T.C.
Yargıtay
4. Ceza Dairesi
2021/42628 E., 2024/9639 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/108 E., 2021/182 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkındaki mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilerek bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, aynı Kanun'un 43, 32 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 32, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, Yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde, hâkim, avukat, bilirkişiler ve kolluk güçlerinin sanığa ait araziye keşfe gittikleri, sanığın dava konusu olmayan yer için de keşif yapılmasını istediği, hâkim tarafından bunun mümkün olmadığının söylenmesi üzerine sanığın "biz keşif yaptırmayız, arazimizden çıkın, biz buradan yol geçirtmeyiz, kafanıza sıkarız, siz vali, kaymakam değilsiniz, keşfi istediğimiz gibi yapmazsanız, sizi valiye şikayet edeceğiz, diğer arazilerimiz de kamulaştırılmayacaksa buranın da tespit edilmesine izin vermiyoruz, arazimizden çıkın gidin" dediği, ayrıca sanık tarafından hâkime "biz bilmiyor muyuz, siz PKK'ya yardım eden kişilersiniz, işbirlikçisiniz" demek suretiyle hakarette bulunduğu" iddiası ile açılan davada Yerel Mahkemece sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Şikâyetçilerin beyanları, olay tutanağı, tanık anlatımları, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2024 tarihinde karar verildi.
