T.C.
Yargıtay
Ceza Genel Kurulu
2026/139 E., 2026/190 K.
"İçtihat Metni"
KARARI VEREN
YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 1824-1352
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuğun teşebbüs aşamasında kalan çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2018 tarihli ve 42-47 sayılı hükme yönelik katılanlar ... ve Bakanlık vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyanın gönderildiği Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 13.02.2019 tarih ve 1784-356 sayı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararının CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1, 35/1, 31/3, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ertelemeye, bu hükmünde suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 07.04.2025 tarih ve 28626-2603 sayı ile; "Tanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdur hakkında tanzim edilen raporlar, savunma, sanığın cinsel istismara yönelik eylemlerinin şüphede kalıp kesinlik içermemesi ve tüm dosya kapsamına göre; Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine kabulü ile mahkûmiyet kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi ise 17.09.2025 tarih ve 1824-1352 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar vermiştir.
Direnme kararına konu bu hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2025 tarihli ve 123341 sayılı onama istekli tebliğnamesi ile dosya CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.01.2026 tarih ve 9186-322 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN
Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suça sürüklenen çocuğa isnat edilen teşebbüs aşamasında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; Cumhuriyet savcısının temyiz talebi hususunda tebliğnamede bir görüş belirtilmediğinden Özel Dairece bu hususta ek görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildikten sonra direnme kararına ilişkin değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunup bulunmadığının tespitine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 08.01.2025 tarihli ve 368-9 sayılı içtihadı ile diğer müstakar kararlarında açıklandığı üzere;
Yargıtay Kanunu'nun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz yoluyla incelenmesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Yargıtay Kanunu'nun 28/3. maddesinde yer verilen ve esasen uygulama alanı kalmayan istisna haricinde tüm temyiz edenlere ve temyiz edilen tüm hükümlere yönelik hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi zorunludur.
Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararına konu hükmünün, Cumhuriyet savcısı tarafından 02.10.2025 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2025 tarihli ve 123341 sayılı tebliğnamesinde temyiz edenler arasında Cumhuriyet savcısının belirtilmediği, Özel Dairece yapılan incelemede de Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin yer almadığı ve direnme kararına konu hükmün bu hâliyle Ceza Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılan dosyada;
Özel Dairece inceleme yapılabilmesi için, öncelikle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca direnme kararına konu hükme yönelik diğer temyiz edenler tarafından ileri sürülen temyiz nedenlerinin yanı sıra Cumhuriyet savcısının 02.10.2025 tarihli temyiz isteminin de değerlendirildiği bir ek tebliğname düzenlendikten sonra tüm temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenmesi gerektiğinden dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Özel Dairece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.
IV. KARAR
1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.01.2026 tarihli ve 9186-322 sayılı kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, Cumhuriyet savcısının temyiz talebine ilişkin ek görüş bildirilmesi ve direnme kararına konu hükme yönelik temyiz denetimi yapılması için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2026 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
