Bir kişi, yaşamının sonuna kadar bakılıp gözetilmesi karşılığında taşınmazını başka bir kişiye devretmiş olsun. Bakım borçlusu, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yıllarca yerine getirsin. Ancak aynı binada yaşayan oğlu, bakım alacaklısını tehdit etsin. Can güvenliğinden endişe eden bakım alacaklısı evden ayrılsın ve bundan sonraki bakımını akrabalarının yardımıyla sürdürmek zorunda kalsın.

Bu durumda bakım alacaklısı, bakım borçlusunun oğlunun davranışını gerekçe göstererek ölünceye kadar bakma sözleşmesini feshedebilir mi? Bakım borçlusu, tehdit eylemini bizzat gerçekleştirmediğini ileri sürerek sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunabilir mi? Sözleşme feshedilirse daha önce devredilen taşınmaz geri alınabilir mi?

Uyuşmazlığın çözümü, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 617. maddesinde düzenlenen haklı sebeple fesih hakkının kapsamına bağlıdır. Özellikle sözleşmenin devamının çekilmez hale gelmesi, bakım borçlusunun üçüncü kişinin eyleminden sorumluluğu ve feshin hukuki sonuçları ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

1. Bakım Borcunun Kapsamı ve Aile Topluluğunun Önemi

Ölünceye kadar bakma sözleşmesi, TBK m. 611 uyarınca bakım borçlusunun bakım alacaklısını yaşamı boyunca bakıp gözetmeyi, bakım alacaklısının ise bunun karşılığında bir malvarlığını veya bazı malvarlığı değerlerini devretmeyi üstlendiği sözleşmedir.[1]

Sözleşmenin temel özelliği, bakım ediminin sürekli olması ve taraflar arasında kişisel bir güven ilişkisi kurmasıdır. Bakım alacaklısı, yaşamının geri kalanında temel ihtiyaçlarının karşılanmasını bakım borçlusuna bırakmaktadır.

TBK m. 614/1 gereğince bakım alacaklısı, sözleşmenin kurulmasıyla bakım borçlusunun aile topluluğuna katılır. Bakım borçlusu, aldığı malların değerini ve bakım alacaklısının önceki sosyal durumunu gözeterek hakkaniyetin gerektirdiği edimleri yerine getirmekle yükümlüdür.

Kanun'da uygun gıda ve konut sağlanması, hastalık halinde gerekli özenin gösterilmesi ve tedavinin yaptırılması özellikle belirtilmiştir.

Bununla birlikte bakım borcu yalnızca maddi ihtiyaçların karşılanmasıyla sınırlı değildir. Bakım alacaklısının güvenli bir ortamda yaşaması, kişisel bütünlüğünün korunması ve manevi yönden desteklenmesi de bakım ilişkisinin kapsamındadır.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, bakım borçlusunun yükümlülüklerinin barınma, beslenme ve tedavinin yanında manevi yardım ve desteği de içerdiğini kabul etmektedir.[2]

Bu nedenle bakım alacaklısının gıda ve barınma ihtiyaçlarının karşılanmış olması, aile bireyleri tarafından gerçekleştirilen tehdit, şiddet veya ağır kötü muamelelerin sözleşme bakımından değerlendirilmesine engel değildir.

Özellikle bakım alacaklısının bakım borçlusuyla aynı aile ortamında yaşadığı durumlarda, aile bireylerinin davranışları bakım ilişkisinin sürdürülmesi üzerinde doğrudan etkili olabilmektedir.

2. Aile Üyesinin Tehdidi TBK m. 617 Kapsamında Haklı Fesih Sebebi Oluşturur mu?

TBK m. 617/1, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin önel verilmeksizin feshedilmesini iki farklı sebebe bağlamıştır.

Bunlardan ilki, sözleşmeden doğan borçlara aykırılık nedeniyle sözleşmenin devamının çekilmez hale gelmesidir.

İkincisi ise başka önemli sebeplerin sözleşmenin devamını imkansız hale getirmesi veya aşırı ölçüde güçleştirmesidir.[3]

Kanunun düzenlemesi karşısında haklı sebeple fesih hakkının doğması için her durumda bakım borçlusunun doğrudan kusurlu davranışının bulunması zorunlu değildir.

Örneğin bakım borçlusunun oğlunun bakım alacaklısını ciddi biçimde tehdit etmesi ve bu olay nedeniyle güvenli ortak yaşamın sürdürülmesinin mümkün olmaması, sözleşmenin feshi bakımından önemli sebep oluşturabilir.

Burada belirleyici olan, tehdidin bakım ilişkisi üzerindeki etkisidir.

Tehdidin ağırlığı, gerçekleştiği ortam, bakım alacaklısının yaşı ve sağlık durumu, tehlikenin devam edip etmediği ve bakım borçlusunun güvenli bir bakım ortamı sağlayıp sağlayamadığı birlikte değerlendirilmelidir.

Örneğin bakım alacaklısının ciddi bir tehdit nedeniyle evden ayrılması, olaydan sonra bakım yükümlülüğünün yerine getirilmemesi ve kişinin ihtiyaçlarının üçüncü kişiler tarafından karşılanması, sözleşmenin devamının çekilmez hale geldiğini gösteren önemli olgulardır.

Buna karşılık aile üyeleri arasında yaşanan her anlaşmazlık fesih hakkı doğurmaz. Yaşanan olayın sözleşme ilişkisini sürdürmeyi dürüstlük kuralı bakımından beklenemez hale getirecek ağırlıkta olması gerekir.

Gülşah Sinem Aydın, TBK m. 617 kapsamında haklı sebeple fesih hakkını incelerken sözleşmenin devamının çekilmez hale gelmesini objektif ve subjektif koşullar çerçevesinde değerlendirmektedir. Bu kapsamda önemli sebebin varlığı, somut olayın özelliklerine ve tarafların içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir.[4]

Dolayısıyla bakım borçlusunun oğlunun gerçekleştirdiği tehdit, bakım alacaklısının güvenliğini ciddi biçimde tehlikeye düşürmüş ve sözleşmenin devamını çekilmez hale getirmişse TBK m. 617 kapsamında haklı fesih sebebi oluşturabilir.

3. Bakım Borçlusu Oğlunun Eylemlerinden Sorumlu Tutulabilir mi?

Aile üyesinin tehdit eyleminin sözleşmenin feshine etkisi ile bakım borçlusunun bu eylem nedeniyle tazminat sorumluluğunun bulunması farklı hukuki sorunlardır.

TBK m. 617 kapsamında sözleşmenin devamının çekilmez hale gelmesi, bakım borçlusunun tehdide doğrudan katılması dışında da gerçekleşebilir. Buna karşılık üçüncü kişinin fiilinden dolayı bakım borçlusuna tazminat sorumluluğu yüklenmesi ayrı koşullara bağlıdır.

Bu noktada TBK m. 116'da düzenlenen yardımcı kişilerin fiillerinden sorumluluk hükmü önem taşımaktadır.

Anılan düzenleme uyarınca borçlu, borcun ifasını veya borç ilişkisinden doğan bir hakkın kullanılmasını bıraktığı yardımcı kişilerin, bu faaliyet sırasında karşı tarafa verdikleri zararlardan sorumlu tutulabilir.[5]

Ancak bakım borçlusunun oğlunun yalnızca aile bireyi olması, onun kendiliğinden ifa yardımcısı sayılması için yeterli değildir.

Örneğin bakım borçlusu, bakım ve gözetim hizmetinin yerine getirilmesini oğluna bırakmışsa ve oğlu bu görev sırasında bakım alacaklısına zarar vermişse TBK m. 116 kapsamında sorumluluk gündeme gelebilir.

Buna karşılık bakım borçlusunun oğlunun bakım edimiyle bağlantısı bulunmayan bağımsız bir davranışı söz konusuysa yardımcı kişinin fiilinden doğan sorumluluğun koşulları ayrıca araştırılmalıdır.

Bakım borçlusunun kendi davranışlarından kaynaklanan sorumluluğu ise farklıdır.

Bakım borçlusu, aile ortamında bakım alacaklısının ciddi biçimde tehdit edildiğini bilmesine rağmen gerekli önlemleri almamış, güvenli bakım koşullarını sağlamamış veya tehdit olayından sonra bakım hizmetini yerine getirmemiş olabilir.

Bu durumda bakım borçlusunun sorumluluğu, üçüncü kişinin fiilinden bağımsız olarak kendi sözleşmesel yükümlülüklerini ihlal etmesinden kaynaklanabilir.

TBK m. 112 gereğince borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi halinde borçlu, kendisine kusur yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür.

Bu nedenle bakım borçlusunun üçüncü kişinin tehdit eyleminden sorumlu tutulup tutulamayacağı değerlendirilirken, oğlunun bakım edimindeki rolü, borçlunun olaydan haberdar olup olmadığı, alınabilecek önlemler ve olaydan sonra bakım hizmetinin sürdürülüp sürdürülmediği araştırılmalıdır.

Kanaatimizce bu tür uyuşmazlıklarda ilk olarak sözleşmenin devamının çekilmez hale gelip gelmediği, ardından bakım borçlusunun borca aykırılık ve tazminat sorumluluğunun koşulları belirlenmelidir.

4. Yargıtay'ın 06.03.2025 Tarihli Kararında Uyuşmazlık Nasıl Çözülmüştür?

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.03.2025 tarihli, E. 2024/2791, K. 2025/1304 sayılı kararı, bakım borçlusunun oğlunun tehdit eyleminin sözleşmeye etkisi bakımından doğrudan ilgili bir uyuşmazlığa ilişkindir.[6]

Somut olayda bakım alacaklısı, ölünceye kadar bakma sözleşmesi kapsamında taşınmazlarını davalı bakım borçlusuna devretmiştir.

Davacı, bakım borçlusunun 2020 yılına kadar sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davalının oğlunun kendisini tehdit etmesi üzerine can güvenliğinden endişe ederek evden ayrıldığını ileri sürmüştür.

Davacıya göre tehdit olayından sonra bakım yükümlülüğü yerine getirilmemiş, ihtiyaçları Kaymakamlık ve komşularının yardımıyla karşılanmıştır.

Bu nedenle sözleşmenin feshi ile taşınmazların tapu kayıtlarının iptalini ve adına tescilini talep etmiştir.

Davalı bakım borçlusu ise oğlunun eylemlerinden sorumlu tutulamayacağını savunmuştur. Ayrıca; oğluyla aynı binada ancak ayrı girişleri bulunan bağımsız bölümlerde yaşadıklarını, ceza soruşturmasında tarafların edimsiz uzlaşmaya vardıklarını ve davacının can güvenliği endişesinin haklı olmadığını ileri sürmüştür.

Davalı, uzun yıllardır davacının bakımını üstlendiğini, olaydan sonra da ilgilenmeye devam ettiğini ve davacının dönmesi halinde bakım hizmetini yerine getirmeye hazır olduğunu belirtmiştir.

İlk derece mahkemesi, tehdit olayından sonra davalının bakım yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve bakım alacaklısının ihtiyaçlarının dava dışı yeğeni ile yeğeninin eşi tarafından karşılandığını tespit ederek davanın kabulüne karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, davalının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi de tarafların iddia ve savunmalarını, dosyadaki delilleri ve uygulanan hukuk kurallarını değerlendirerek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Kararın gerekçesi bakımından dikkat edilmesi gereken husus, Yargıtay'ın aile üyesinin her türlü tehdit eyleminin doğrudan fesih sebebi oluşturacağı yönünde genel bir kural kurmamış olmasıdır.

Onanan ilk derece mahkemesi kararında, tehdit olayından sonra bakım hizmetinin yerine getirilmemesi ve bakımın üçüncü kişiler tarafından üstlenilmesi belirleyici olmuştur.

Dolayısıyla karar, üçüncü kişinin tehdit eyleminin sözleşmenin devamına etkisinin, bakım borçlusunun olaydan sonraki davranışlarıyla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.

5. Geçmişte Yıllarca Bakılmış Olması veya Ceza Soruşturmasında Uzlaşılması Feshi Engeller mi?

Ölünceye kadar bakma sözleşmesinde bakım borcu, bakım alacaklısının yaşamı boyunca devam eden bir yükümlülüktür.

Bu nedenle bakım borçlusunun geçmişte yıllarca edimlerini yerine getirmiş olması, sonradan ortaya çıkan ciddi borca aykırılıkların veya önemli sebeplerin değerlendirilmesine engel değildir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.12.2015 tarihli, E. 2015/11283, K. 2015/14636 sayılı kararında bakım alacaklısı; oğlu ve gelininin psikolojik baskısına maruz kaldığını, bakımsız bırakıldığını ve şiddet nedeniyle evden ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürmüştür.[7]

Davalı ise yaklaşık beş yıldır bakım yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve bundan sonra da bakıma hazır olduğunu savunmuştur.

İlk derece mahkemesi, davacının iddialarını sabit görerek davanın kabulüne karar vermiş; Yargıtay da bu kararı onamıştır.

Bu içtihat karşısında bakım borçlusunun geçmişteki edimleri, sonraki dönemde meydana gelen olayların hukuki değerlendirmesini ortadan kaldırmamaktadır.

Bununla birlikte geçmişteki bakım süreci, yaşanan olayın münferit olup olmadığının, tarafların güven ilişkisinin durumunun ve bakımın güvenli biçimde sürdürülme imkanının değerlendirilmesinde dikkate alınabilir.

Ceza soruşturmasında uzlaşılması bakımından da benzer şekilde somut olayın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yargıtay'ın 06.03.2025 tarihli kararına konu uyuşmazlıkta, bakım borçlusunun oğlu ile bakım alacaklısının ceza soruşturmasında edimsiz uzlaşmaya vardıkları savunulmuştur. Buna rağmen sözleşmenin feshi ve tapu iptaline ilişkin kabul kararı onanmıştır.

Ceza soruşturmasında uzlaşılması, bakım ilişkisinin güvenli biçimde sürdürülebileceğini veya taraflar arasındaki sözleşmesel uyuşmazlığın sona erdiğini kendiliğinden göstermez.

Nitekim TBK m. 74 uyarınca hukuk hakimi, ceza hukukunun kusura ilişkin hükümleri ve beraat kararıyla aynı kapsamda bağlı değildir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 23.05.2019 tarihli, E. 2019/1865, K. 2019/3359 sayılı kararında da bakım borçlusu hakkında yürütülen ceza yargılamasında beraat kararı verilmesine rağmen tarafların birlikte yaşama imkanının kalmadığı kabul edilmiştir.[8]

Ancak bu kararda bakım borçlusunun kusurlu davranışlarının yeterince ispatlanamadığı da gözetilmiş ve doğrudan tapu iptali yerine bakım alacaklısına ömür boyu gelir bağlanması gerektiği belirtilmiştir.

Burada sözleşmenin feshi ile suç nedeniyle tazminat talebinin ayrılması gerekmektedir.

CMK m. 253/19'un güncel düzenlemesi, uzlaşma anında tespit edilemeyen veya uzlaşmadan sonra ortaya çıkan zararlar dışında, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılmasına sınırlama getirmektedir.[9]

Buna karşılık ölünceye kadar bakma sözleşmesinin haklı sebeple feshi talebi, taraflar arasındaki sürekli borç ilişkisinin devam edip edemeyeceğine yöneliktir.

Bu nedenle tehdit eylemine ilişkin uzlaşma, sözleşmenin feshi talebinin değerlendirilmesini engellemez. Ancak aynı olay nedeniyle ayrıca tazminat istenmesi halinde uzlaşmanın kapsamı ve tarafları ayrıca incelenmelidir.

6. Hakim Sözleşmeyi Feshetmek Yerine Ömür Boyu Gelir Bağlayabilir mi?

TBK m. 617/2, hakime sözleşmenin feshi dışında başka bir çözüm imkanı tanımıştır.

Buna göre hakim, tarafların aile topluluğu içinde birlikte yaşamalarına son vererek bakım alacaklısına ömür boyu gelir bağlayabilir. Kanun, bu yetkinin tarafların talebi üzerine veya kendiliğinden kullanılmasına imkan vermektedir.

Bu durumda bakım alacaklısının ihtiyaçları, bakım borçlusu tarafından fiilen yerine getirilecek bakım hizmeti yerine düzenli para ödemesiyle karşılanmaktadır.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 09.05.2024 tarihli, E. 2023/2967, K. 2024/2503 sayılı kararında, bakım borçlusunun kusurlu davranışlarının yeterince ispatlanamadığı bir uyuşmazlık incelenmiştir.[10]

Daire, tarafların birlikte yaşamalarının artık mümkün olmaması karşısında davanın doğrudan reddedilmesini doğru bulmamış ve TBK m. 617/2 kapsamında gelir bağlanmasının değerlendirilmesi gerektiğine karar vermiştir.

Buna karşılık Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03.06.2026 tarihli, E. 2025/4365, K. 2026/2938 sayılı kararında, bakım borçlusunun kendi kusurlu davranışlarıyla bakım ilişkisini imkansız hale getirdiği kabul edilmiştir.[11]

Somut olayda bakım yükümlülüğünün yerine getirilmediği ve bakım alacaklısına kötü muamelede bulunulduğu tespit edilmiş; sözleşmenin feshi ve tapu iptaline ilişkin hüküm onanmıştır.

Bu kararlar birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin fesih ile ömür boyu gelir bağlanması seçeneklerini değerlendirirken tarafların kusur durumunu, bakım ilişkisinin sürdürülememesinin nedenlerini ve bakım alacaklısının korunma ihtiyacını dikkate aldığı görülmektedir.

Kanaatimizce bakım borçlusunun ağır kusurlu davranışları nedeniyle güven ilişkisi ortadan kalkmış ve bakım yükümlülüğü fiilen terk edilmişse sözleşmenin feshi güçlü bir hukuki çözüm oluşturmaktadır.

Buna karşılık bakım borçlusuna kusur yüklenemeyen, ancak tarafların birlikte yaşamalarının mümkün olmadığı durumlarda ömür boyu gelir bağlanması sözleşmenin amacını koruyan bir alternatif olabilir.

Bu gelir belirlenirken bakım alacaklısının ihtiyaçları ve bakım borçlusunun ekonomik durumu araştırılmalıdır.

Nitekim Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 04.12.2025 tarihli, E. 2025/819, K. 2025/5179 sayılı kararında, gelir miktarının belirlenmesinde tarafların ekonomik durumları, devredilen taşınmazın değeri ve getirisi ile bakım ediminin parasal karşılığının araştırılması gerektiği belirtilmiştir.[12]

Dolayısıyla gelir bağlanması seçeneği tercih edildiğinde, bakım alacaklısının barınma, beslenme, tedavi ve gözetim ihtiyaçlarını karşılayacak uygun miktar somut verilere dayalı olarak belirlenmelidir.

7. Fesih Halinde Taşınmazın İadesi ve İspat

Bakım alacaklısının taşınmazını sözleşme kapsamında önceden devretmiş olması halinde, haklı sebeple fesih sonucunda taşınmazın iadesi gündeme gelmektedir.

Yargıtay uygulamasında ölünceye kadar bakma sözleşmesinin haklı sebeple feshi, geçmişe etkili sonuç doğuran bir sona erme sebebi olarak değerlendirilmekte ve sözleşme kapsamında devredilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile bakım alacaklısı adına tesciline karar verilebilmektedir.[13]

Bu nedenle bakım alacaklısı, TBK m. 617 kapsamında sözleşmenin feshiyle birlikte taşınmazın tapu kaydının iptalini ve adına tescilini talep edebilir.

Ancak taşınmazın üçüncü kişiye devredilmiş olması halinde TMK m. 1023 kapsamında iyiniyetli kazanımın korunması ihtimali ayrıca değerlendirilmelidir.

Bu nedenle taşınmazın üçüncü kişilere devrinin önlenmesi amacıyla dava açılırken HMK m. 389 ve devamı hükümleri kapsamında ihtiyati tedbir talep edilmesi önem taşımaktadır.

İspat bakımından ise fesih talebine dayanak yapılan tehdit veya kötü muamele fiilinin gerçekleştiği ve bu olayın bakım ilişkisi üzerindeki etkisi ortaya konulmalıdır.

TMK m. 6 ve HMK m. 190 uyarınca hakkını dayandırdığı vakıalardan kendi lehine sonuç çıkaran taraf, bu vakıaları ispatla yükümlüdür.

Bu kapsamda tehdit veya kötü muameleye ilişkin kolluk tutanakları, ceza soruşturması belgeleri, sağlık kayıtları, görgü tanıklarının beyanları ve diğer hukuka uygun deliller değerlendirilebilir.

Ancak tehdit olayının ispatlanması kadar, olaydan sonra bakım ilişkisinin nasıl devam ettiği de önem taşımaktadır.

Örneğin bakım alacaklısının olaydan sonra nerede yaşadığı, günlük ihtiyaçlarının kim tarafından karşılandığı, bakım borçlusunun bakım hizmetini sürdürüp sürdürmediği ve güvenli yaşam koşulları sağlayıp sağlamadığı araştırılmalıdır.

Yukarıda izah ettiğimiz üzere Yargıtay'ın 06.03.2025 tarihli kararında da tehdit olayından sonra bakımın üçüncü kişiler tarafından karşılanması sonuca etkili olmuştur.

Bu nedenle yalnızca aile bireyinin tehdit eylemini ileri sürmek yerine, olayın bakım ilişkisinin devamını nasıl etkilediğinin somut delillerle ortaya konulması gerekmektedir.

Dava, sözleşmenin feshiyle birlikte tapu iptali ve tescil talebini içeriyorsa görevli mahkeme kural olarak asliye hukuk mahkemesidir. HMK m. 12 gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.

8. Sonuç ve Değerlendirme

Ölünceye kadar bakma sözleşmesinde bakım alacaklısının güvenli bir ortamda yaşaması, bakım borcunun gereği gibi yerine getirilmesinin temel unsurlarındandır.

TBK m. 617, sözleşmeden doğan yükümlülüklerin ihlali nedeniyle ilişkinin çekilmez hale gelmesi veya başka önemli sebeplerle sözleşmenin devamının imkansızlaşması ya da aşırı ölçüde güçleşmesi halinde önel verilmeksizin fesih hakkı tanımaktadır.

Bu kapsamda bakım borçlusunun oğlunun veya diğer aile bireylerinin bakım alacaklısına yönelik ciddi tehdit ve kötü muameleleri, bakım ilişkisinin devamını çekilmez hale getirdiği ölçüde haklı fesih sebebi oluşturabilir.

Ancak üçüncü kişinin eyleminden doğan tazminat sorumluluğu ile sözleşmenin haklı sebeple sona erdirilmesi ayrı hukuki değerlendirmelere tabidir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.03.2025 tarihli, E. 2024/2791, K. 2025/1304 sayılı kararında, bakım borçlusunun oğlunun tehdit eylemi sonrasında bakım alacaklısının evden ayrılması, bakım hizmetinin yerine getirilmemesi ve bakımın üçüncü kişiler tarafından karşılanması birlikte değerlendirilerek fesih ve tapu iptaline ilişkin hüküm onanmıştır.

Kanaatimizce bu uyuşmazlıklarda öncelikle tehdit veya kötü muamele fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği, ardından bu olayın sözleşmenin devamını çekilmez hale getirip getirmediği belirlenmelidir.

Bakım ilişkisinin sürdürülemez hale geldiği kabul edildiğinde ise tarafların kusur durumu ve bakım alacaklısının korunma ihtiyacı dikkate alınarak sözleşmenin feshi ile ömür boyu gelir bağlanması seçenekleri değerlendirilmelidir.

Sonuç olarak, bakım borçlusunun yakınlarından birinin eylemi, örneğin oğlunun tehdidi, bakım alacaklısının güvenli yaşamını ve bakım ilişkisinin devamını ciddi biçimde etkiliyorsa TBK m. 617 kapsamında haklı fesih sebebi oluşturabilir. Fesih hakkının doğması için bakım borçlusunun tehdit eylemini bizzat gerçekleştirmesi şart değildir. Ancak tehdidin bakım ilişkisini çekilmez hale getirdiği somut delillerle ortaya konulmalıdır.

Dipnotlar

[1] 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 611, 612 ve 614.

[2] Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, 23.05.2019, E. 2019/1865, K. 2019/3359.

[3] 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 617/1.

[4] Aydın, Gülşah Sinem, "Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesinin Türk Borçlar Kanunu'nun 617. Maddesine Dayalı Olarak Sona Ermesi" , Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, C. 24, S. 1, 2018, sayfa 336-373

[5] 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 112, 116 ve 614

[6] Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, 06.03.2025, E. 2024/2791, K. 2025/1304

[7] Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, 15.12.2015, E. 2015/11283, K. 2015/14636

[8] Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, 23.05.2019, E. 2019/1865, K. 2019/3359

[9] 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu , m. 253/19 ve 253/20

[10] Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, 09.05.2024 , E. 2023/2967, K. 2024/2503

[11] Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, 03.06.2026 , E. 2025/4365, K. 2026/2938

[12] Yargıtay 7. Hukuk Dairesi , 04.12.2025, E. 2025/819, K. 2025/5179

[13] Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, 05.05.2005, E. 2005/4672, K. 2005/5674