçek bir önyargı veya tarafgirlik içerisinde olması veya

2.5.2 Hâkimin ihtilâf konusu davada, olaya ilişkin bir tanıklığının olması ya
da daha önceden bu konuda avukat olarak hizmet vermiş olması veya

2.5.3 Hâkim ya da hâkimin ailesinden birisinin ihtilâf konusu dava
sonuçlarıyla ilgili ekonomik bir çıkarının olması.

Davaya bakmaya devam edecek yeni bir mahkemenin kurulamaması halinde
veya hiçbir şeyin yapılmamasının durumun aciliyeti nedeniyle ciddi şekilde
adaletsizliğe yol açacağı halde hâkime, görevden el çektirmek gerekmez.
Değer 3:

DOĞRULUK ve TUTARLILIK
İlke:
Doğruluk ve tutarlılık, yargı görevinin düzgün bir şekilde yerine getirilmesinde
esastır.
Uygulama: 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.5

3.1 Hâkim, meslekî davranış şekli itibariyle, makul olarak düşünme yeteneği olan
bir kişide her hangi bir serzenişe yol açmayacak hal ve tavır içinde olmalıdır.

3.2 Hâkimin hal ve davranış tarzı, yargının doğruluğuna ve tutarlılığına ilişkin
inancı kuvvetlendirici nitelikte olmalıdır: Adaletin gerçek anlamda sağlanması
kadar gerçekleştirildiğinin görüntü olarak sağlanması da önemlidir.

Değer 4:
DÜRÜSTLÜK
İlke:
Dürüstlük ve dürüstlüğün görüntü olarak ortaya konuluşu, bir hâkimin tüm
etkinliklerini icrada esaslı bir unsurdur.

Uygulama:
4.1 Hâkim, hâkimden sâdır olan tüm etkinliklerde yakışıksız ve yakışık almayan
görüntüler içerisinde olmaktan kaçınmalıdır.

4.2 Kamunun sürekli denetim sujesi olarak hâkim, normal bir vatandaş tarafından
sıkıntı verici olarak görülebilecek kişisel sınırlamaları kabullenmeli ve bunlara
isteyerek ve özgürce uymalıdır. Hâkim, özellikle yargı mesleğinin onuruyla
uyumlu bir tarzda davranmalıdır.

4.3 Hâkim, kendi mahkemesinde hukuk mesleğini icra eden kimselerle olan
bireysel ilişkilerinde, objektif olarak bakıldığında tarafgirlik veya bir tarafa
meyletme görüntüsü ya da şüphe doğuracak durumlardan kaçınmalıdır.

4.4 Hâkim, ailesini temsil eden birisinin davacı olduğu veya böyle bir kimsenin
her hangi bir şekilde ilişkili olduğu davalara bakmamalıdır.

4.5 Hâkim, ikâmetgahının, hukuk mesleğini icra eden birisi tarafından
müşterilerini veya bu kişinin diğer meslektaşlarını kabul yeri olarak
kullanılmasına izin vermemelidir.
4.6 Hâkim, diğer vatandaşlar gibi, ifade, inanç ve dernek kurma ve toplanma
özgürlüğüne sahiptir, ancak bu hakların kullanılmasında, yargı mesleğinin
onurunu, yargının bağımsızlığını ve tarafsızlığını koruyacak şekilde
davranmalıdır.

4.7 Hâkim, şahsına ait olan ve kendisine emanet olarak bırakılan mal varlığını
bildirmeli ve aile üyelerinin mal varlıklarının bildirimine ilişkin makul bir çaba
sarf etmelidir.

4.8 Hâkim; ailesinin, sosyal veya diğer ilişkilerinin, hâkim olarak meslekî
davranışlarını veya vereceği yargısal kararı etkilemesine izin vermemelidir. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.6

4.9 Hâkim, hâkimlik mesleğinin prestijini; kendisine, aile üyelerinden birisine
veya her hangi bir kimseye özel çıkar sağlayacak şekilde ne kendisi kullanmalı
ne de başka birisine kullandırtmalıdır. Ayrıca hâkim, yargı görevinin yerine
getirilmesinde, her hangi bir kimsenin kendisini etkileyebileceği izlenimine ne
kendisi yol açmalıdır, ne de başkalarının böyle bir izlenime yol açmalarına
müsaade etmelidir.

4.10 Hâkim tarafından, hâkimlik mesleğinin icrası sırasında elde edilen gizli
bilgiler, hâkimin yargısal göreviyle ilgili olmayan diğer amaçlar için hâkim
tarafından da kullanılamaz ve ifşa edilemez.

4.11 Yargısal görevlerini tam ve eksiksiz bir şekilde icra etmek kaydıyla, hâkim
aşağıdaki faaliyetlerde bulunabilir:

4.11.1 Hukuk, hukuk sistemi, adalet teşkilatı veya bunlarla ilintili diğer
konularda yazı yazabilir, konferans verebilir, ders verebilir ve diğer
etkinliklere katılabilir;

4.11.2 Hukuk, hukuk sistemi, adalet teşkilatı veya bunlarla ilintili diğer
konularla ilgili resmi bir organ önündeki kamuya açık bir oturuma
katılabilir;

4.11.3 Üye olması halinde, bu üyelik bir hâkimin bağımsızlığı ve
tarafsızlığı ilkesine halel getirmeyecekse, resmi bir organın, veya
başka bir idari komisyonun, komitenin veya danışma kurulunun
üyesi olarak hizmet verebilir. Veya

4.11.4 Yargıçlık makamının onurunu zedelememesi ve yargısal görevlerin
yerine getirilmesine engel olmaması koşuluyla, diğer etkinliklere
katılabilir.

4.12 Hâkim, yargıçlık makamında görevli iken avukatlık yapamaz.
4.13 Hâkim, yargıçlarla ilgili derneklere katılabilir veya böyle bir dernek kurabilir,
ya da yargıçların çıkarlarını temsil eden diğer örgütlere katılabilir.

4.14 Hâkim ve aile üyeleri; yargısal görevlerin yerine getirilmesine ilişkin olarak,
bir şeyin hâkim tarafından yapılması, yapılmaması veya yapılmasına kayıtsız
kalınması ile ilintili herhangi bir hediye, bir kredi, bir teberrû ya da bir iltimas
talebinde ne bulunabilir ne de kabul edebilir.

4.15 Hâkim, mahkeme personeline veya nüfûzu, idaresi ve yetkisi tahtında kalan
diğer kişilere, görevlerinin veya işlevlerinin yerine getirilmesine ilişkin olarak;
bir şeyin yapılması, yapılmaması veya yapılmasına kayıtsız kalınması ile
ilintili herhangi bir hediye, bir kredi, bir teberrû ya da bir iltimas talebinde
bulunmaları veya kabul etmeleri konusunda, izin veremez.

4.16 Umuma açıklama konusundaki yasal gerekler ve hukuk gözetilmek suretiyle
hâkim; tarafgirlik görüntüsüne yol açmayacak veya yargısal görevlerin
icrasında hâkimi etkilemek amacıyla verildiği izlenimi yaratmayacak hatıra
kâbilinden hediye, ödül veya benzeri şeyi alabilir. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler

T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.7
Değer 5:
EŞİTLİK
İlke:
Yargıçlık makamının gerektirdiği performans açısından asıl olan; herkesin
mahkemeler önünde eşit muameleye tabi tutulmasını sağlamaktır.

Uygulama:
5.1 Hâkim, toplumdaki çeşitliliğin ve sınırlı sayıda olamamakla birlikte ırk, renk,
cinsiyet, din, tabiiyet, sosyal sınıf, sakatlık, yaş, evlilik durumu, cinsel
yönelim, sosyal ve ekonomik durum ve benzeri diğer sebeplerden neşet eden
farklılıkların (davaya mesnet olmayan sebepler) şuurunda olmak ve bunları
anlamak zorundadır.

5.2 Hâkim, yargıçlık görevini yerine getirirken , davaya mesnet olmayan sebeplere
dayanarak herhangi bir kişi ya da gruba karşı sözle veya davranışlarıyla meyilli
ya da önyargılı olarak hareket edemez.
5.3 Hâkim, yargısal görevlerini; davaya mesnet olmayan ve yargı görevinin
düzgün bir şekilde işlemesinde ehemmiyetsiz olan sebeplerde bir ayrımcılığa
gitmeksizin davanın tarafları, tanıklar, avukatlar, mahkeme personeli ve yargı
görevini icra eden meslektaşları dahil herkes için uygun yasal mülahazalarla
yerine getirmelidir.

5.4 Hâkim, mahkeme personeline veya hâkimin nüfuzu, yönetimi veya denetimi
tahtında olan diğer kişilere; hâkimin önüne gelmiş bir konuda, davaya mesnet
olmayan sebeplere dayanarak, bireyler arasında ayırımcılık yapmalarına izin
vermemelidir.

5.5 Hâkim, mahkeme önündeki yargılama aşamasında, avukatlardan; sözleriyle ya
da davranışlarıyla, yargılama konusunun ve savunma konusunun bu sebep
olması hali dışında, davaya mesnet olmayan sebeplere dayanarak herhangi bir
kişi ya da gruba karşı meyilli ya da önyargılı olduklarını izhar etmemelerini
talep etmelidir.
Değer 6:

EHLİYET VE LİYÂKAT

İlke:
Ehliyet ve liyâkat, yargıçlık makamının gerektirdiği performansın ön koşuludur. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.8
Uygulama:

6.1 Bir hâkimin yargısal görevleri, diğer tüm etkinliklerin önünde yer alır.

6.2 Hâkim, meslekî aktivitesini, sadece mahkemedeki yargısal işlevler ile
sorumlulukların yerine getirilmesine ve karar vermeye değil aynı zamanda
mahkemenin işleri ve yargıçlık makamıyla ilgili diğer vazifeleri de içeren
yargısal görevlere adamalıdır.

6.3 Hâkim, yargıçlar için yargının kontrolünde yapılan eğitim ve diğer fırsatları
kollayarak, yargısal görevlerin düzgün bir şekilde icrası için meslekî bilgisini,
becerisini ve bireysel yeteneklerini sürdürmek ve artırmak için gerekli adımları
atmalıdır.

6.4 Hâkim, uluslararası sözleşmeleri ve insan hakları normlarını oluşturan diğer
belgeleri kapsayan uluslararası hukuk gelişmeleri hakkında kendisini sürekli
güncellemelidir.

6.5 Hâkim, mahkeme kararlarının verilmesi de dahil tüm yargısal görevlerini etkin
bir şekilde, âdilâne ve makul bir süre içerisinde yerine getirmelidir.

6.6 Hâkim, mahkemedeki tüm yargılama aşamalarında düzeni ve uygun hareket
edilmesini sağlamalı, davanın tarafları, jüri üyeleri, tanıklar, avukatlar ve
diyalog kurduğu resmi bir sıfatı haiz diğer kişilerle ilişkilerinde sabırlı, nazik
ve vakur olmalıdır. Hâkim, aynı davranış tarzını tarafların yasal
temsilcilerinden, mahkeme personelinden ve hâkimin nüfuzu, yönetimi ve
denetimine bağlı diğer kişilerden de talep etmelidir.
6.7 Hâkim, yargısal görevlerini layıkıyla yerine getirmesine uygun düşmeyen
davranışlar içerisinde bulunamaz.


YÜRÜRLÜK
Yargıçlık makamının niteliği sebebiyle,
bu prensipleri yürürlüğe koyacak mekanizmalar şayet hâlihazırda hukuklarında
mevcut değilse, ulusal adalet teşkilatı,
bu prensipleri yürürlüğe koymayı temin edecek etkili tedbirleri almalıdır.

TANIMLAR
Metnin bağlamı aksine izin vermedikçe ya da gerektirmedikçe, prensiplerin
anlatımında kullanılan kelimeler aşağıdaki anlamlarda kullanılmıştır.
“Mahkeme personeli”; katipler de dahil hâkimin personelini içerir. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.9
“Hâkim”; yargı yetkisini kullanan atanmış kişi anlamına gelir.
“Hâkimin ailesi”; hâkimin eşini, oğlunu, kızını, damadını, gelinini ve evinde yaşamak
kaydıyla çalıştırdığı kimseyi, yakın akrabalarını veya kendisine eşlik eden diğer
kişileri kapsar.
“Hâkimin eşi”; hâkimin aynı evde yaşayan eşini veya hangi cinsten olursa olsun
hâkimle yakın ilişkide olan diğer herhangi bir şahsı kapsar.

AÇIKLAMALAR
1- Uluslar arası Suçların Önlenmesine Dair Birleşmiş Milletler Merkezinin daveti
üzerine 2000 yılı Nisan ayında Viyana’da gerçekleştirilen ilk toplantıda ve
bununla bağlantılı Suçların Önlenmesi ve Suçlulara Muamele Hakkındaki 10.

Birleşmiş Milletler Kongresinde,
Yargısal Tutarlılığı Kuvvetlendirme Hakkındaki Yargı Grubu:
ƒ Bangladeş Adalet Başkanı Latifur Rahman,
ƒ Hindistan’ın Karnataka Eyaleti Adalet Başkanı Bhaskar Rao,
ƒ Nepal Adalet Başkanı Bahadur Shrestha,
ƒ Nijerya Adalet Başkanı Uwais,
ƒ Güney Afrika Anayasa Mahkemesi Başkan Yardımcısı Langa,
ƒ Tanzanya Adalet Başkanı Nyalali ve
ƒ Uganda Adalet Başkanı Odoki’nin hazır bulunduğu,
Hâkim Christopher Weeremantry’nin başkanlığındaki toplantı,
Uluslararası Adalet Mahkemesinin Başkan Yardımcısı, Avusturya Yüksek
Mahkemesi Hâkimi Michael Kirby’nin raportörlüğü ve
Bağımsız Hâkimler ve Hukukçular hakkındaki Birleşmiş Milletler özel
raportörü olan Dato’ Param Cumaraswamy katılımıyla),
yargı görevlilerinin davranışlarını ölçebilecek bir koda gereksinim olduğunu
kabul etmişlerdir. Bu yüzden, Yargı Grubu, yargıda etikle ilgili kabul edilen
kodların analiz edilmesini ve aşağıdaki konularda Yargısal Tutarlılık Programı
Koordinatörü Dr. Nihal Jayawickrama tarafından bir rapor hazırlanmasını talep
etmiştir: (a) benzer kodifikasyonlarda tekrar edilen öz mülahazalar; (b)
hepsinde değil de bazılarında ortaya konulmuş, kimi ülkeler tarafından kabul
edilebilecek kimileri tarafından da kabul edilemeyecek seçimlik ve ilave
mülahazalar.

2- Yukarıda göz önüne serilen direktiflere uygun olarak yargı mesleğiyle ilgili
taslak kodun hazırlanması aşamasında, varolan çeşitli kodlara ve özellikle
aşağıda belirtilen uluslararası belgelere müracaat edilmiştir:
(a) Ağustos 1972 tarihinde Amerika Barolar Birliği tarafından kabul edilen

Yargı Etiği Kodu. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.10
(b) Avusturya Eyaletleri ve Toprakları Adalet Başkanı tarafından Nisan
1977 tarihinde çıkartılan Yargısal Bağımsızlık Prensipleri
Deklarasyonu.

(c) Mayıs 2000 tarihinde Bangladeş Halk Cumhuriyeti Anayasasının 96 (4)

(a) maddesine göre yürütme kuvveti içerisinde kalan Yüksek Yargı
Konseyi tarafından düzenlene Bangladeş Yüksek Mahkeme
Hâkimlerine Yönelik Davranış Kodu.
(d) 1998 tarihli, Kanada Hâkimler Konferansı işbirliği ile hazırlanan ve
Kanada Yargı Konseyi tarafından onaylanan Hâkimler için Etik
Kurallar.
(e) Haziran 1998 tarihli, Hâkimlerin statüsüne dair Avrupa Konseyi Şartı.
(f) 1976 tarihli Idaho Yargı Etiği Kodu.
(g) 1999 tarihli, Hindistan Adalet Başkanları tarafından kabul edilen
Yargısal Hayatla İlgili Değerlerin Yeniden İfadesi.
(h) Yargı Etiği ile İlgili Iowa Kodu.
(i) Haziran 1999 tarihli, Kenya Yargı Mensuplarına Yönelik Davranış
Kodu.
(j) 1994 tarihli, Malezya Federal Anayasasının 125 (3A) maddesince
erklerin kullanılmasında, Yüksek Mahkemelerin Başkanları ve Temyiz
Mahkemesi Başkanı, Adalet Başkanının tavsiyesi üzerine Yang diPertuan
Agong tarafından hazırlanan Malezya Hâkimlerinin Ahlak
Yasası.
(k) Namibya Hâkimler İçin Davranış Yasası.
(l) ABD New York Eyaleti Yargıda Etiği Düzenleyen Kurallar.
(m) Nijerya Federal Cumhuriyeti Yargı Mensupları Davranış Kodu.
(n) Pakistan Yüksek Mahkemesi ve Üst Dereceli Mahkeme Hâkimleri
tarafından ileri sürülen Davranış Kodu.
(o) Eylül 1989 tarihli, Filipinler Yargı Etiği Kodu.
(p) Filipinler Barolar Birliği tarafından teklif edilen, Manila İlk Derece
Hâkimleri tarafından onaylanan, il ve şehir hâkimlerini de kapsayan
Yüksek Mahkemenin idari denetiminde hâkimlerin rehberliği ve
gözetimiyle kabul edilen Filipinler Yargı Ahlakı Kanunları.
(q) Yandina Beyanatı: Kasım 2000 tarihli Solomon Adaları Yargı
Bağımsızlığı Prensipleri. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler

T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.11
(r) Mart 2000 tarihli Adalet Başkanı, Anayasa Mahkemesi Başkanı, Üst
Derece Mahkeme ve Temyiz Mahkemesi Başkanları tarafından
çıkartılan Güney Afrika Hâkimlerine Yönelik Rehber.
(s) Hâkimler ve Sulh Hâkimleri Konferansı tarafından kabul edilen1984
tarihli Tanzanya Yargı Mensupları Davranış Kodu.
(t) Teksas Yargı Etiği Kodu.
(u) Haziran 1989 tarihli, Yüksek ve Üst Derece Mahkemesi hâkimleri
tarafından kabul edilen Hâkimler, Sulh Hâkimleri ve Diğer Yargı
Mensupları Davranış Kodu.
(v) ABD Yargı Konferansı Davranış Kodu.
(w) 1998 tarihli, Virginia Yüksek Mahkemesi tarafından kabul edilip ilan
edilen, Virginia Cumhuriyeti Yargı Etiği Kanunları.
(x) Ekim 1995 tarihli, ABD Washington Eyaleti Yüksek Mahkemesi
tarafından kabul edilen Yargısal Davranış Kodu
(y) Aralık 1999 tarihli, Zambiya Parlamentosu tarafından yasalaştırılan
Yargısal Davranış Yasası.
(z) 1981 tarihinde, Uluslararası Hukukçular Komisyonu, Bağımsız
Hâkimler ve Hukukçular Birliği Merkezi ve Ceza Hukuku Uluslararası
Birliği tarafından toplanan uzmanların oluşturduğu bir komite
tarafından hazırlanan, Yargının Bağımsızlığı üzerine taslak prensipler
(Siracusa Prensipleri).
(aa) 1982 tarihinde, Uluslararası Barolar Birliği tarafından kabul
edilen Minimum Bağımsız Yargı Standartları.
(bb) 1985 tarihli, BM Genel Kurulu tarafından onaylanan, Yargı
Bağımsızlığına Dair BM Temel Prensipleri.
(cc) 1989 tarihli, Yargı Bağımsızlığına Dair Çalışmalar Konusunda
BM Özel Raportörü L.V.Singhvi tarafından hazırlanan
Bağımsız Adalet Üzerine Evrensel Bildiri Tasarısı (Singhvi
Deklerasyonu)
(dd) Ağustos 1997 tarihli, 6.Adalet Başkanları Konferansı tarafından
kabul edilen, Lawasia Bölgesi Yargı Bağımsızlığı Prensipleriyle
İlgili Beijing Beyanatı
(ee) 1998 tarihli, Harare Prensiplerinin etkin bir şekilde
uygulanmasını temin etmeye yönelik, insan hakları, hukuk
devleti ve iyi yönetimin ilerletilmesi açısından, Yasama,
Yürütme ve Yargı ararsındaki ilişkileri iyi idare etmeye dair
Latimer Cumhuriyet Rehberi. 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.12
(ff) Şubat 2000 tarihli, Bağımsız Hâkimler ve Hukukçular Birliği
Merkezi tarafından toplanan uzman grupça kabul edilen Yargı
Sisteminin Tarafsızlığını Sağlamaya ve Yolsuzluğu Önlemeye
ve Yok Etmeye Dair Çerçeve Politika.
Şubat 2001 tarihinde Bangalore’deki ikinci toplantısında,

Yargı Grubu,
- Banladeş Adalet Başkanı Mainur Reza Chowdhury,
- Kanada Adalet Başkanı Claire L’Heureu Dube,
- Hindistan’daki Hindistan’ın Karnataka Eyaleti Adalet Başkanı Reddi,
- Nepal Upadhyay Adalet Başkanı, Nijerya Uwais Adalet Başkanı,
- Güney Afrika Langa Adalet Başkanı,
- Sri Lanka Silva Adalet Başkanı,
- Tanzanya Adalet Başkanı Samatta ve Uganda Adalet Başkanı Odoki’nin
hazır bulunduğu,
Hâkim Weeremantry’nin başkanlığında,
Hâkim Kirby’nin raportörlüğü ve BM Özel Raportörünün katılımı ve BM

İnsan Hakları Yüksek Komiserliğini temsilen BM İnsan Hakları Komitesi
Başkanı Hâkim Bhagwati katılımıyla)
daha önce meydana getirilen taslak üzerindeki çalışmaları ileri götürmüş,
temel değerleri somutlaştırıp ilgili prensipleri formule ederek Yargı Etiğiyle
İlgili Bangalore Taslak Kodu üzerinde anlaşmıştır. Bununla birlikte Yargı
Grubu, Bangalore Taslağının temelde Anglo-sakson hukukunun
uygulandığı ülkelerden gelen hâkimler tarafından geliştirilmesini dikkate
alarak, söz konusu Taslağın yargı etiğiyle ilgili usulüne uygun mevsûk bir
uluslararası belge statüsünü kazanmasını imkan dahiline sokmak için,
Taslağın diğer hukuk geleneğinden gelen hâkimler tarafından da sıkı bir
şekilde gözden geçirilmesinin esas olduğunu belirlemiştir.
Bangalore Taslağı, hem Anglo-sakson hem de kara Avrupa hukuku
hâkimleri arasında basılıp dağıtılmış ve çeşitli yargı konferanslarında
tartışılmıştır.

Haziran 2002 tarihinde,
ƒ Avusturya Hâkimler Birliği Başkan Yardımcısı Reissner,
ƒ Çek Cumhuriyeti Yüksek Mahkeme Hâkimi Fremr,
ƒ Fransa Temyiz Mahkemesi Başkanı Lacabaratas,
ƒ Almanya Federal İdare Mahkemesinde Hâkim Mailmann,
ƒ İtalya Sulh Hâkimi Sabato,
ƒ Lituanya Temyiz Mahkemesinden Hâkim Virgilijus,
ƒ Portekiz Temyiz Mahkemesinden Hâkim Conseiller Afonso,
ƒ Slovenya Yüksek Mahkemesinden Hâkim Ogrizek,
ƒ İsveç Svea Temyiz Mahkemesi Başkanı Hirschfeldt ve
ƒ İngiltere’den Hâkim Mance’ın bulunduğu 
Yargı Etiği ve Yargı Bağımsızlığı Konusunda Uluslararası Belgeler
T.C.Adalet Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü S.13
Avrupa Yargıçları Danışma Konseyi Çalışma Toplantısında (CCJE-GT)

tartışılmıştır. Amerika Barolar Birliğinin inisiyatifiyle Bangalore Taslağı
değişik dillere tercüme ettirilmiş, ve Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri,
özellikle Bosna Hersek, Bulgaristan, Hırvatistan, Kosova, Romanya,
Sırbistan ve Slovokya hâkimleri tarafından gözden geçirilmiştir.
Bangalore Taslağı,
• CCJE-GT’nin yargının bağımsızlığı ile ilgili standartlar üzerine 1 nolu
(2001) görüşü;
• CCJE-GT’nin hâkimlerin meslekî davranışlarını düzenleyen kurallar ve
prensipler üzerine, özellikle, etik, uygun olmayan davranış ve tarafsızlık
üzerine taslak Görüşü;

• Haziran 2002 tarihli Avusturya Adalet Başkanları Konseyi tarafından
yayınlanan Yargısal Davranışla İlgili Rehber,
• Baltık ülkeleri hâkimlerine yönelik Davranış Kuralları Modeli,
• Çin Halk Cumhuriyeti Hâkimlerine Yönelik Yargı Ahlakı Kodu ve
• Makedonya Hâkimler Birliği Yargı Ahlakı Kodu gibi son zamanlarda
çıkartılan yasalardan;
CCJE-GT ve yukarıda belirtilen referanslardan alınan yorumların ışığı
altında yeniden gözden geçirilmiştir.
Gözden geçirilmiş Bangalore Taslağı, Hâkim Weeramantry başkanlığında
Kasım 2002 tarihinde Hollanda’nın Lahey şehrinde gerçekleştirilen Adalet

Başkanları Yuvarlak Masa Toplantısında bir öncekinin yerini almıştır. Bu
toplantıya katılanlar şunlardır:
ƒ Brezilya Federal Temyiz Mahkemesinden Hâkim Vladimir de Freitas
ƒ Çek Cumhuriyeti Yüksek Mahkemesinden Adalet Başkanı İva
Brozova,
ƒ Mısır Yüksek Anayasa Mahkemesinden Adalet Başkanı Mohammad
Fathy Naguib,
ƒ Fransa Temyiz Mahkemesinden Christine Chanet,

ƒ Meksika Yüksek Mahkemesinden Başkan Genaro David Gongora,
ƒ Mozambik Yüksek Mahkemesinden Başkan Mario Mangaze,
ƒ Hollanda’dan Başkan Haak,
ƒ Norveç Yüksek Mahkemesinden Hâkim Trond Dolva, ve
ƒ Filipinler Yüksek Mahkemesinden Adalet Başkanı Hilario Davide.
Aynı zamanda toplantının bir oturumuna Uluslar arası Adalet Mahkemesi
hâkimlerinden aşağıdaki isimler de katılmıştır:
Hâkim Ranjeva (Madagaskar), Hâkim Herezegh (Macaristan), Hâkim
Fleischhauer (Almanya), Hâkim Koroma (Sierra Leone), Hâkim Higgins
(İngiltere), Hâkim Rezek (Brezilya), Hâkim Eleraby (Mısır), ve Ad-Hoc
Hâkim Frank (USA). BM Özel Raportörü toplantıda hazır bulunmuştur.
Bangalore “Yargı Etiği İlkeleri” bu toplantının bir ürünüdür. 
Anahtar Kelimeler:
BangaloreHukuk
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Eee ilklerin kendisi nerede??? 9 ay önce

Doğru Tğrkiye de kaybolmuştur o ilkeler