Bir demokraside asıl olan herkesin eşit olmasıdır.
         
Anayasamız “Herkes, ayrım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” diyor.
         
Ama bazı kişiler, diğerlerine göre “daha fazla eşit” oluyorlar ve çeşitli ayrıcalıklardan, dokunulmazlıklardan yararlanıyorlar.
         
Üstelik bu yararlanma, görev ve yetki arttıkça artıyor.
         
Hiçbir yetkisi olmayan sıradan vatandaşın sorumluluğu daha çok.
         
Yani yetki ve sorumluluk ters orantılı.
         
Bir insanın yetkisi ne kadar çok ise, sorumluluğunun da o ölçüde çok olması gerekirken, yetki arttıkça sorumluluk azalıyor.
         
Örneğin Cumhurbaşkanı’nın resen imzaladığı kararlar aleyhine Anayasa Mahkemesi dahil yargı organlarına başvurulamıyor.
         
Vatana ihanet gibi çok ağır bir suçtan yargılanabilmesi için dahi çok özel koşullar öngörülmüş durumda.
         
Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen Milletvekilleri, Meclis kararı olmadıkça, tutuklanamıyor, yargılanamıyor, sorguya bile çekilemiyor.
         
Haklarında verilmiş olan ceza hükümleri dahi uygulanamıyor.
         
Onun içindir ki, milletvekillerinin işlediği; zimmet, sahtecilik, karşılıksız çek verilmesi, taciz gibi çeşitli suçlardan dolayı çok sayıda dosya, Meclisin deposunda bekliyor.
         
Milletvekili olmayan ve dışardan seçilen Bakanlar da aynı dokunulmazlıklardan yararlanıyor.
         
Hakim ve Savcıların; bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet ve verdikleri her türlü kararlar nedeniyle haklarında dava açılamıyor.
         
Hakim ve Savcıların işledikleri “kişisel kusur, haksız fiil ve diğer sorumluluk” sebeplerine dayanılarak da olsa, aleyhlerine tazminat davası açılamıyor.
         
Görev nedeniyle yapılan kusur ve hatalı hareketler, yanlış kararlar da “takdir hatası” sayılarak işlem yapılamıyor.
         
Bu kadarı fazla demeyin; Milletvekillerinin ve hakim ve savcıların “trafikte işledikleri suçlar” dahi örtülü bir biçimde  dokunulmazlık zırhına büründü.
         
Memurlar ve diğer kamu görevlileri hakkında işledikleri iddia edilen suçlardan ötürü ceza kovuşturması açılması, kanunda gösterilen idari makamların iznine bağlı.

Bir memur veya kamu görevlisi hakkında dava açılmasına “izin verilmediği takdirde” hakkında dava dahi açılamıyor.

Ama yaşadığımız günlerde örneklerini gördüğümüz üzere “iyi saatte olsunları ürküttüğün takdirde” bu yasal sorumsuzlukların hiçbir işlemiyor.

Mafya
 adamlarının ve zengin iş adamlarının dokunulmazlığı is bir başka alem.

Ellerini “beline” veya “cebine” attığı zaman akan sular duruyor.

Demek ki dokunulmazlıklardan yararlanmak için “sıradan insan” olmayacaksın.

Ha, yakayı kurtarmak için bir diğer unsur daha var:

Yolsuzluğun miktarı.

Onu da Ziya Paşa belirtmiş.

Milyonla çalan mesnet-i izzette ser-efraz,

Birkaç kuruşun mürtekibi cayi kürektir
.”
 
Av.A.Erdem AKYÜZ
 
 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
züleyha taşer 1 yıl önce

elinize sağlık, yazılarınızı paylaşıyorum. sizin gibi yazarlara yer veren sayfanızı da kutlarım.